Θωρακισμένη μπέμπα 750.000 ευρώ για να τον προστατεύει από την αγάπη των συμπατριωτών του!

Πρόκληση: Το χλιδάτο αυτοκίνητο του Βενιζέλου κοστίζει 750.000 ευρώ!
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, την ώρα που σφαγιάζει τους μισθούς και τις συντάξεις στο Δημόσιο, την ώρα που καταδικάζει εκατομμύρια Έλληνες στη φτώχεια, προκαλεί το δημόσιο αίσθημα…

Ο υπουργός Οικονομικών, κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, ενώ εκατομμύρια Έλληνες μετρούν τα ευρώ που έχουν στην τσέπη τους για να «βγάλουν» μία μέρα ακόμη, κυκλοφορεί με τη θωρακισμένη BMW 740!

Μέσα στη χλιδή… Μιλάμε για ένα αυτοκίνητο υπερπολυτελές, με όλες τις ανέσεις: ειδική θωράκιση για τα λάστιχα (!), τα παράθυρα, ενώ υπάρχει και ειδική θωράκιση στο χώρο του ρεζερβουάρ! Είναι ένα αυτοκίνητο 3000 κυβικών, αποδίδει 315 άλογα, έχει...
ειδικά συστήματα δορυφικής τηλεπικοινωνίας, ώστε να μπορεί ο υπουργός ανά πάσα στιγμή να μιλάει απευθείας με τα «κόκκινα τηλέφωνα» μέσω κρυπτογράφησης, τηλεοπτικό δέκτη δορυφορικής λήψηςγια να έχει ενημέρωση από τα δορυφορικά δίκτυα όλου του κόσμου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, ο προκάτοχός του είχε ζητήσει η θωράκιση να είναι αντίστοιχη με τη θωράκιση που χρησιμοποιείται για τα οχήματα του προέδρου των ΗΠΑ! Το κόστος τουσυγκεκριμένου αυτοκινήτου, μαζί με το κόστος θωράκισης φτάνει, αν δεν υπερβαίνει, τις 750.000 ευρώ!!!

Πρόκειται για ένα αυτοκίνητο που είχε παραγγείλει ο προκάτοχός του, κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αλλά δεν πρόλαβε να το χαρεί…

Λίγη αιδώς, Αργείοι…

Αν κοιτάξετε, κ. υπουργέ, έξω από το παράθυρο τις λιμουζίνας σας, αξίας 750.000 ευρώ, θα δείτε στα πεζοδρόμια δεκάδες επαίτες με μικρά παιδιά, θα δείτε πρόσωπα απεγνωσμένων ανθρώπων, θα δείτε ανθρώπους να παραμιλάνε… Και εσείς διαβάζετε αμέριμνος μέσα στη χλιδή, την εφημερίδα σας… Δε θα έπρεπε κάποια στιγμή να απαντήσετε για την ακριβή αξία του αυτοκινήτου;

Εμείς είχαμε συνηθίσει τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ευαγγελίζονται την «αλλαγή»… Κυκλοφορούσατε με Skoda, Fiat και άλλα μικρότερης αξίας αυτοκίνητα… Τώρα πώς μεγαλοπιαστήκατε έτσι;

Ντροπή!

Και μία τελευταία ερώτηση, κ. υπουργέ: Γιατί τέτοια ανησυχία για έναν υπουργό Οικονομικών και κυκλοφορεί με θωρακισμένη λιμουζίνα, τέτοιας αξίας; Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, αλλά και εσείς που το χρησιμοποιείτε, φοβάστε τίποτα; Μήπως φοβάστε την οργή του λαού;

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ> -Κοίτα Βενιζέλε, πως απέδρασε η κυβέρνηση της Αργεντινής- ίσος προλαβένετε ακόμα!! Γιατί μετά έρχονται κρεμάλες!!!

Δείτε το αφιέρωμα του Εξάντα

Το Δεκέμβριο του 2001 στο Μπουένος Άιρες, μεγάλες λαϊκές μάζες κατευθύνονται προς την ιστορική πλατεία «Πλάσα δε Μάγιο.» Η Αργεντινή μία από τις πλουσιότερες οικονομίες στο παρελθόν, έχει χρεοκοπήσει. Η κυβέρνηση έχει παραιτηθεί και ο Πρόεδρος της Αργεντινής Φερνάντο Δε Λα Ρούα διαφεύγει από το Προεδρικό Μέγαρο με ελικόπτερο μέσα στη θύελλα του οργισμένου λαού που συγκρουόταν με την αστυνομία, έσπαγε τράπεζες, λεηλατούσε σούπερ μάρκετ και φώναζε μαζικά «Να φύγουν όλοι!». Η κοινωνική έκρηξη του 2001, ήταν το τέλος ενός ...
νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου διάρκειας 10 ετών και άφησε πίσω της 35 νεκρούς (δολοφονημένους από την αστυνομία και τους ιδιωτικούς φρουρούς των τραπεζών), 30.000 παράπλευρες απώλειες (ανθρώπους που αυτοκτόνησαν, η υπέστησαν καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια), και περίπου 20.000.000 ανθρώπους (πάνω από το μισό του πληθυσμού) βουτηγμένους στην φτώχεια και τη μιζέρια.

Σχεδόν 10 χρόνια μετά, ο Γιώργος Αυγερόπουλος, που είχε εργαστεί στην Αργεντινή το 2001-2002 κατά την περίοδο της κρίσης, επιστρέφει για μια νέα αυτοψία στην οικονομία, την πολιτική και την κοινωνική κατάσταση της χώρας.

Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Μια παραγωγή της Small Planet, για την ΕΡΤ ©2010-2011

«Στο παγκόσμιο σύστημα εξουσίας
τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και
οι ζημιές κοινωνικοποιούνται.»
Εδουάρδο Γαλεάνο-Συγγραφέας




ΥΠΟΘΕΣΗ Α' ΜΕΡΟΥΣ
Όταν ο Γιώργος Αυγερόπουλος έφυγε από την Αργεντινή το 2002, είχε αφήσει την ιστορική πλατεία του Μαΐου, γεμάτη διαδηλωτές και συνθήματα. Τώρα την ξαναβλέπει σχεδόν στην ίδια κατάσταση, όμως ο λόγος είναι διαφορετικός. Ο τέως πρόεδρος της Αργεντινής Νέστορ Κίρσνερ, σύζυγος της σημερινής προέδρου Κριστίνα, έχει μόλις πεθάνει, χτυπημένος από ένα βαρύ καρδιακό επεισόδιο.

Οι υποστηρικτές του, που αποτελούν και την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, τον θεωρούν ήρωα, καθώς ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να βγάλει την Αργεντινή από την κρίση και να διώξει το Δ.Ν.Τ. από τη χώρα. "Μας έδωσε πίσω την αξιοπρέπειά μας." "Αυτός ήταν που μας απελευθέρωσε από τα νύχια αυτού του αρπαχτικού τέρατος!", είναι μερικές από τις φράσεις των συγκεντρωμένων στην πλατεία. "Και αφού εσείς είστε από την Ελλάδα που περνάει τώρα άσχημες στιγμές, να ξέρετε ότι εμείς ήδη το περάσαμε. Ήμασταν αιχμάλωτοι των δανείων και του συσσωρευμένου χρέους. Κι αυτά τα δάνεια δεν ήταν για εμάς. Δεν ήταν για το λαό. Ποτέ δεν είναι για τον λαό. Γι' αυτό και οι Έλληνες κάνουν καλά και διαδηλώνουν. Είναι θλιβερό να μη μαθαίνεις, να μη καταλαβαίνεις..."

Ο πρώην υπουργός οικονομικών, Ντομίνγο Καβάλο, θεωρείται από τους αντιπάλους του ως ένας από τους πιο βασικούς υπεύθυνους για την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής, το 2001. Είναι ο άνθρωπος που σχεδίασε και υλοποίησε για χρόνια όλο το μοντέλο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η χώρα μέχρι την καταστροφή. Σήμερα ο Ντομίνγο Καβάλο, άλλοτε μια από πιο σημαντικές πολιτικές φιγούρες της Αργεντινής, είναι ένας από τους πιο μισητούς ανθρώπους στην χώρα. Δεν παραδέχεται ότι έχει κάνει κάποιο λάθος. Το αντίθετο: "Αφού ξερίζωσα τον πληθωρισμό και ενοποίησα την Αργεντινή με τον υπόλοιπο κόσμο, αφού επέτρεψα τον εκμοντερνισμό όλων των παραγωγικών δομών της Αργεντινής, τότε θεωρώ ότι αυτά ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα και έχω ένα μερίδιο επιτυχίας, όχι όλο, σ’ αυτό το κατόρθωμα".

Ο Ντομίνγο Καβάλο περιγράφει με λεπτομέρειες ό,τι έγινε πίσω από τις  κλειστές πόρτες των συμβουλίων με το Δ.Ν.Τ. σε Ουάσινγκτον και Μπουένος Άιρες. "Το Δ.Ν.Τ. μας είχε ήδη δώσει ένα δάνειο, προσπαθώντας να βοηθήσει την Αργεντινή να βγει από την οικονομική κρίση, που είχε ήδη ξεκινήσει από τα μέσα του 2000", λέει. "Αυτό φαινόταν ξεκάθαρα. Μας έδωσε λοιπόν ένα δάνειο με εκταμιεύσεις ανά τρίμηνο. Το 1ο τρίμηνο αυτού του προγράμματος δεν είχε τηρηθεί. Έτσι έθεσα στο Δ.Ν.Τ. να αναπρογραμματίσουμε τους στόχους με τέτοιον τρόπο, που να μπορούμε να τους τηρήσουμε.

Γιώργος Αυγερόπουλος: Πόσα ήταν;

Ντομίνγο Καβάλο: Δεν ήταν πολλά. Συνολικά το πρόγραμμα του Δ.Ν.Τ. ήταν 12 δις δολάρια και οι τριμηνιαίες δόσεις ήταν η κάθε μια 1,3 δις δολάρια. Ασήμαντα ποσά, δηλαδή, μπροστά σε αυτά που αναφέρονται για την Ελλάδα. [...] Είχαμε πετύχει τους στόχους μας για το 3ο τρίμηνο. Το οποίο είχε τελειώσει το Σεπτέμβριο. Τότε έστειλαν μιαν αποστολή για να δούνε αν είχαμε πετύχει ή όχι. Είχαμε πετύχει και έπρεπε να εγκρίνουν την επόμενη εκταμίευση. Μετά άρχισαν να παρατηρούν αν θα πετυχαίναμε τους στόχους μας για το 4ο τρίμηνο. Και φυσικά για το 4ο τρίμηνο θα είχαμε προβλήματα για να πετύχουμε τους στόχους. Όπως ούτε και στην Ελλάδα θα μπορέσετε να εκπληρώσετε ακριβώς τους στόχους, όπως έχουν προγραμματιστεί. Έτσι λοιπόν με το επιχείρημα ότι για το 4ο τρίμηνο, που δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί, δεν θα εκπληρώναμε τους στόχους, μας ακύρωσαν την εκταμίευση των χρημάτων για το Νοέμβριο. Και αφού μας αφαίρεσαν την στήριξη, δεν έμενε άλλη λύση απ’ το να εξαγγείλουμε στάση πληρωμών. [...]

Εκείνο τον καιρό κυριαρχούσε η θεωρία της ηθικής του κινδύνου, δηλαδή όταν μια χώρα είναι χρεωμένη και υπάρχουν τράπεζες και κάτοχοι ομολόγων που έχουν δανείσει αυτή τη χώρα, είναι καλύτερα η χώρα να φτάσει στη χρεοκοπία, γιατί έτσι αυτή η χώρα θα υποστεί τις συνέπειες αλλά και οι πιστωτές επίσης θα υποστούν τις συνέπειες, κι αυτό θα αποτελέσει ένα μάθημα για το μέλλον για να μην ξαναχρεωθεί αυτή η χώρα και οι πιστωτές να μην ξαναδανείσουν μια χώρα που θα βρίσκεται κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες. Δηλαδή εφάρμοσαν σε μας μια θεωρία που σήμερα ευτυχώς κανείς δεν τη υποστηρίζει και που μας έκανε να υποφέρουμε πολύ.

Δεν την εφάρμοσαν στην Τουρκία, που ήταν κι αυτή σε κρίση την ίδια εποχή. Αλλά γιατί δεν την εφάρμοσαν στην Τουρκία; Την ίδια χρονιά, το 2001 η Τουρκία βρισκόταν σε μια τρομερή κρίση, αλλά την Τουρκία δεν την έσπρωξαν στη στάση πληρωμής του χρέους. Και δεν την έσπρωξαν γιατί θα χρησιμοποιούσαν την Τουρκία ως στρατιωτική βάση στον πόλεμο ενάντια στο Ιράκ. Η Αργεντινή, αφού δεν μπορούσε να γίνει βάση για κανέναν πόλεμο, είπαν: «Εντάξει, αυτή είναι η περίπτωση της χώρας που μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα για τις άσχημες συνέπειες της υπερχρέωσης.

Ο Ντομίνγο Καβάλο, ωστόσο, διευκρινίζει ότι η κριτική που κάνει στο Δ.Ν.Τ. δεν είναι η ίδια με αυτή που κάνει η αριστερά. "Το Δ.Ν.Τ. βοήθησε πολλές χώρες, τώρα βοηθά μαζί με την Ευρώπη την Ελλάδα", λέει."Η μόνη χώρα που δυστυχώς δεν βοήθησε ήταν η Αργεντινή".

"Προσέξτε συμπεριφέρονται όπως οι μαφιόζοι", αντικρούει ο συγγραφέας Εδουάρδο Γαλεάνο. "Απαγάγουν ολόκληρες χώρες. Πληρώνονται τα λύτρα, αλλά δεν επιστρέφουν πίσω τα θύματα. Τα λύτρα τα ονομάζουν «υπηρεσίες του χρέους». Υπαγορεύουν διαταγές στις κυβερνήσεις. Κυβερνούν τις κυβερνήσεις. Γιατί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ονομάζεται «διεθνές», αλλά το διοικούν 5 χώρες κι αυτές είναι που παίρνουν τις αποφάσεις. Γιατί το δικαίωμα ψήφου αναλογεί στο κεφάλαιο που έχει επενδυθεί. Έτσι όσοι έχουν τα περισσότερα λεφτά, είναι αυτοί που διατάζουν. Είναι πέντε χώρες που κυβερνούν τον κόσμο. Και μετά μιλούν για δημοκρατία. Ποια δημοκρατία; Αφού 5 χώρες διοικούν πάνω απ’ τις άλλες".

Ο Καβάλο, αφού περιγράφει το πώς και το γιατί εφάρμοσε το περίφημο κοραλίτο, δεσμεύοντας τις καταθέσεις των πολιτών στις τράπεζες, υπερασπίζεται πλήρως την πολιτική ξεπουλήματος της κρατικής περιουσίας, που εφάρμοσε ο ίδιος την δεκαετία του '90."Ήταν προβληματικές εταιρίες που δημιουργούσαν τεράστιες απώλειες στο κράτος. Με το να τις ιδιωτικοποιήσουμε, πετύχαμε δυο πράγματα. Απ’ τη μια μεριά εξαφανίστηκαν τα ελλείμματα, δεύτερον το κράτος δεν έπρεπε πια να επενδύει σ’ αυτούς τους τομείς και επένδυσε σ’ αυτούς ο ιδιωτικός τομέας. Έτσι εκσυγχρονίστηκαν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες".

Ωστόσο, ο Άλδο Φερρέρ, ένας από τους πιο γνωστούς και έγκυρους οικονομολόγους της χώρας και πρέσβης της Αργεντινής στη Γαλλία, περιγράφει μια τελείως διαφορετική εικόνα. "Εφαρμόστηκε μια ξέφρενη πολιτική ξεπουλήματος της εθνικής μας κληρονομιάς. Ιδίως του πετρελαίου! Η Αργεντινή ήταν η μόνη χώρα που πούλησε την εθνική της εταιρία πετρελαίου. Πουλήθηκαν τα πάντα! Το τηλέφωνο, οι τηλεπικοινωνίες και τόσα άλλα πουλήθηκαν.

Μ’ αυτά πλήρωσαν το χρέος, αλλά το χρέος συνέχισε ν’ αυξάνεται. Έτσι λοιπόν, στο τέλος της περιόδου, αφού είχε πουληθεί η εθνική κληρονομιά, ήμασταν χειρότερα κι απ’ την αρχή. Ήταν μια χείριστη πολιτική! Μια πολιτική με πηγή έμπνευσης τη «μαγεία» της Αγοράς, σύμφωνα με την οποία πρέπει να ανοιχτείς, να πουλάς, να βγάλεις το Κράτος από τη μέση και ν’ αφήσεις τις αυθόρμητες δυνάμεις της Αγοράς σε ένα σκηνικό διεθνούς κερδοσκοπίας, να κάνουν τη χώρα να προοδεύσει. Και το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή".

Σήμερα, σχεδόν 10 χρόνια μετά, πολλοί από τους καταθέτες, των οποίων τα χρήματα μπλοκαρίστηκαν στις τράπεζες, δεν έχουν καταφέρει να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Παρά τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, που όρισε ότι οι τράπεζες οφείλουν να επιστρέψουν τα χρήματα των ανθρώπων στο αρχικό νόμισμα συν την παρακράτηση των τόκων όλων αυτών των χρόνων, οι τράπεζες κωλυσιεργούν με νομικά τερτίπια. Στους δανειολήπτες, ωστόσο, που είχαν πάρει δάνειο λίγο πριν την κρίση, παίρνουν τους τόκους. Οι ίδιοι μιλούν για τοκογλυφία. Περίπου 2.000.000 ενυπόθηκοι χρεοφειλέτες κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.

Πολλοί αυτοκτόνησαν μη μπορώντας να αντέξουν την οικονομική τους καταστροφή. Άλλοι επισκέπτονται συχνά τον ψυχίατρό τους. Ο Δρ. Ταραγάνο και οι συνάδελφοί του στην ψυχιατρική κλινική έκαναν μια μελέτη που κράτησε τρία χρόνια πάνω στα περιστατικά που χειρίζονταν καθημερινά. Ανακάλυψαν ότι το ποσοστό των ατόμων που υπέστησαν καρδιολογικά και εγκεφαλικά επεισόδια ως συνέπεια του άγχους που προκλήθηκε από την κρίση, εκτινάχθηκε στο 15%, την ώρα που ο παγκόσμιος μέσος όρος φτάνει μόλις το 2%.

Σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας της, με τον μισό πληθυσμό να έχει βουλιάξει στη φτώχεια και τη μιζέρια, με το κράτος να είναι απόν και στο δρόμο να μην υπάρχει δεκάρα τσακιστή, η κοινωνία έδειξε ότι διαθέτει αντανακλαστικά και εσωτερικές δυνάμεις. Οι άνθρωποι αυτοοργανώθηκαν και άρχισαν να ανταλλάσουν αγαθά και υπηρεσίες. Έτσι εμφανίστηκε το "τρουέκε", ένας προ-καπιταλιστικός τρόπος εμπορίου, ο οποίος εξασφάλισε τη διαβίωση 10.000.000 ανθρώπων.

Ο κόσμος συγκεντρωνόταν σε ειδικά μέρη και αντάλλασε προιόντα: Ένα μεταχειρισμένο ρούχο, με ένα κιλό κρέας. "Το ανταλλακτικό παζάρι, όχι μόνο μας έδινε φαγητό, μας έδινε να πιούμε, αλλά και καρδιολόγους και δασκάλους για τα παιδιά μας, για αγγλικά και χορό. Είχαμε συμβολαιογράφους που έγραφαν για σπίτια και οικόπεδα και πληρώνονταν με κουπόνια και σπίτια που πουλιόνταν και αγοράζονταν με κουπόνια που ήταν το νόμισμα της ανταλλαγής.

Είχαμε τουρισμό, είχαμε μανικιούρ, κομμωτήριο και πεντικιούρ, υπήρχε καζίνο, όλα αυτά με τα κουπόνια του ανταλλακτικού παζαριού", λέει η Γκρασιέλα Γκραγίσεβιτς, ιδρυτικό μέλος του Τρουέκε. "Ήταν σαν γιορτή, γίνονταν βραδιές, ο κόσμος τραγούδαγε, και κανείς δεν στενοχωριόταν, γιατί μπορούσε να φάει, να ντυθεί, ήταν ένα καταπληκτικό πράγμα! Να μην εξαρτάσαι από τις τράπεζες, από τα σούπερ μάρκετ, απ’ τον υπουργό οικονομίας, από το Δ.Ν.Τ. Η αλήθεια είναι ότι ζήσαμε μια περίοδο πολύ μεγάλης ελευθερίας".

Το Τρουέκε πήρε τεράστια έκταση σε όλη τη χώρα. Τόση, που σύντομα ντόπιοι οικονομικοί κύκλοι, όσο και το ίδιο το Δ.Ν.Τ., απαξίωναν το Τρουέκε ζητώντας τη διάλυσή του, ενώ ένας γερουσιαστής των Η.Π.Α. το χαρακτήρισε οικονομική τρομοκρατία.
"Αυτή η μελέτη της αγοράς μέσα από μια μικροαγορά κάνει τον κόσμο να πραγματοποιεί ένα σπουδαίο άλμα στην θεώρησή του για την οικονομία", λέει ο Ρουμπέν Ραβέρα, συνιδρυτής του Κλαμπ Τρουέκε. "Κι αυτό γνωρίζουμε ότι είναι πολύ επικίνδυνο. Είναι πολύ επικίνδυνο ο κόσμος να κάνει πρακτική μια μέθοδο που του επιτρέπει να είναι ανεξάρτητος. Να είναι αυτός που καθορίζει τη μοίρα του".

Η αρχή του τέλους ήταν όταν η αστυνομία "επισκέφθηκε" για πρώτη φορά το μεγαλύτερο χώρο τρουέκε για έλεγχο. Ταυτόχρονα μεγάλα Μ.Μ.Ε. άρχισαν να μεταδίδουν ότι στο Τρουέκε τα προιόντα που κυκλοφορούσαν ήταν κλεμμένα, ή ότι τα τρόφιμα ήταν από τα σκουπίδια. Ούτε όμως αυτό μπόρεσε να σταματήσει το Τρουέκε.

Αυτό ωστόσο που μπόρεσε να το σταματήσει, ήταν τα δεκάδες πλαστά κουπόνια (που ήταν το νόμισμα της συναλλαγής) τα οποία διοχέτευσαν στο ανταλλακτικό εμπόριο άγνωστοι παραχαράκτες. Τα ιδρυτικά μέλη του Τρουέκε πιστεύουν ακόμα και σήμερα ότι αυτό ήταν κάτι οργανωμένο. Σε ρεπορτάζ της εποχής, η αστυνομία συλλαμβάνει εγκληματίες που μετέφεραν ένα εκατομμύριο πλαστά κουπόνια. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να είναι αυτοσχέδιο, η απάντηση είναι ότι για τέτοια παραγωγή χρειάζονταν μηχανήματα μεγάλης κλίμακας.

Το Τρουέκε συνεχίζεται ακόμα και σήμερα στο Μπουένος Άιρες. Σε χώρους που κρατούν χαμηλό προφίλ και δεν διαφημίζονται για να μη δώσουν στόχο στις αρχές.

ΥΠΟΘΕΣΗ Β' ΜΕΡΟΥΣ

Το 2003 εκλέγεται πρόεδρος της Αργεντινής ο Νέστορ Κίρτσνερ, με μόλις το 22,2 % των ψήφων. Ήταν κυβερνήτης, μιας μακρινής επαρχίας στη Παταγονία. Σήμερα, θεωρείται ήρωας από μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης, καθώς κατάφερε να βγάλει την Αργεντινή από την κρίση.

" Ήταν ένας άνδρας αντιφατικός," λέει ο συγγραφέας Εδουάρδο Γαλεάνο. "Προήλθε από το χώρο του Μένεμ και είχε συνεργαστεί στις ιδιωτικοποιήσεις των πετρελαίων. Ήταν ένας από τους κύριους αυτουργούς στις ιδιωτικοποιήσεις των πετρελαίων. Αλλά όταν φτάνει στην Προεδρία γίνεται ένας από τους κυριότερους πρωταγωνιστές της Λατινικής Αμερικής, σ’ αυτήν τη διαδικασία εθνικής αξιοπρέπειας και αλλαγής την οποία βλέπουμε σε αρκετές χώρες της ηπείρου."

Η Αργεντινή αποστασιοποιείται από την επιρροή των ΗΠΑ κλείνοντας στρατηγικές συμφωνίες με τον Τσάβες της Βενεζουέλας, τον Μοράλες της Βολιβίας, τον Κορρέα του Εκουαδόρ, την Μπασελέτ της Χιλής κ.α.

Στο πεδίο της οικονομίας ο Κίρσνερ έχει δίπλα του τον Ρομπέρτο Λαβάνια. Έναν έμπειρο οικονομολόγο και υπουργό της προηγούμενης κυβέρνησης. Η πρώτη τους κίνηση είναι να αποσύρουν οποιαδήποτε αίτηση πόρων προς το ΔΝΤ.

Μέχρι τότε οι προηγούμενοι υπουργοί είχαν προσπαθήσει να διαπραγματευτούν ένα δάνειο ύψους 20 και 25 δις δολαρίων", θυμάται ο Ρομπέρτο Λαβάνια. "Στο πρώτο ραντεβού που είχα με τον Κέλερ, που μετέπειτα έγινε πρόεδρος της Γερμανίας, εκείνη την εποχή ήταν διευθυντής του ΔΝΤ, πήγα να του ανακοινώσω ότι η Αργεντινή αποσύρει οποιαδήποτε αίτηση κεφαλαίων. Γιατί αυτή η αίτηση έδινε χώρο σε διαπραγμάτευση που εκ των πραγμάτων σήμαινε να αποποιηθούμε τον σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής. Ήταν μια παντελής επέμβαση στην οικονομία της Αργεντινής.

Φυσικά η δικαιολογία ήταν να δοθούν κεφάλαια στην Αργεντινή. Κεφάλαια που θα έμπαιναν από ένα παραθυράκι και θα έβγαιναν από ένα άλλο για να πληρωθούν οι πιστωτές. Ήταν προφανές ότι ο μόνος στόχος ήταν να μειωθεί η χασούρα των πιστωτών . Με το να αποσύρω την αίτηση δανείου, η εξουσία του ΔΝΤ στην Αργεντινή, ελαττώθηκε πολύ γρήγορα."

"Στη συνέχεια προστατεύτηκαν οι συντάξεις και οι μισθοί. Η προηγούμενη κυβέρνηση ακολουθώντας το πρόγραμμα του ΔΝΤ που μοιάζει με αυτό της Ελλάδας, απαίτησε και κατάφερε μια μείωση μισθών και συντάξεων 13%. Εμείς είπαμε ότι αυτό δεν έχει νόημα, γιατί πόσο θα μειώσεις τους μισθούς του δημοσίου για να ικανοποιήσεις τις τράπεζες; Κάναμε ακριβώς τ' αντίθετο. Με δικαστική απόφαση την οποία αποδέχθηκε η κυβέρνηση, επεστράφη το 13 % των μισθών που είχαν κοπεί το 2000. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα ήταν να αναγεννηθεί η αγορά. Τους τελευταίους 8 μήνες του 2002 η Αργεντινή ήδη αναπτυσσόταν με 8%. Και τα επόμενα 4 χρόνια κάπου στο 9%."

Παρόλο όμως που η οικονομική κατάσταση βελτιωνόταν, το απλήρωτο χρέος που είχε διαμαρτυρηθεί, περίπου 93 δις δολάρια, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα της ιστορίας. Ήταν σαφές ότι η Αργεντινή δεν μπορούσε να το ξεπληρώσει. Η κυβέρνηση κράτησε αμετακίνητη στάση. Πρότεινε σε όσους είχαν κρατικά ομόλογα που είχαν λήξει, να τους τα αντικαταστήσει με νέα, πολύ χαμηλότερης τιμής. Για κάθε ένα δολάριο που χρωστούσε η Αργεντινή θα πλήρωνε 25 σεντς και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.

" Ήταν μια αναδιάρθρωση του χρέους που κατέληξε με 75% έκπτωση" λέει ο πρώην υπουργός Οικονομικών της χώρας Ρομπέρτο Λαβάνια. "Οι πιστωτές χρειάστηκε να αποποιηθούν το 75%. Και προσέξτε: Περισσότεροι από 3 στους 4 πιστωτές μπήκαν εθελοντικά στην αναδιάρθρωση του χρέους. Δεν πιέστηκαν. Τους εξηγήσαμε την σοβαρότητα της κατάστασης της Αργεντινής.

Το Δεκέμβριο του 2005 ο πρόεδρος Κίρσνερ αποφασίζει να ξεπληρώσει με μία μόνο δόση ό,τι χρωστάει στο ΔΝΤ. Ήταν περίπου 10 δις δολάρια. Το ανακοινώνει σε μια αιφνίδια συνέντευξη τύπου. Ακόμα και οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης χαρακτήρισαν την απόφασή του "ιστορική". Έτσι στις αρχές του 2006, οριστικά η Αργεντινή πληρώνει όλο το χρέος προς το ΔΝΤ και κάνει ακόμα πιο σαφές ότι το ΔΝΤ δεν έχει πλέον κανένα λόγο στην οικονομική πολιτική της Αργεντινής.

Τουλάχιστον ήταν μια συμπεριφορά μεγάλης αξιοπρέπειας!" παρατηρεί ο Εδουάρδο Γαλεάνο. "Όταν έρχονται οι του ΔΝΤ και λένε: «Εσείς θα πρέπει να....». Όχι, κύριοι κάνετε λάθος. Κάνατε λάθος στο μέρος και στη στιγμή. Εδώ σ’ αυτήν τη χώρα δεν μπορείτε να μιλάτε έτσι. Αυτή η χώρα έχει μια κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη. Δεν εκλέξανε εσάς! Κανείς δεν σας ψήφισε. Κύριοι τεχνοκράτες, κανείς δεν σας ψήφισε!"

Σήμερα η Αργεντινή είναι μια χώρα σε πλήρη ανάκαμψη. Παρόλο που δεν είναι δημοφιλής στη διεθνή οικονομική κοινότητα και στις αγορές χρήματος, η οικονομία της αναπτύσσεται με ένα μέσο όρο 7% τον χρόνο.

"Η Αργεντινή τώρα δεν εξαρτάται από τις διεθνείς πιστώσεις, απλά εξαρτάται από τη δική της οικονομία και δεν προστρέχει στις διεθνείς πιστώσεις. Το Κράτος έχει πλεόνασμα" λέει ο έμπειρος οικονομολόγος Άλδο Φερέρ. "Και για να’ ναι ξεκάθαρο: Η Αργεντινή δεν θα έβγαινε από την κρίση, αν δεν είχε αναβάλει την πληρωμή του χρέους. Η Ελλάδα θα μπορούσε να προχωρήσει σε στάση πληρωμής του χρέους; Είναι ένα πολύ περίπλοκο θέμα, λόγω των επιπτώσεων στην Ευρώπη.

Ωστόσο νομίζω ότι όταν το πρόβλημα φτάσει σε ένα επίπεδο και δεν είναι δυνατόν να το χειριστείς, είναι πολύ δύσκολο να βγεις από την κρίση ακολουθώντας τους κανόνες. Έτσι λοιπόν η περίπτωση της Αργεντινής αποδεικνύει ότι δεν υπήρχε άλλη λύση από το να μετατρέψει το χρέος σε επίπεδα που να μπορεί να το χειριστεί. Κι όταν το επανατοποθέτησε, η χώρα μπόρεσε να πληρώσει και συνεχίζει να πληρώνει."

Υπάρχει όμως μια μεγάλη σκιά: Ο πληθωρισμός.

"Είμαστε πολύ άσχημα", υποστηρίζει ο πρώην υπουργός οικονομικών Ντομίνγο Καβάλο που κατηγορείται από τους αντιπάλους του ως ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001. "Ο πληθωρισμός είναι το χειρότερο που μπορεί να έχει μια χώρα. (53:03) Ο πληθωρισμός είναι ένας βαρύς φόρος για τους φτωχούς. Αυτό το μήνα που μόλις τελείωσε, η τιμή του κρέατος ξανανέβηκε κατά 15% με 20%. Φανταστείτε λοιπόν τι χτύπημα δέχεται η τσέπη του κόσμου. Δυστυχώς επειδή δεν υπήρξε η βούληση για να γίνει μια διαφανής τακτοποίηση, προτιμήθηκε ο ψεύτικος μηχανισμός της υποτίμησης και της «πεσοποίησης.» Δηλαδή είναι σαν σήμερα στην Ελλάδα αντί να γίνουν οι αναγκαίες θυσίες για να τακτοποιηθούν οι λογαριασμοί στην οικονομία για να αποφευχθεί η υπερβολική χρέωση, να αποφασίσουν να βγουν από το ευρώ και να πουν ότι όλες οι υποχρεώσεις που έχουμε σε ευρώ θα τις μετατρέψουμε σε υποχρεώσεις σε δραχμές. Και μετά ας αφήσουμε τη δραχμή να υποτιμηθεί απέναντι στο ευρώ. Ναι, αλλά ο κόσμος θα παίρνει το μισθό του σε δραχμές και η δραχμή θα υποτιμηθεί ενώ οι τιμές θα φτάσουν στα σύννεφα!"

Στην πρωτεύουσα χτίζονται όλο και περισσότεροι ουρανοξύστες. Τα μαγαζιά είναι γεμάτα, η ζωή ακολουθεί τους συνηθισμένους ρυθμούς μιας μεγαλούπολης, και τίποτα δεν θυμίζει την περιπέτεια που πέρασε η χώρα 10 χρόνια πριν.

Οι μακροοικονομικοί δείκτες είναι υπέροχοι. Παρά την ανάπτυξη όμως, πολλοί Αργεντίνοι περιμένουν ακόμα να δουν τα οφέλη της. Η φτώχεια και η ανεργία μπορεί να μειώθηκαν σε σύγκριση με το 2001, αλλά βρίσκονται ακόμα σε υψηλά επίπεδα.

Οι παραγκουπόλεις μεγάλωσαν

"Υπάρχει ένα παγκόσμιο σύστημα εξουσίας," εξηγεί ο Εδουάρδο Γαλεάνο "που όταν εγώ ήμουν μικρός το έλεγαν Καπιταλισμό ενώ τώρα το αποκαλούν Οικονομία της Αγοράς. Έχει επίσης κι άλλα καλλιτεχνικά ονόματα. Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι κοινωνικοποιεί τις απώλειες και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη. Όπου η Αγορά είναι ο αόρατος και σκληρός Θεός, που υπαγορεύει τις διαταγές χωρίς κανείς να βλέπει το πρόσωπό της. Έτσι λοιπόν τίποτα! Υπάρχουν περισσότεροι ναυαγοί παρά ναυτικοί. Είναι σύστημα που αποβάλλει ανθρώπους. Και είναι ανίκανο να ενσωματώσει τα νέα στόματα που γεννιούνται και χρειάζονται να τραφούν. Περισσεύει κόσμος! Κι αυτό είναι μια από τις αντιφάσεις που δεν υπάρχει ανθρώπινη λογική που να μπορεί να την εξηγήσει. Πώς είναι δυνατόν ένας κόσμος που κάθε φορά παράγει όλο και περισσότερα τρόφιμα, έχει κάθε φορά και περισσότερους πεινασμένους; Κι ενάντια σ’ αυτές τις δομές στην Λατινική Αμερική τώρα αρχίζει ένας αγώνας και γίνεται συνειδητό ότι το πεπρωμένο δεν είναι μοιραίο. Αν και οι Έλληνες κάποιες άλλες εποχές πίστεψαν πως ήταν. Στην πραγματικότητα το μέλλον μπορείς να το ανακαλύψεις, να το φανταστείς αντί να υποταχτείς σ’ αυτό."

Πώς μεθοδεύουν την χρεοκοπία

Share
Tο ψέμα έχει κοντά ποδάρια.  Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει επικίνδυνα και η κλυδωνιζόμενη κυβέρνηση παρακολουθεί αμήχανη τις διεθνείς εξελίξεις, ανήμπορη να αντιδράσει.  Άλλωστε, η λέξη πατριωτισμός ήταν ανέκαθεν απαγορευμένη στο εκσυγχρονιστικό ή το νεοφιλελεύθερο λεξιλόγιο του ΠΑΣΟΚ.
Η επίσημη ελληνική χρεοκοπία αποφασίστηκε εσπευσμένα αμέσως μετά τη συμφωνία της 21ηςΙουλίου, καθώς, αντίθετα με τα προσδοκώμενα, οι αγορές αρνήθηκαν να συμμορφωθούν, οι ιδιώτες φάνηκαν απρόθυμοι να συμπράξουν σε μια αμφιβόλου αποτελέσματος αναδιάρθρωση και οι μικρές χώρες – πιστωτές ανέβηκαν στα κάγκελα απειλώντας θεούς και δαίμονες.  Αντιλαμβανόμενοι οι Γερμανοί, ότι ένας ξαφνικός  θάνατος της ελληνικής οικονομίας θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά τους συμφέροντα, έβγαλαν άρον – άρον από το συρτάρι το περιβόητο plan B.
Πώς θα χρεοκοπήσουμε
Σύμφωνα με φρέσκες πληροφορίες, οι οποίες ώρα με την ώρα επιβεβαιώνονται από πρόσωπα και ΜΜΕ του εξωτερικού, η ελληνική ελεγχόμενη πτώχευση θα είναι σχετικά σύνθετη:
Καταρχήν θα διαγραφεί όλο το χρέος (σε ομόλογα).  Στη συνέχεια ο EFSF θα διαθέσει κεφάλαια ίσα με το 50% των ομολόγων που θα έχουν διαγραφεί.  Τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν, θα είναι εγγυημένα από τις χώρες της Ε.Ε.  Έτσι κάθε κάτοχος ελληνικών ομολόγων, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία κ.α., θα λάβει το 50% της αξίας των ομολόγων που κατέχει, αλλά σε πολύ ισχυρό ‘’χαρτί’’.  Πιθανότατα αυτή η ανταλλαγή θα συνοδευτεί και με επιμήκυνση του χρόνου πληρωμής, ενώ το επιτόκιο βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση (θα είναι όμως αρκετά χαμηλότερο από το σημερινό).
Μέχρι εδώ ήταν τα καλά νέα.  Τα άσχημα νέα είναι ότι, όπως έχει καταγράψει η ιστορία, έπειτα από χρεοστάσια ακολουθούν με μαθηματική ακρίβεια δύο δυσμενείς καταστάσεις:
1.Το φαινόμενο bank run (δηλαδή η επικείμενη επίσκεψη των καταθετών στα γκισέ των τραπεζών, για τον προφανή λόγο και σε μαζικό επίπεδο)
2. Η συνεπακόλουθη κατάρρευση του εγχώριου τραπεζικού και ασφαλιστικού συστήματος
Αυτές οι δύο δυσάρεστες καταστάσεις, δεν θα ενδιέφεραν καθόλου τους κυνικούς Γερμανούς (“οι Γερμανοί είναι φίλοι μας” ), αν δεν ήταν στην κυριολεξία χεσμένοι,  αναφορικά με την πορεία του κοινού μας νομίσματος.  Έτσι έχουν να λάβουν υπόψη τους δύο δυσμενείς καταστάσεις για τους ίδιους:
1. Τυχόν κατάρρευση μεγάλων ελληνικών τραπεζών, που υποτίθεται ότι ελέγχονται από την ΕΚΤ και λογοδοτούν σε αυτή, θα μπορούσε να επιφέρει ένα πανευρωπαϊκό bank run (και εδώ δε μιλάμε για μικροκαταθέτες, αλλά για Funds, ταμεία και κρατικές αποταμιεύσεις)
2. Τυχόν έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του Ευρώ, θα άνοιγε την όρεξη σε Ισπανία και Ιταλία και το όνειρο μιας ενιαίας Ευρώπης υπό Γερμανική εποπτεία, θα πήγαινε περίπατο και θα καθιστούσε τη Γερμανία ακόμα ένα ασήμαντοι πιόνι στη διεθνή σκακιέρα
Για να μπορέσουν οι Γερμανοί φίλοι μας να αντεπεξέλθουν αυτές τις διελκυστίνδες, αποφάσισαν να κρατήσουν την Ελλάδα εντός του Ευρώ και να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της επανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών με φρέσκα κεφάλαια από την ΕΚΤ, εγγυώμενοι ταυτόχρονα και τις καταθέσεις (τα κεφάλαια αυτά υπολογίζονται σε 20 δις).  Η διαδικασία αυτή συμπεριλαμβάνει πωλήσεις βαλκανικών θυγατρικών, συγχωνεύσεις, μερικές κρατικοποιήσεις και εξυγίανση ενεργητικού.
Σύμφωνα με το Γερμανικό σχέδιο, η περικοπή του χρέους θα επιτρέψει τη δραστική μείωση του ελλείμματος έτσι ώστε μέσα στα επόμενα χρόνια με βάση μια εξοντωτική δημοσιονομική πολιτική (που θα εποπτεύεται από Γερμανούς αξιωματούχους), να καταστεί το –μειωμένο- χρέος εξυπηρετήσιμο, από τα έσοδα του προϋπολογισμού ή έστω με μικρές ενέσεις ρευστότητας από εκδόσεις εντόκων γραμματίων ή διμερή δάνεια.
Η συμφωνία αυτή, η οποία βρίσκεται ήδη σε διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση (όλοι γνωρίζουμε πόσο σκληρά διαπραγματεύεται η κυβέρνησή μας), προαπαιτεί την πλήρη εκχώρηση της άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής στη Γερμανία, με τρόπο που να καλύπτει τη διαφαινόμενη συνταγματική εκτροπή.  Για τις επιπτώσεις που θα δημιουργήσει στο μέσο ελληνικό  νοικοκυριό, πήρατε ήδη μια πρόγευση από τα πρόσφατα μέτρα που ανακοινώθηκαν.
Το μόνο παρήγορο (αν και όχι απόλυτα σίγουρο) είναι ότι μια τέτοιας σοβαρότητας συμφωνία απαιτεί, είτε αυξημένη πλειοψηφία, είτε προκήρυξη εκλογών.
 Κακοφωνίξ

 

Εκπληξη!!! Η λύση στο αδιέξοδο

Μετά την  νέα καταιγίδα, με τα χαράτσια  στα κεφάλια ολων μας, είναι η μόνη λύση.





grizaniotis είπε...
Αντε να τελειώνουμε με δαύτους.
Ανώνυμος είπε...
Η ΧΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ. ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ
Γράφει ο Στάθης Διομήδης

«Μόνο ένα κτήνος μπορεί να συνιστά στους φτωχούς να κάνουν οικονομία… το να συνιστούμε οικονομία στους φτωχούς είναι κάτι τόσο εξωφρενικό, όσο και υβριστικό.

Είναι σαν να συμβουλεύουμε έναν που πεινάει να τρώει λιγότερο»

«Απόσπασμα από το δοκίμιο του Όσκαρ Ουάιλντ , «Ο άνθρωπος κάτω από το σοσιαλισμό» («The Soul of Man under Socialism» 1891).

Με δόσεις ανακοινώνει η κυβέρνηση τα νέα απεχθή μέτρα. Για ακόμη μια φορά τα μέτρα στοχεύουν στην εξαθλίωση των ανέργων, των συνταξιούχων, των εργαζομένων, των μικροεπιτηδευματιών.

Πρωθυπουργός και Αντιπρόεδρος με μια πρωτοφανή πολιτική δειλία εξαφανίζονται, και βγάζουν μόνο μια γραπτή ανακοίνωση για τα ......
μέτρα του χάους που ετοιμάζονται να επιβάλλουν με δικτατορικές πρακτικές και φασιστικές νοοτροπίες.

Βλέπετε ο στόχος των υπαλλήλων της τρόικας και κυβερνώντων της Ελλάδας είναι ένας και ξεκάθαρος. Λαϊκή εξαθλίωση, κοινωνική ανέχεια, φτώχεια, ανεργία, οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Το δόγμα τους είναι φόβος και τρόμος σε κάθε ψυχή.

Είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι οι φίλοι μας οι Γερμανοί θέλουν να κλέψουν ήλιο, νερό, ενεργειακές και πλουτοπαραγωγικές πηγές ενώ οι Αμερικάνοι συμβιβάζονται και με τις τουριστικές υποδομές… όσο για τις κρατικές επιχειρήσεις και τις στρατηγικές υποδομές θα τις μοιράσουν, εις υγείαν των κορόιδων.

Η δοσίλογη κυβέρνηση έχει στόχο να γίνουν οι Έλληνες σερβιτόροι, καμαριέρες και σεκιουριτάδες για τις επιχειρήσεις των κλεπταποδόχων Ευρωπαίων και Αμερικάνων, φίλων, επενδυτών, κερδοσκόπων κτλ.

Με μια άνευ προηγουμένου κυνικότητα ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το βήμα της Βουλής, ευχαρίστησε την τρόικα για τα «καλά» που έχει κάνει στη χώρα. Μετά τον αρχιερέα της διαπλοκής που είχε ευχαριστήσει τους Αμερικάνους έρχεται ο υπουργίσκος των τροικανών να υπερθεματίσει για τα αφεντικά του.

Θα πρέπει να γνωρίζουν οι οργανωτές του χάους ότι θα πληρώσουν ακριβά την προσπάθεια που κάνουν να ξεπουλήσουν χώρα, λαό, πατρίδα και σημαία, αντί πινακίου φακής.

Θα πρέπει να γνωρίζουν οι δυνάμεις κατοχής και οι εκτελεστές τους-κυβέρνηση, ότι όσο πιο πολύ ισοπεδώνουν την κοινωνία τόσο πιο σύντομα θα τους παρασύρει το τσουνάμι του ΛΑΟΥ.

Ίδιες ακριβώς ευθύνες έχουν και όσοι ψηφίζουν ή εφαρμόζουν τα μέτρα διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας αλλά και όσοι απαθείς παρακολουθούν από τον καναπέ τους τις εξελίξεις.

Θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτό το σχέδιο εξόντωσης του ΛΑΟΥ, που καταλήγουν οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ και πως τιμωρούνται.


Το κονκλάβιο της ξενόδουλης κυβέρνησης θα αντιμετωπιστεί από το ΛΑΟ, στους δρόμους και τη δικαιοσύνη. Είναι ΛΑΪΚΗ απαίτηση να παραδώσουν την εξουσία ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ειρηνικά.

Υ.Γ 1. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ δεν χαρίζεται στους κατακτητές.

Υ.Γ. 2 Τις τελευταίες ημέρες οι σφετεριστές της εξουσίας, οι καταληψίες της ελευθερίας των Ελλήνων, τα κυβερνητικά ανθρωποειδή, αναφέρονται όλο και πιο συχνά στον πατριωτισμό, στους κινδύνους για την πατρίδα, ενώ κάνουν συχνά εκκλήσεις στην πατριωτική μας συνείδηση.

Θα απαντήσω με μια ρήση του Σάμιουελ Τζάκσον: «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων»


Στάθης Διομήδης




Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ...


Του Σταύρου Χριστακόπουλου



Όσο περνούν οι μέρες τόσο περισσότερο ανεβαίνουν οι τόνοι του Βενιζέλου. Την ώρα που ο Πάγκαλος, χωρίς να πολυφαίνεται, κάνει τη βρόμικη «δουλειά», τον συντονισμό και προγραμματισμό των συγχωνεύσεων που θα φέρουν τις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις από το Δημόσιο, ο έτερος αντιπρόεδρος, με κρεσέντο απειλητικών εκβιασμών, προτιμά να τραβά πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας.
Πότε μας απειλεί με «αίμα, σπέρμα, θάνατο» (ή κάτι παρόμοιο) και πότε ότι θα γίνουμε Αργεντινή αν δεν κάτσουμε να μας φερμάρει το νέο πακέτο.
Προφανώς έχουμε περάσει σε αυτό για το οποίο τόσο καιρό μιλάμε: την τελική ευθεία προς την πτώχευση. Και ο αντιπρόεδρος – θεωρώντας ότι έχει κάψει οριστικά κάθε περαιτέρω πολιτική του φιλοδοξία, όπως κλαψούριζε προσφάτως – έχει αναλάβει το δυσάρεστο καθήκον να καταστήσει όλο τον ελληνικό λαό και όλα τα κόμματα συνυπεύθυνους της τραγωδίας. Προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ότι, με τον τρόπο αυτόν, υπογράφει την πολιτική καταδίκη της ........
κυβέρνησής του. Και εξηγούμαι:
 Όταν η – κατά Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και ΣΙΑ – επιχείρηση «σωτηρία της χώρας» άρχιζε, αρκετοί, με πρώτο τονΔημήτρη Καζάκη, προειδοποιούσαμε για την κατάληξη. Ήταν κάτι περισσότερο από προφανής και τώρα ήδη βρίσκεται επί θύραις.
 Όταν προειδοποιούσαμε ότι το παιχνίδι τους είναι «στημένο», λίγοι το πίστευαν. Τώρα πια έχουν συγκεντρωθεί ουκ ολίγα στοιχεία που το καταδεικνύουν. Αν μάλιστα ξετυλιχθεί ολόκληρη η ιστορία των greek statistics, που τώρα άρχισε να αποκαλύπτεται, αρκετοί είναι αυτοί που δεν θα βρίσκουν τρύπα να κρυφτούν. Άλλωστε ήδη η μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας έχει αντιληφθεί το μέγεθος της σκευωρίας που στήθηκε στην πλάτη της. Και πολύ αμφιβάλλω αν θα τη δικαιολογήσει στο ελάχιστο.
 Ύστερα από ενάμιση χρόνο στα δίχτυα της τρόικας, της πρωτοφανούς δανειακής σύμβασης και των μνημονίων, μεσοπρόθεσμων κ.λπ., ο Βενιζέλος έρχεται να μας πει ότι όλες οι θυσίες στις οποίες υπεβλήθησαν σχεδόν αδιαμαρτύρητα οι Έλληνες έχουν πάειχαμένες. Ότι απειλούμαστε, περισσότερο παρά ποτέ, από πτώχευση.
 Πριν από την... επίσημη όξυνση της κρίσης ελέω «Τιτανικού», είχαμε προειδοποιήσει για κάτι: ο ελληνικός λαός δεν θα αρνηθεί να κάνει παραχωρήσεις για το ξεπέρασμα της κρίσης, ακόμη και θυσίες, αρκεί να πειστεί ότι αυτές δεν θα πάνε στον βρόντο. Σήμεραόμως ο Βενιζέλος, σε μια κοινωνία στα πρόθυρα της διάλυσης και της γενικής κοινωνικής πτώχευσης, έχει να υποσχεθεί μονάχα«πόνο, δάκρυα και αίμα».
Την ίδια ώρα η κοινωνία εξακολουθεί να υπομένει αγόγγυστα τις καταστροφικές αθλιότητες που υφίσταται, προκαλώντας συχνά τον θαυμασμό ξένων παρατηρητών και σχολιαστών για την καρτερία του. Είναι όμως προφανές ότι δεν αντέχει άλλο και ότι η έκρηξη – είτε πολιτική και οργανωμένη είτε άναρχη και αυτοκαταστροφική – χρειάζεται μία μόνο σπίθα.
Το τελευταίο που έχει ανάγκη είναι οι θρασείες απειλές εκ μέρους ενόχων.

Τεκμήρια ενοχής
Οι επιλογές που κάθε τόσο ανακοίνωναν σχεδόν θριαμβικά ο νυν πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έχουν πλέον οδηγήσει στην κατάρρευση της οικονομίας και απειλούν με πλήρη εξαθλίωση την ελληνική κοινωνία. Εικάζω ότι ελάχιστοι έχουν πια αμφιβολίες για το ποιοι είναι οι ένοχοι.
Διότι προφανώς δεν είναι ούτε κατά διάνοια αθώοι αυτοί που αποφάσισαν να πουλήσουν το σύνολο των δημοσίων επιχειρήσεων, με το πολλαπλό οικονομικό όφελος για την εθνική οικονομία, προκειμένου να καλύψουν τα τοκοχρεολύσια... μιας χρονιάς – με το ζόρι!
Προφανώς δεν είναι ούτε κατά διάνοια αθώοι αυτοί που, αφού προκάλεσαν την κρίση δανεισμού και εν συνεχεία δανείστηκαν τα 110 δισ. από την τρόικα, έχουν έως σήμερα καταφέρει τα εξής εκπληκτικά:
● Να αλλάξουν το νομικό καθεστώς του δανεισμού μας για μεγάλο μέρος του χρέους υπέρ των δανειστών – χωρίς ελπίδα καμιάς νομικής διεκδίκησης στο μέλλον αφού παραιτήθηκαν οριστικά και αμετάκλητα ακόμη και από την ασυλία της χώρας. Και να ετοιμάζονται να αλλάξουν το καθεστώς ακόμη μεγαλύτερου μέρους ή και του συνόλου του χρέους.
● Να αυξήσουν δραματικά το χρέος της Ελλάδας, το οποίο υπολογίζεται από το ΔΝΤ ότι θα φτάσει το 190% του ΑΕΠ (από 125% περίπου που το παρέλαβαν), ενώ άλλοι αναλυτές το προβλέπουν σύντομα πάνω από το 200%.
● Να προκαλέσουν, λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης προς τη «διεφθαρμένη» (κατά Παπανδρέου) χώρα μας, απώλειες της τάξεως των 100 δισ. ευρώ στο χρηματιστήριο.
● Πριν από τέσσερις μήνες υπολογίζονταν σε 35 δισ. οι απώλειες των τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων που κατείχαν ελληνικά ομόλογα. Το ποσό αυτό έχει προφανώς αυξηθεί με τη διαρκή απαξίωση των ομολόγων.
● Συνολικά, σύμφωνα με ανάλυση του Βασίλη Βιλιάρδου, το κόστος της κρίσης ανέρχεται σε περισσότερα από 300 δισ. ευρώσυνυπολογιζομένων των επιπτώσεων της ύφεσης, της μείωσης των μισθών και της απαξίωσης ιδιωτικών περιουσιών. Υπολογισμόςτου Π. Παναγιώτου μόλις τον περασμένο Μάιο έβγαζε τη ζημιά περί τα 200 δισ.

Κάντο όπως ο Φερνάντο!
Αυτά, λοιπόν, τα επιτεύγματα είναι που νομιμοποιούν αυτή την κυβέρνηση να εκβιάζει και να απειλεί; Ας σοβαρευτούμε επιτέλους. Οι απώλειες που έχει υποστεί ήδη η Ελλάδα θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να αναπληρωθούν. Η καταστροφή έχει ήδη επέλθει και η παρούσα κυβέρνηση μπορεί μόνο να την επιδεινώσει.
Ήδη άλλωστε διαπραγματεύεται – μήπως, εκούσα - άκουσα, την έχει κιόλας συμφωνήσει; – μια πτώχευση υπό τον πλήρη έλεγχο των δανειστών. Αυτήν που όλοι, σ' ολόκληρο τον κόσμο, ήδη αναγγέλλουν. Δηλαδή μια κατάληξη που θα έχει όλες τις δραματικές συνέπειες κάθε πτώχευσης χωρίς κανένα σχεδόν από τα ωφελήματα που συνήθως έχουν τέτοια γεγονότα όταν γίνονται με τους όρους (και τους νόμους) του πτωχευμένου κράτους.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το ότι ο Βενιζέλος – και αρκετοί άλλοι στα φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ – αναφέρεται στην Αργεντινή, όσο και αν αποκρύπτει τι συνέβη σ’ αυτήν τη βασανισμένη χώρα με υπαίτιους τους σημερινούς προστάτες της κυβέρνησής του και τους Αργεντινούς συνεργάτες τους.
Ας θυμούνται τουλάχιστον στην κυβέρνησή μας ότι ο Φερνάντο Ντε Λα Ρούα, πρόεδρος της Αργεντινής κατά τη χρεοκοπία της και τη λαϊκή εξέγερση που κόστισε περισσότερους από 20 νεκρούς (προσφάτως μάλιστα προσήχθη σε δίκη στη χώρα του γιαδιαφθορά), αντελήφθη εγκαίρως τη διαχρονική αξία μιας σοφής ελληνικής παροιμίας: «Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ». Έτσι στις 21 Δεκεμβρίου 2001 έφυγε με ελικόπτερο από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου.
Με φειδώ, λοιπόν, οι αναφορές στην Αργεντινή. Δεν είναι βέβαιο ότι βοηθούν τις – σημερινές και μελλοντικές – επικοινωνιακές ανάγκες της κυβέρνησης. Αντιθέτως κινδυνεύετε να δικαιώσετε τον... Αλαβάνο! Έτσι δεν είναι, κύριε αντιπρόεδρε;


Είμαι κάτω από 55 ετών Ανώτερος Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας.


Μακρυγιάννης Χρήστος
Εχω τιμηθεί με όλα τα μετάλια και τα παράσημα, με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες μου, δεν έχω τιμωρηθεί ποτέ μου και έχω υπηρετήσει σε όλο τον κόσμο.

Έχω υπηρετήσει 22 χρόνια στην ειδική μονάδα ΧΩΚ και ήμουνα παντού και πάντα και στην κρίση των Ιμίων ενεργοποίησα τους Πυραύλους ΧΩΚ. 

Στα 39 μου έπαθα έμφραγμα και υπεβλήθηκα σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς.

Από τότε υπηρέτησα σε υπηρεσία

γραφείου αποφάσισα να παραιτηθώ στα 50 μου με σκοπό να φροντίσω την υγεία μου ..

Επειδή σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα μοσχεύματα έχουν ορισμένο χρόνο ζωής δεν πρόκειται να φτάσω στην ηλικία των 55 ετών, φτύνω τώρα στα μούτρα σας γιατί .......δεν προλαβαίνω να φτύσω στους τάφους σας.

Λυπάμαι μόνο που από τους Αξιωματικούς του Κέντρου Επιχειρήσεων είμαι ο μόνος στην ζωή από τους( 3 )τρεις συμμαθητές μου στην ίδια υπηρεσία έχουν πεθάνει οι δύο σε ηλικία 40 χρονών και φέτος πέθανε και ο αντικαταστάτης μου σε ηλικία 35 ετών όλοι από ο έμφραγμα και όλοι από το υψηλό στρες. 

Λυπάμαι μόνο που δημιούργησα οικογένεια με τρία παιδιά και τα τρία επιστήμονες και άνεργα !!

Λυπάμαι που τόσα χρόνια ήμουν δίκαιος και τίμιος, λυπάμαι που για τα χάλια της Πατρίδος μου που εσείς είστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και την πληρώνουμε μόνο εμείς


Λυπάμαι που με υποχρέωσαν να πληρώνω τα ταμεία σας και δεν μπορώ να εισπράξω τα χρήματα ούτε καν τις εισφορές μου (λόγω αδυναμία πληρωμής ΜΤΣ ΒΕΑ ) και δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου .

Επειδή κάποιοι τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ 

Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν σας πήγα στα δικαστήρια γιατί επί 30 χρόνια με υπολογισμένα 10 χρόνια υπηρεσίες και πέραν του ωραρίου ,νυχτερινά και αργίες δεν πήρα ούτε μια δραχμή .. υπερωρία ενώ οι πλασματικές υπερωρίες πάνε σύννεφο παντού

Υ.Γ

Επειδή δεν ήμουνα ποτέ ζήτουλας θα ψάξω για μαύρη εργασία να βοηθήσω την οικογένεια μου για να μην φτάσω στο σημείο να σκοτώσω κάποιον πολιτικό ανεύθυνο .

Παραθέτω τα προσόντα μου …αν κάποιος μπορεί να με χρειαστεί

Γνωρίζω Αγγλικά ,γνωρίζω υπολογιστές γνωρίζω από ασυρμάτους ,γνωρίζω όλα όπλα ατομικά και ομαδικά ,μπορώ να σκοτώσω από 300μ απόσταση με μια σφαίρα , μπορώ να αναχαιτίσω ολόκληρο σμήνος αεροσκαφών και ελικοπτέρων ,μπορώ να ανατινάξω οποιοδήποτε κτίριο, μπορώ να κάνω υποκλοπές τηλεπικοινωνιών ,μπορώ να κάνω παρεμβολές, μπορώ να κάνω ότι δολιοφθορά μπορείτε να φανταστείτε .Έχω ειδική εκπαίδευση στους υπολογιστές με ότι αυτό συνεπάγεται ..

Μακρυγιάννης Χρήστος
Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

Σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών το κόλπο με το έλλειμμα;


Share

«Ο τρόπος που συνυπολογίστηκε ο ΟΣΕ ήταν τέτοιος ώστε μειώθηκε το ΑΕΠ και αυξήθηκε το έλλειμμα»
Δεν έχουν τέλος οι αποκαλύψεις για τα… green statistics και το ρόλο της Eurostat στην αναθεώρηση του ελλείμματος της χώρας μας. Η καθηγήτρια και μέλος του συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής Ζωή Γεωργαντά προχώρησε σε νέα καταγγελία-βόμβα αναφορικά με τον συνυπολογισμό του ΟΣΕ στο έλλειμμα, ενώ ο ραδιοφωνικός σταθμός «Ράδιο 9» έφερε χθες στη δημοσιότητα έγγραφα της Eurostat που δείχνουν πόσο στενή ήταν η καθοδήγηση της ευρωπαϊκής υπηρεσίας προς τον πρόεδρο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ανδρέα Γεωργίουγια την αναθεώρηση του ελλείμματος.

Επιπλέον, επιβεβαιώνουν πως το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών ήταν ενήμερο για όλη αυτή τη διαδικασία -σε αντίθεση με όσα είχε υποστηρίξει ο κ. Γεωργίου την περασμένη Τρίτη στη Βουλή- και ότι η Στατιστική Αρχή επέδειξε ιδιαίτερη προθυμία και σπουδή να εντάξει τις ΔΕΚΟ στο έλλειμμα.

Καταγγελία – βόμβα
Η κ. Γεωργαντά κατήγγειλε χθες ότι «ο τρόπος που συνυπολογίστηκε ο ΟΣΕ στα στοιχεία για το αναθεωρημένο έλλειμμα του επίμαχου έτους 2009 ήταν τέτοιος ώστε μειώθηκε το ΑΕΠ και αυξήθηκε το έλλειμμα»! Όπως είπε στον «Ε.Τ.», «ο ΟΣΕ προστέθηκε χωρίς να εξεταστούν οι δαπάνες, το παθητικό του, με τις επιστημονικές διαδικασίες που θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το έλλειμμα. Σαν να μην έφθανε αυτό όμως, στελέχη της ΕΛ.ΣΤΑΤ. με ενημέρωσαν ότι το ενεργητικό του Οργανισμού, που συμπεριελήφθη στο ΑΕΠ της χώρας, ήταν σε τιμές του 1970, ενώ οι δαπάνες του σε τρέχουσες τιμές. Αν το ενεργητικό του ΟΣΕ είχε υπολογιστεί βάσει των τιμών του 2009, τότε θα αυξανόταν το ΑΕΠ και θα περιοριζόταν το έλλειμμα».
Το γεγονός ότι η αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων της περιόδου 2001-2009 οφειλόταν στα «αμαρτωλά» swaps της Goldman Sachs επί κυβερνήσεως Σημίτη και ότι η αναθεώρηση αυτή έγινε από την ΕΛ.ΣΤΑΤ. ακολουθώντας πλήρως τις υποδείξεις της Eurostat, εν πλήρει γνώσει του υπουργείου Οικονομικών, αποδεικνύουν τα δύο έγγραφα που αποκάλυψε χθες το «Ράδιο 9».

Το περιεχόμενο των εγγράφων
Το πρώτο είναι μια δισέλιδη επιστολή του Γερμανού γενικού διευθυντή της ευρωπαϊκής υπηρεσίας Βάλτερ Ραντερμάχερ προς τον κ. Γεωργίου, με ημερομηνία 25/8/2010, ενώ το δεύτερο έχει ημερομηνία 28/9/2010 και αποτελεί έκθεση των συμπερασμάτων που προέκυψαν από τηλεφωνική επικοινωνία Ραντερμάχερ-Γεωργίου οκτώ ημέρες νωρίτερα.
Όπως προκύπτει από αυτά:
1. Οι κυριότερες οδηγίες της Eurostat για την αναθεώρηση του ελλείμματος, συνεπεία των swaps του 2001, όχι απλώς ήταν γνωστές, αλλά και είχαν γίνει αποδεκτές από το υπουργείο Οικονομικών: «Η Eurostat έστειλε την τελική ανάλυσή της για την επίπτωση του swap της Goldman Sachs στα στατιστικά για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (EDP), τον Αύγουστο του 2010. Ο κ. Γεωργίου ήταν σε επικοινωνία με την ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών, για να της μεταφέρει τις αντιλήψεις του κ. Ραντερμάχερ για τα ζητήματα των swaps», αναφέρει η έκθεση, ενώ στην επιστολή σημειώνεται: «Οι ελληνικές αρχές επιβεβαιώνουν την ανάλυση της Eurostat σχετικά με το swap του 2001 με την Goldman Sachs». Επιπλέον, η Eurostat είχε συμφωνηθεί να παρέχει στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. τεχνική βοήθεια και για το σκοπό αυτό η ευρωπαϊκή υπηρεσία είχε στείλει προτάσεις στον αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Επιτροπή (EFC), Γιώργο Ζανιά.
2. Το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών φαίνεται πως δεν προσπάθησε καν να επιχειρηματολογήσει υπέρ μιας διαφορετικής μεθοδολογίας για την αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων, αφού στην κατακλείδα της επιστολής επισημαίνεται: «Συμπερασματικά, η Eurostat δεν βρήκε στην επιστολή των ελληνικών αρχών ουσιαστικά επιχειρήματα που θα μπορούσαν να την οδηγήσουν σε αναθεώρηση της άποψής της ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος πρέπει να διορθωθεί για το 2001, το 2005 και το 2008, συνεπεία του swap που υπεγράφη με την Goldman Sachs το 2001».
3. Ο πρόεδρος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. συμφώνησε πλήρως με την αναθεώρηση των Εθνικών Λογαριασμών (που περιλαμβάνουν το ΑΕΠ, τις δαπάνες κ.λπ.): «Ηταν κοινή η αντίληψη ότι στο θέμα αυτό χρειάζεται δουλειά με κατάλληλο συντονισμό, προετοιμασία και επικοινωνιακή διαχείριση… Ο κ. Γεωργίου εξέφρασε την προσωπική του άποψη ότι ίσως θα ήταν σωστό να μην υπάρξει βιασύνη για αναθεώρηση, εξαιτίας των προσδοκιών εντός της χώρας, αλλά ούτε και εκ προοιμίου υπαναχώρηση».
4. Η ΕΛ.ΣΤΑΤ. βιάστηκε να εντάξει τις ΔΕΚΟ στον υπολογισμό του ελλείμματος της χώρας περισσότερο κι απ’ ό,τι ήθελε η Eurostat! «Στόχος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. είναι να καταλήξει σύντομα σε ένα συμπέρασμα σχετικά με την ταξινόμηση των μεγάλων δημόσιων επιχειρήσεων, αλλά εκκρεμεί η επίλυση ορισμένων ζητημάτων (ιδιαίτερα για τον ΟΑΣΑ και την ΕΡΤ)», επισημαίνεται στην έκθεση.
5. Ο κ. Ραντερμάχερ χρησιμοποιούσε ύφος προϊσταμένου προς υφιστάμενο στην επικοινωνία του με την ελληνική πλευρά. «Παρατήρησα τη σημαντική καθυστέρηση που επέδειξαν οι ελληνικές αρχές προτού απαντήσουν στην επιστολή της Eurostat με ημερομηνία 11/6/2010 και περιμένω να μη σημειωθούν ανάλογες καθυστερήσεις στο μέλλον», διαβάζουμε στην επιστολή του.
6. Η Eurostat ενημερωνόταν αναλυτικά για ό,τι συνέβαινε στο Συμβούλιο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. – ακόμα και για τις διαφωνίες μελών της με τον πρόεδρο.
Ελεύθερος Τύπος


 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ JEFRY καταρρέει και απειλεί: Με ποιους στρατιωτικούς ο Μπεγλίτης θα κάνει εμφύλιο πόλεμο;Go to comments


Δεν πληρώνω γιατί δεν έχω...

 
Από τον Γιάννη Πρεβενιό
e-mail: prevejohn@yahoo.gr 
Παρακολουθώντας αποσπάσματα(15/9/2011) από την συνεδρίαση της  επιτροπής των οικονομικών υποθέσεων της Bουλής άκουσα τον "ταπεινό" και χαμηλών τόνων κ. Γείτονα να "λοιδορεί" κατά κάποιον τρόπο το κίνημα "Δεν πληρώνω"!
Μάλιστα διερωτηθεί εντός της επιτροπής πως είναι δυνατόν κάποιοι πολίτες να αντιδρούν στην "υποχρέωση" τους έναντι του κράτους, στο να πληρώσουν. όποτε, και ότι αυτό αποφασίζει!
Κύριε Γείτονα!... σας είχα για σοβαρό άνθρωπο μια και δεν σας έβλεπα συχνά στις παρελάσεις των πολιτικομαϊντανών στα τηλεπαραθύρα και μπήκα στο πειρασμό να αναζητήσω αναλυτικά στοιχεία της πολιτικής σας σταδιοδρομίας.
Έτσι λοιπόν είδα ότι...
έχετε μεγάλη θητεία ως βουλευτής αλλά και πολλές θητείες σε υπεύθυνες κυβερνητικές θέσεις οπότε θεωρώ ότι είστε και εσείς ένα σημαντικό γρανάζι του "υπόλογου" σημερινού πολιτικού συστήματος! 
Δεν λέω ότι ανήκετε σε αυτούς που τα έχουν αρπάξει αλλά σίγουρα ως έξυπνος άνθρωπος, βλέπατε, ακούγατε αλλά δυστυχώς δεν μιλάγατε ούτε καταγγείλατε ποτέ κάποιους από τους "λιγδιάρηδες" και μακρυχέρηδες συντρόφους σας!
Αντιθέτως τώρα καταγγέλλετε το κίνημα "Δεν πληρώνω" και αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν να γίνεται αυτό!... μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα εσείς και οι σύντροφοι σας να καταλάβετε ακριβώς τι συμβαίνει; δηλ. ότι "Δεν πληρώνω" γιατί ... δεν έχω!

 Κυβέρνηση ανδρεικέλων: «Εταιρία δολοφόνων»!!!

 

 

Τον Οκτώβριο του 2009, μόλις είχε προωθηθεί στην κυβέρνηση ο ΓΑΠ και η παρέα του είχαμε γράψει το άρθρο:

«Οι ληξίαρχοι του θανάτου μας».

Μεταξύ άλλων γράφαμε:

«Έρχονται από μακριά οι νέοι σαλπιγκτές
Των επιλέκτων κλάσεων του μέλλοντος
Οι κραυγές τους γκρεμίζουν τα σαθρά τείχη
Τήκουν τη λάσπη σε φωτεινούς ρύακες…»
Μανόλης Αναγνωστάκης

«Μας ήρθαν οι επίλεκτες κλάσεις του ζοφερού νεοταξικού μέλλοντος. Οι υπερατλαντικοί σαλπιγκτές κραυγάζουν για τις τελευταίες προγραφές: το εθνικό μας παρανάλωμα…
Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με την παρέα του, τις επίλεκτες κλάσεις των ποικίλων «συμβούλων», θα είναι οι ληξίαρχοι των ημερών: θα καταγράψουν το...

κοινωνικό και εθνικό μας παρανάλωμα…
Αυτά που σάλπισαν στις προγραμματικές τους δηλώσεις «τήκουν τη λάσπη σε φωτεινούς ρύακες»!
Βεβαίως, τα είχαν στο πρόγραμμά τους. Μόνο που οι ψηφοφόροι δεν μελετούν προγράμματα. Τρέφονται από τους ήχους των φράσεων και τα λαμπερά περιτυλίγματα των κοπριών που σερβίρουν τα ΜΜΕ. Η διαφημιστική μακέτα και τα επικοινωνιακά τρικ έχουν υποκαταστήσει την πολιτική σκέψη…
Τώρα τα προγράμματα των νέων σαλπιγκτών θα τα κάνουν πράξη τα «επίλεκτα» κυβερνητικά επιτελεία υπό την αυστηρή καθοδήγηση των «εγκάθετων» συμβούλων…»
Ένα μήνα μετά επανερχόμαστε με το άρθρο:
«Η νέα κυβέρνηση: Η «εταιρία δολοφόνων»!!!»

Υπογραμμίζαμε:

«Αυτή η κυβέρνηση ήρθε για να «εκτελέσει», άμεσα και χωρίς συστολές και χρονοτριβές, τα «συμβόλαια» των πλανητικών κέντρων εξουσίας. Γι’ αυτό έχει και την πώρωση του επαγγελματία «εκτελεστή»…
…Σε όλους του τομείς της κοινωνικής και εθνικής μας ζωής, η κυβέρνηση Παπανδρέου, με νευρική βιασύνη πρωτοφανή και ωμότητα κυνική, προωθεί τα τελευταία θανάσιμα κτυπήματα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.
Βιάζονται να ισοπεδώσουν παντελώς την κοινωνική και εθνική μας υπόσταση και να μας καταστήσουν «καθαρόαιμο» προτεκτοράτο…».
ΟΛΑ ήταν από την αρχή σχεδιασμένα και προμελετημένα: Μια φρίκη δίχως τέλος…
Από την αρχή ήταν προμελετημένη η «κάθοδος» της τρόικας και η κατοχική υποταγή μας στις μαφίες του χρήματος…
Από την αρχή ήταν προμελετημένη η χρεοκοπία της Ελλάδας: Η πρώτη που θα θυσιαζόταν στο βωμό της διάσωσης των διεθνών ληστών και μαφιόζων.
Προμελετημένη είναι και η «ελεγχόμενη πτώχευση», δηλαδή η μετατροπή μας σε αποικία των νονών του χρήματος…
«Συμβόλαια θανάτου» εκτελούν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ τα ανδρείκελα της κυβέρνησης με τις πλάτες της Ν.Δ. και των καθεστωτικών δορυφόρων τους…
Επιβεβαιωτικά και λίαν αποκαλυπτικά τα δύο παρακάτω κείμενα του Νίκου Μπογιόπουλου:

Από resaltomag , μοντάζ Γρέκι
 

Τώρα, γιατί αύριο μπορεί να είναι αργά…

Share
Δεν νομίζω να περίμενε ο ελληνικός λαός τις χθεσινές ανακοινώσεις, της πανικόβλητης και κρυπτόμενης κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου, για να πειστεί ό,τι με την ακολουθούμενη πολιτική η χώρα οδηγείται «ντογρού στην κατηφόρα της μεγάλη». Και μάλιστα ανεξέλεγκτα…Επίσης, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού, εδώ και καιρό, έχει πειστεί (και αυτό το επιβεβαιώνουν όλες οι δημοσκοπήσεις) ό,τι  ούτε ο κ. Παπανδρέου, ούτε το ΠΑΣΟΚ μπορούν πλέον. «Δειλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουν ίσως κάποιο θαύμα».Ακόμα και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, μπορεί φοβισμένοι και εκβιαζόμενοι να ψηφίζουν τα νομοσχέδια, αλλά μεταξύ τους το ερώτημα της καθημερινότητας είναι: «θα προλάβουμε να φύγουμε;»Τούτων δοθέντων, η λογική απορία είναι «υπάρχει άλλη λύση ή έχουμε  έστω και μια πιθανότητα να μας σώσει ο Γιώργος; »Η Κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, μεθοδικά εδώ και μήνες, προσπαθεί να μας πείσει (και δυστυχώς ως ένα βαθμό το έχει καταφέρει) ότι ο δρόμος που ακολουθεί η χώρα είναι μονόδρομος. Επίπονος, ταπεινωτικός, αλλά αυτός είναι. Και όπως χαρακτηριστικά  μου έλεγε κάποιος από τους εναπομείναντες φανατικούς οπαδούς του ΠΑΣΟΚ (μην έχετε ψευδαισθήσεις υπάρχουν αρκετοί ακόμα) «της Αναστάσεως προϋπήρξε ο Γολγοθάς και η σταύρωση»!Αρωγοί  στην προσπάθεια αυτή στέκονται  όλα τα μέλη της τρόϊκας, δηλαδή Ε.Ε, Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ. Δεν θα μπορούσαν να κάνουν  διαφορετικά άλλωστε! Τα δικά τους φωτεινά μυαλά συνέλαβαν το σχέδιο που εφαρμόζεται στην Ελλάδα! Δεν είναι εύκολο να ομολογήσουν την αποτυχία τους. Δεν ξέρω κάν, αν αυτό που συμβαίνει στη Ελλάδα το θεωρούν αποτυχία! Μπορεί  να στόχευαν εδώ εξ υπαρχής! Δεν μας είχε προειδοποιήσει, από νωρίς, ο Ντομινίκ Στρός Κάν, ότι οι «Έλληνες είναι in deep shit»; Και ότι η μόνη λύση ήταν μια μεγάλη εσωτερική υποτίμηση; Ε, δεν γίνεται αυτό; Αναμφίβολα, έως λίαν προσφάτως, η Κυβέρνηση είχε μαζί της και τον ισχυρό μηχανισμό των διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Ποιος ξεχνάει εκείνα τα θριαμβευτικά πρωτοσέλιδα κάθε φορά που ο Γιώργος μας έσωζε! Και δεν μας …έσωσε μόνο μια φορά!!! Το μεγαλύτερο επίτευγμα, αυτού του πανίσχυρου μηχανισμού του μονοδρόμου, είναι ότι έχουν καταφέρει να πείσουν την ελληνική κοινωνία ότι αν δεν αποδεχθεί μια, ακόμα και δραματική, μείωση μισθών και συντάξεων, μπορεί την επομένη ημέρα  να μην έχει ούτε μισθό, ούτε σύνταξη! Ό,τι αυτή η ανελέητη  αφαίμαξη που υφίσταται καθημερινά είναι, όπως το τοποθέτησε ο κ. Βενιζέλος, «το ασφάλιστρο για το μέλλον»! Με άλλα λόγια ο κόσμος έχει πειστεί ότι μας …κλέβουν μεν, αλλά είμαστε τουλάχιστον «ακόμα ζωντανοί»! Γιατί, αν ο ελληνικός λαός είχε πειστεί ότι υπάρχει μια άλλη εναλλακτική πρόταση, θα είχε σχηματίσει ένα ποτάμι οργής και ελπίδας και θα οδηγούσε τον Σαμαρά στα σκαλιά του Προεδρικού Μεγάρου για να ορκιστεί Πρωθυπουργός. Το έχει ξανακάνει αυτό και τρέχει μες το αίμα του. Όμως, δυστυχώς, αυτή τη στιγμή κερδίζει ο φόβος! Ο Έλληνας είναι δέσμιος της  αγωνίας για το μισθό, έστω αυτόν τον κουτσουρεμένο, του άγχους για τη σύνταξη, έστω αυτή την πενιχρή. Αυτή η ξεδιάντροπη δήλωση του Πρωθυπουργού της χρεοκοπίας για «έναν εργαζόμενο σε κάθε οικογένεια» ξέρετε πόσο …καλά ακούγεται σε μια οικογένεια που δεν έχει κανέναν εργαζόμενο; Μπορεί εμείς να γράφουμε τα ..ηρωικά για ξεσηκωμούς και ανατροπές, αλλά ο άλλος έχει ως πρώτο μέλημά του τα έξοδα που τρέχουν. Και δυστυχώς,  έχει πεισθεί, πώς και αν ακόμα κατέβει στους δρόμους, τίποτα δεν θ΄ αλλάξει.  Έτσι,  «λουφάζει στη μιζέρια του και την απελπισιά του». Εκεί τον οδήγησαν! Γιατί διαφορετικά δεν θα είχε καμιά πιθανότητα επιτυχίας αυτό το ανάλγητο σχέδιο σ’ έναν ατίθασο λαό.
Με όλα αυτά, ουδόλως ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Τουναντίον!
Με ρώτησε το πρωί ένας φίλος.  «Εντάξει να ψηφίσω και εγώ να φύγει ο Βενιζέλος. Και  ποιος θα αναλάβει την Οικονομία; Ο …Σταϊκούρας;»  Το ερώτημα είναι πονηρό και  άνευ αντικειμένου! Δηλαδή, ο κ. Παπανδρέου χρειαζόταν  τον Βενιζέλο, εκείνα τα δήθεν  αστέρια , τους διάσημους ξένους συμβούλους, τους νομπελίστες οικονομολόγους, για να φέρει τη χώρα στην καταστροφή; Σε στιγμής κρίσης, οι λαοί στρέφουν το βλέμμα τους και αναζητούν τον ηγέτη στον οποίο και θα εμπιστευθούν τις τύχες τους. Σ’ αυτές τις στιγμές το στοίχημα είναι προσωπικό. Όπως και το κάλεσμα.
«Ναι εμείς οι Έλληνες μπορούμε»!
Γιατί κανένας δεν είχε διαβεβαιώσει τον Μιλτιάδη και τους στρατιώτες του ότι θα κέρδιζαν στο Μαραθώνα!
Τώρα, γιατί αύριο θα είναι αργά.


Μέτρα εξόντωσης μεροκαματιάρηδων και συνταξιούχων

Share
Παρά το γεγονός ότι τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση δεν έχουν τελειώσει και αναμένεται και νέος γύρος ανακοινώσεων, είτε με το νέο φορολογικό, είτε με τον προϋπολογισμό, μια πρώτη αποτίμηση των χθεσινών ανακοινώσεων είναι αναγκαία για να δούμε πόσα μέτρα έχουμε κατέβει στον …λάκκο που μας σκάβουν. Και πλέον ο “λάκκος” δεν αφορά τη λεγόμενη μεσαία τάξη, η οποία έτσι κι αλλιώς έχει διαλυθεί. Αφορά τους μεροκαματιάρηδες και τους συνταξιούχους ακόμη και των 400 ευρώ.
Για να εξηγούμαστε:
  • Η κυβέρνηση λέει ότι διέσωσε τις συντάξεις μέχρι 1.200 ευρώ και πράγματι έτσι είναι, μέχρι να έρθει το επόμενο ψαλίδι. Ωστόσο, το μεγάλο κόλπο δεν είναι η μείωση των συντάξεων αλλά το αφορολόγητο. Εκεί θα πονέσουν όλοι, ακόμη και οι χαμηλοσυνταξιούχοι του ΟΓΑ που παίρνουν 400 ευρώ. Διότι μπαίνουν στο στόχαστρο της εφορίας που θα φορολογεί με 10% τα επιπλέον των 5.000 ευρώ ποσά. Αν κάποιος έχει ετήσια σύνταξη 6.000 ευρώ θα κληθεί να πληρώσει φόρο 100 ευρώ!
  • Το άλλο μεγάλο κόλπο λέγεται τεκμήρια. Αν δηλαδή ένα γεροντάκι στο χωριό παίρνει 600 ευρώ κι έχει ένα σπίτι κι ένα αυτοκίνητο θα πρέπει να τα δικαιολογεί. Μέχρι τώρα, μπορούσε καθώς το αφορολόγητο ήταν υψηλό. Τώρα, θα πιάνεται στο δόκανο των τεκμηρίων και θα πληρώνει φόρο κάθε χρόνο. Για να μη μιλήσουμε φυσικά για τους υπόλοιπους φορολογούμενους.
  • Οι μισθωτοί π.χ. θα πληρώσουν χαράτσι 300 ευρώ το χρόνο λόγω της μείωσης του αφορολόγητου από τα 8.000 στα 5.000. Αυτά τα 3.000 φορολογούνται με 10%, επομένως άλλα 300 ευρώ χάνονται στο βωμό της εξυγίανσης. Και μην ξεχνάμε τη μείωση του αφορολόγητου από τα 12.000 ευρώ στα 8.000 ευρώ που έφερε επιπλέον φόρο 400 ευρώ.
  • Στο τομέα των συντάξεων τώρα. Μια σύνταξη από 1.200 έως 1.500 ευρώ θα έχει απώλειες από 20 λεπτά έως 60 ευρώ το μήνα ή 720 ευρώ το χρόνο. Διότι το επιπλέον ποσό μειώνεται κατά 20%.
  • Αν κάποιος είναι 54 ετών φέτος και παίρνει σύνταξη 1.500 ευρώ τότε θα δει από την 1ηΝοεμβρίου στο λογαριασμό του 120 ευρώ λιγότερα. Γιατί τα επιπλέον 300 ευρώ (από τα 1.200) μειώνονται κατά 40%.
  • Το μαρτύριο δεν τελειώνει για τους συνταξιούχους καθώς μπαίνει πλαφόν στο δημόσιο τα 1.700 ευρώ. Αν κάποιος επί 35 χρόνια πλήρωνε υψηλές εισφορές ήταν κορόιδο αφού πλέον δε θα μπορεί να παίρνει τη σύνταξη που ονειρευόταν.
  • Και το μαρτύριο συνεχίζεται… Φημολογείται ότι με το νέο φορολογικό θα αλλάξουν οι συντελεστές, όχι φυσικά για καλό του κόσμου. Οπότε σίγουρα θα υπάρξουν μεγαλύτερες παρακρατήσεις φόρου.
  • Όσο για τους μισθωτούς του δημοσίου, το ενιαίο μισθολόγιο που έρχεται άμεσα εκτιμάται ότι θα τους κόψει 20%-30% του μισθού τους αφού χάνονται σχεδόν όλα τα επιδόματα. Για τους υψηλόμισθους θα χαθούν πάνω από 300 ευρώ το μήνα. Για παράδειγμα, μισθωτός με μικτά 2.000 ευρώ θα χάσει τουλάχιστον 400 ευρώ το μήνα από το ενιαίο μισθολόγιο και άλλα 60 ευρώ το μήνα λόγω αφορολόγητου.
  • Φυσικά το χάος στην τσέπη μας συνεχίζεται. Για το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας θα κληθούμε να πληρώσουμε κατ΄ελάχιστο 300 ευρώ το χρόνο το οποίο του χρόνου μπορεί και να διπλασιαστεί λόγω νέων αντικειμενικών.
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε βεβαίως και τις έκτακτες εισφορές που μάλλον θα γίνουν κι αυτές μόνιμες.
  • Ούτε να ξεχνάμε και το πετρέλαιο για να ζεσταθούμε. Αν κάποιο σπίτι χρειαζόταν 150 ευρώ το μήνα για πετρέλαιο τώρα θα χρειάζεται 200 τουλάχιστον, επομένως για 6 μήνες το χρόνο επιπλέον 50 ευρώ.
Το παζλ ολοκληρώθηκε; Πολύ αμφιβάλλουμε αφού είπαμε


                     Ο ορισμός της τρομοκρατίας

Είναι σίγουρο πως πρέπει να αναθεωρήσουμε την έννοια της τρομοκρατίας. Αυτό που ζει η ελληνική κοινωνία τους τελευταίους μήνες, και ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες, αποτελεί τον πιο χαρακτηριστικό ορισμό της απόλυτης τρομοκρατίας.
Μια τρομοκρατία όπου τη θέση των όπλων έχουν πάρει οι λέξεις. Λέξεις απειλητικές για οποιαδήποτε σταθερά υπήρχε μέχρι τώρα στη ζωή μας. Διαβάζουμε και ακούμε τα σενάρια που έχουν μπει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μεταξύ της τρόικας και του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών και διαπιστώνουμε πως όλα είναι ανοιχτά. Δεν υπάρχει κοινωνική ομάδα που να νιώθει την ελάχιστη ασφάλεια για τα ελάχιστα πράγματα.
Μας αφορά όλους ή σχεδόν όλους. Εξαιρούνται εκείνοι που θησαύρισαν και θησαυρίζουν σε βάρος του ελληνικού λαού και, αφού έστειλαν μερικά εκατομμύρια στις τράπεζες της Ελβετίας, τώρα...

απλά απολαμβάνουν.
Τρομοκρατείται ο άνεργος που βλέπει πως οι ελπίδες για μελλοντική έστω εύρεση μιας θέσης εξανεμίζονται, αφού θα προστεθούν μερικές ακόμα χιλιάδες απολυμένοι από το Δημόσιο.
Τρομοκρατούνται όσοι είχαν την τύχη έως τώρα ν' απασχολούνται στο Δημόσιο, ζουν με το φόβο της απόλυσης μέσω εργασιακής εφεδρείας. Τρομοκρατούνται οι συνταξιούχοι, βλέπουν ορατό το ενδεχόμενο μιας νέας δραματικής περικοπής των αποδοχών για τις οποίες κατέβαλαν τους κόπους μιας ζωής. Ή ακόμα οριστικής περικοπής της σύνταξης, αν είναι κάτω των 55 ετών.
Για τη διαμόρφωση του κλίματος τρομοκρατίας η κυβέρνηση δεν είναι αμέτοχη. Το αντίθετο.
Εχει συμβάλει καθοριστικά με τις αστοχίες, την ανικανότητα, τη σκοπιμότητα των επιλογών της...

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ από enet μοντάζ Γρέκι

                            Μιά ζωή στην κόλαση

Τα κείμενα όλων των ξένων εφημερίδων για την Ελλάδα, τα δυο τελευταία χρόνια, θυμίζουν νεκροταφείο. Ολα μαύρα. Το ίδιο και οι δηλώσεις πολλών οικονομολόγων. Μιλούσαν για αναπόφευκτη αναδιάρθρωση του χρέους, για σίγουρη χρεωκοπία, για ενδεχόμενη έξοδο από την Ευρωζώνη και, προπάντων, για το ατελέσφορον της ανοηταίνουσας πολιτικής...
Τότε, τους βάφτιζαν Κασσάνδρες οι αδαείς, αγνοώντας ότι η Κασσάνδρα δεν έπεφτε έξω στους χρησμούς της...
Ο Βενιζέλος, παίρνοντας το νήμα από τον (άφαντο) πρωθυπουργό έριξε το ανάθεμα στους πάντες για το κατάντημα της χώρας, εστιάζοντας κυρίως στον εύκολο στόχο, τα ΜΜΕ. Οξειδωμένες κουβέντες περιδεών που επιχειρούν ασθμαίνοντες να αποσείσουν τις βαριές, δικές τους ευθύνες...
Τέλος πάντων, η κουρτίνα της χρεωκοπίας άνοιξε. Οι μπουλντόζες ανοίγουν τον δρόμο: σαρωτικά μέτρα (τα... γνωστά εις την νιοστήν, μαζί με ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας), μεγάλης εκτάσεως «κούρεμα» (με άμεσες επιπτώσεις στις ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία), ενδεχόμενη επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και στάγδην οι επόμενες δόσεις, υπό την συνεχή απειλή ότι...

δεν θα δίνονται αν δεν υλοποιούνται μέχρι κεραίας τα εξοντωτικά μέτρα...
Ο Πωλ Κρούγκμαν, μιλώντας γι' αυτή την ατελέσφορη πολιτική που ασκείται σε Ευρώπη και ΗΠΑ, σημειώνει ότι η οικονομική αφαίμαξη όχι απλώς δεν αποδίδει, αλλά επιδεινώνει τα προβλήματα της οικονομίας. Τι πρέπει να γίνει: Στροφή 180 μοιρών! «Αύξηση, όχι μείωση των κυβερνητικών δαπανών και επιθετικές παρεμβάσεις από τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου». Και υπενθυμίζει ότι η λιτότητα και «τα άγρια προγράμματα περικοπών» που υλοποιούνται στην Ελλάδα και την Ιρλανδία, δεν βοήθησαν. «Η εμπιστοσύνη δεν αποκαταστάθηκε»
*** Οπως θα θυμούνται όσοι δεν έχουν στείλει τη μνήμη τους σε μόνιμες διακοπές, η κυβέρνηση Παπανδρέου καλύφθηκε πίσω από την Μορμώ του υψηλού ελλείμματος για να νομιμοποιήσει τις επιλογές της (υπαναχώρηση από τα προεκλογικώς υπεσχημένα, σκληρά μέτρα και Μνημόνιο). Οι πρόσφατες αποκαλύψεις-καταγγελίες μελών της Στατιστικής Υπηρεσίας δημιουργούν σοβαρό θέμα. Αν ευσταθούν -και η αλήθεια θα φανεί κάποια στιγμή, ο κόσμος να χαλάσει- οι βαριές ευθύνες δεν θα έχουν αποκλειστικώς πολιτική πτυχή. Με την κοινωνία στα κεραμίδια και τη χώρα σταμπαρισμένη ανεξίτηλα από τη χρεωκοπία, δύσκολα θα αποφύγουν τη νέμεση οι ψεύτες, οι «κατασκευαστές» και οι ολετήρες 

*** Λέτε να παρουσιάσουν και τη χρεωκοπία ως μεγάλο επίτευγμα;

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ από enet, μοντάζ Γρέκι