ΕΠΤΑ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΜΕΡΕΣ



Εκτύπωση
ΚΥΡΙΑΚΗ  28/6/15 
Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
1. Το πρωί του Σαββάτου ο ελληνικός λαός ξύπνησε σε έναν άλλο πολιτικό πλανήτη. Το «όχι» του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησής του στο ιταμό τελεσίγραφο των δανειστών έβγαλε- επιτέλους- τη χώρα από την κινούμενη άμμο όπου την είχε βυθίσει ο κάκιστος συμβιβασμός της 20ής Φεβρουαρίου. Μπροστά μας βρίσκονται επτά μέρες σκληρότατης σύγκρουσης, για την οποία προετοιμάζονται εντατικά όλα τα κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σενάρια οικονομικής πολιορκίας, κοινωνικής πόλωσης και πολιτικής ανωμαλίας βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Περνάμε απολύτως κρίσιμες ώρες, που απαιτούν απ’ όλους μας ψυχραιμία, καθαρό μυαλό, καθολική στράτευση και κυρίως αποφασιστικότητα.
2. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου- όχι βέβαια στρατιωτικού, αλλά οικονομικού, πολιτικού και ψυχολογικού. Αυτόν τον πόλεμο δεν τον ξεκίνησαν ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του- ίσα ίσα, έκαναν το παν για να τον αποφύγουν, παραχωρώντας πολύτιμο πολιτικό έδαφος, χρήμα και χρόνο στον αντίπαλο. Τον πόλεμο τον ξεκίνησαν, από την επομένη κιόλας της 25ηςΙανουαρίου, οι ξένοι επικυρίαρχοι, με μια προσπάθεια μεταμοντέρνου πραξικοπήματος, που ενδέχεται να καταγραφεί από την Ιστορία ως πολιτικό πείραμα πρώτης γραμμής, πολύ διαφορετικής μορφής, αλλά ανάλογης σημασίας με εκείνο του Πινοτσέτ, εναντίον της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή. Από τα χαράματα του Σαββάτου, η ελληνική κυβέρνηση πήρε τα όπλα της και μπήκε κι αυτή σ’ έναν πόλεμο που δεν επέλεξε, αποφεύγοντας την ύστατη στιγμή την ταπεινωτική παράδοση. Όμως δεν μπορεί να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο η κυβέρνηση ή τα κόμματα που τη στηρίζουν. Τον πόλεμο μπορεί να τον δώσει πραγματικά και να τον κερδίσει μόνο ο οργανωμένος λαός. Η εβδομάδα προς το δημοψήφισμα είναι η πρώτη, καθοριστικής σημασίας για το μέλλον, μάχη αυτού του πολέμου. Εδώ θα κριθούν όλοι.
3. Το ψυχόδραμα της «διαπραγμάτευσης», που κράτησε πέντε μήνες, ήταν εν πολλοίς η σύγκρουση δύο αυταπατών. Η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης είχε την αυταπάτη ότι οι δανειστές θα υποχωρήσουν, έστω και την ύστατη στιγμή, προσφέροντας μια κακή μεν, πλην πολιτικά διαχειρίσιμη συμφωνία, αφενός μεν γιατί θα φοβούνταν το οικονομικό κόστος της ρήξης, αφετέρου δε λόγω των εσωτερικών τους αντιθέσεων ή και των αντιθέσεών τους με τις ΗΠΑ. Η πλευρά των δανειστών, συνηθισμένη από την εύκολη παράδοση των Παπανδρέου, Σαμαρά και Βενιζέλου, πίστευε ότι και ο Αλέξης Τσίπρας είναι κουτάβι που γαυγίζει, αλλά δεν δαγκώνει. Ότι στο τέλος, με το πιστόλι του bankrun στον κρόταφο, θα παραδινόταν άνευ όρων και θα υπέγραφε μια συμφωνία που θα διέλυε την κυβέρνηση και το κόμμα του, για να δρομολογήσει τη μετατροπή ενός ακρωτηριασμένου ΣΥΡΙΖΑ σε νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, όμηρο των νέων κυβερνητικών του εταίρων, όπως το ΠΟΤΑΜΙ. Κι οι δύο πλευρές συμπεριφέρθηκαν σαν τους επιβάτες της κλινάμαξας, που δεν ξυπνούν παρά την ώρα της σύγκρουσης. Και η σύγκρουση ήρθε.
4. Μέχρι την τελευταία στιγμή, η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης έκανε το παν για να αποφύγει τη σύγκρουση. Η πρόταση των 47 σελίδων που κατέθεσε αποτελούσε Μνημόνιο με υφεσιακά μέτρα οκτώ δις ευρώ. Κρατούσε ωστόσο δύο στοιχεία που την έκαναν- ίσως- οριακά διαχειρίσιμη: κάποια στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη στον επιμερισμό των βαρών («να πληρώσουν οι πλούσιοι, και όχι τα συνήθη υποζύγια») και κάποια δέσμευση ουσιαστικής ελάφρυνσης για το χρέος. Το ισχυρότατατο μέτωπο ΔΝΤ- Σόιμπλε αφαίρεσε και τα δύο αυτά στοιχεία, καθιστώντας σαφέστατο ότι το πρόβλημά τους δεν ήταν οικονομικής, τεχνοκρατικής φύσης, αλλά ξεκάθαρα πολιτικό: να ταπεινωθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά ο Τσίπρας, η κυβέρνησή του και κυρίως ο ελληνικός λαός, αυτό το απείθαρχο στρατιωτάκι που δεν λέει να κάτσει στη σειρά του και βάζει τρελές ιδέες ανυπακοής και ανταρσίας στους υπόλοιπους υποτελείς. Με άλλα λόγια,εκβίασαν τον Αλέξη Τσίπρα να περάσει τον Ρουβίκωνα όχι μόνο χωρίς τα όπλα του, αλλά και χωρίς τα ρούχα του. Προς τιμήν του, δεν το έκανε.
5. ΑΝ γίνει το δημοψήφισμα και ΑΝ κερδηθεί- δύο πολύ μεγάλα ΑΝ- θα αποτελέσει δρόμο χωρίς γυρισμό, για την κυβέρνηση, το λαό και τη χώρα. Ήδη, με την προσωρινή έστω ρήξη με τους δανειστές, κάηκε και η απαράδεκτη πρόταση των 47 σελίδων και η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου. Η κυβέρνηση δεν δεσμεύεται από τίποτα, όπως δεν δεσμεύονται από τίποτα οι αντίπαλοι. Ο κόσμος που θα ψηφίσει ΟΧΙ στη συμφωνία των δανειστών θα ξέρει πάρα πολύ καλά, ανεξάρτητα από το περιορισμένο ερώτημα του δημοψηφίσματος, ότι το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ βρίσκεται ούτως η άλλως μπροστά μας και- είτε το βλέπει ως επιβεβλημένη, λυτρωτική έξοδο από το θάλαμα βασανιστηρίων του κ. Σόιμπλε, είτε ως το μη χείρον έναντι της αιώνιας λιτότητας- θα είναι έτοιμος να το αποδεχθεί αν καταστεί εκ των πραγμάτων αναγκαία. Το κυριότερο, τα καταιγιστικά γεγονότα της εβδομάδας που έρχεται, η πόλωση και οι συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα, θα παρασύρουν και τα δύο στρατόπεδα σε μια δίνη ριζοσπαστικοποίησης. Την 6η Ιουλίου θα βρεθούμε, ούτως ή άλλως, σε μια άλλη Ελλάδα, με μια άλλη Αριστερά και έναν άλλο λαό- για το καλύτερο ή το χειρότερο.
6. Ακριβώς γιαυτό το λόγο, οι δανειστές και τα ελληνικά κέντρα πραγματικής εξουσίας θα κάνουν το παν για να μη γίνει το δημοψήφισμα (κι αν δεν τα καταφέρουν, για να το κερδίσουν, επιστρατεύοντας κάθε νόμιμο και βρώμικο μέσο). Η απόφαση του Eurogroup για τερματισμό του προγράμματος και ο αναμενόμενος τερματισμός του ELA στις τράπεζες, σημαίνουν απλούστατα επιτάχυνση του bankrun, ώστε οι πολίτες να πάνε στις κάλπες με κλειστές τράπεζες και επιβολή capital controls (Το τελευταίο δεν είναι τόσο τραγικό: λίγοι θα υποφέρουν αν μπορούν να σηκώσουν από την τράπεζα «μόνο» 500 ευρώ τη μέρα, άλλωστε η Κύπρος δεν έζησε και την Αποκάλυψη με capital controls επί δύο χρόνια). Ο ιταμός αποκλεισμός Βαρουφάκη από τη συνεδρίαση του Eurogroup από τους Ντάισελμπλουμ- Σόιμπλε (τον οποίο αποδέχτηκαν, ρουφώντας τη μύτη τους, τα ανθρωπάκια που τους πλαισιώνουν) ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι η Ελλάδα ήδη βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός ευρώ, για να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει τους «αγανακτισμένους πολίτες». Οι Γάλλοι έχουν δικαίωμα να λένε ΟΧΙ στο ευρωσύνταγμα κι οι Βρετανοί έχουν δικαίωμα να κάνουν δημοψήφισμα με το ερώτημα της απόσυρσης από την ΕΕ,χωρίς κανείς να τολμά να αμφισβητήσει τη δημοκρατία και την κυριαρχία τους. Αλλά ένα ελληνικό δημοψήφισμα για μια εξοντωτική οικονομική συμφωνία είναι αιτία πολέμου.
Στην προσπάθεια ματαίωσης του δημοψηφίσματος και δημιουργίας κλίματος πολιτικής ανωμαλίας, Σαμαράς και Βενιζέλος προσπάθησαν να εμπλέξουν και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο κ. Παυλόπουλος, ένας συντηρητικός πολιτικός, ο οποίος ωστόσο απέφυγε, παρά τις τρομερές πιέσεις, να βάψει τα χέρια του με αίμα το Δεκέμβρη του 2008, δεν διανοείται να περάσει στην πολιτική Ιστορία του τόπου σαν καινούργιος Γλύξμπουργκ των καινούργιων Ιουλιανών.
7. Σε κάθε περίπτωση, η πολύ σκληρή μάχη των επόμενων επτά ημερών μπορεί να κερδηθεί. Η άθλια στάση των δανειστών και του ντόπιου υπηρετικού προσωπικού τους έχει συσσωρεύσει τεράστια οργή και ριζοσπαστικοποίηση σε ένα μεγάλο μέρος τόσο των εργατικών, όσο και των μεσαίων στρωμάτων που ασφυκτιούν. Το στρατόπεδο του ΟΧΙ διαθέτει τρία πολύ ισχυρά, στο συνδυασμό τους, χαρτιά- την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων απέναντι σε διεθνείς τοκογλύφους και Έλληνες ολιγάρχες, της δημοκρατίας απέναντι στους νεοπραξικοπηματίες και της εθνικής κυριαρχίας απέναντι σε όσους καθηλώνουν την Ελλάδα σε ρόλο αποικίας χρέους. Η ρήξη με το ιερατείο των Βρυξελλών θα προκαλέσει αναταραχή στις αγορές και σοβαρά πολιτικά προβλήματα των κυβερνώντων, ιδίως στις χώρες της περιφέρειας. Σε λίγο θα δουν ότι το ΟΧΙ δεν είναι το «Κούγκι» κάποιων απελπισμένων. Είναι, μπορεί να γίνει, όπλο σε ένα ασύμμετρο πόλεμο, από τον οποίο έχουν κι αυτοί πολλά να χάσουν.
8. Αυτό προϋποθέτει, πρώτον, αποφασιστικότητα και γερά νεύρα- κάτι που δεν έδειξαν οι δηλώσεις Βαρουφάκη από τις Βρυξέλλες, όπου εμφάνισε το δημοψήφισμα κάτι σαν απλό διαπραγματευτικό ατού, που μπορεί να αποσυρθεί ανά πάσα στιγμή, αν μας φέρουν κάτι σαν το κείμενο των 47 σελίδων.
Δεύτερον, αποφασιστικές κινήσεις της κυβέρνησης για τον έλεγχο από την πλευρά της της Τράπεζας της Ελλάδας και των συστημικών τραπεζών, ώστε να διαχειρισθεί, εν ανάγκη με έκτακτα μέτρα, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία βρισκόμαστε.
Τρίτον, την άμεση κινητοποίηση του λαϊκού παράγοντα, με επιτροπές του «όχι» σε όλη την Ελλάδα, στηριγμένες στο σύνολο των μαχόμενων, λαϊκών δυνάμεων, με συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις, εκστρατεία γειτονιά τη γειτονιά, δρόμο το δρόμο, σπίτι το σπίτι.
Τέταρτον, τις γενικές γραμμές του πολιτικού και κοινωνικού σχεδίου για την Ελλάδα της 6ηςΙουλίου: ο ελληνικός λαός είναι σε θέση να κατανοήσει την ανάγκη να αναλάβει ρίσκα, να σηκώσει άγκυρα για «αχαρτογράφητα νερά», όπως μας λένε, όταν η μόνη εναλλακτική λύση που του προσφέρουν είναι να μείνει εσαεί καθηλωμένος στα βρώμικα νερά, σ’ αυτό το λιμάνι της αγωνίας, όπου τον βομβαρδίζουν καθημερινά χωρίς να έχει έξοδο κινδύνου.Για να το κάνει, όμως, θα πρέπει τα ρίσκα που θα πάρει να είναι ανάλογα με τα οφέλη που θα προσδοκά, έτσι ώστε ο φόβος του άγνωστου να υπερκεραστεί από τη θετική ελπίδα μιας Ελλάδας της δικαιοσύνης και της κυριαρχίας, όπου ο ίδιος ο λαός της θα είναι καπετάνιος στο καράβι της ζωής του.
ΠΗΓΗ ΙΣΚΡΑ-Κυριακή  28  Ιουνίου  2015

Ο (τεχνητός) τρόμος της επόμενης μέρας


 της Μαριάννας Τζιαντζή 
 
Εντάξει, λένε πολλοί, η πρόταση των δανειστών είναι κακή. Τι θα γίνει όμως την επόμενη μέρα αν θα επικρατήσει το «Όχι»; Όλα τα συστημικά Μέσα, όλοι οι πολιτικοί του Μαύρου Μετώπου παίζουν με μανία το χαρτί -όχι της δημιουργικής, αλλά της τρομοκρατικής ασάφειας.

Συστηματικά καλλιεργείται ο φόβος για το τι μας ξημερώνει μετά την άλλη Κυριακή. Λες και ο λαός ήξερε τι του ξημέρωνε όταν ψήφιζε Γιωργάκη και ύστερα προέκυπταν Παπαδήμοι και μνημόνια. Λες και τα τελευταία πέντε χρόνια ξέραμε τι μας ξημέρωνε όταν πέφταμε να κοιμηθούμε εργαζόμενοι και ξυπνούσαμε απολυμένοι. Λες και πάμπολλες ελληνικές οικογένειες ήξεραν ότι την επόμενη μέρα τα παιδιά τους θα γίνονταν άνεργοι ή μετανάστες στο εξωτερικό. 

Εδώ και χρόνια ζούμε από μέρα σε μέρα.
 Δεν ξέρουμε αν τον επόμενο μήνα θα έχουμε στο σπίτι ρεύμα ή πετρέλαιο για να ζεσταθούμε, αν αύριο θα έχουμε μονάδες στο κινητό μας, αν θα έχουμε να πληρώσουμε τη συμμετοχή μας στα φάρμακα του ΠΕΔΥ ή αν θα βρεθεί σε κάποιο Κοινωνικό Ιατρείο το φάρμακο που έχουμε ανάγκη. 

Πλύση εγκεφάλου επιχειρούν τα συστημικά ΜΜΕ και οι πολιτικοί του ευρωμονόδρομου, ότι ο λαός δεν πρέπει να έχει λόγο για την επόμενη μέρα. 

Το λόγο πρέπει να τον έχουν οι αγορές, οι οίκοι αξιολόγησης, οι «θεσμοί», το βαθύ επιχειρηματικό κράτος. 

Η επόμενη μέρα μας δεν είναι δική μας, αλλά δική τους. Οι μνημονιακές πολιτικές μαύρισαν, ακύρωσαν την επόμενη μέρα για εκατομμύρια ανθρώπους. Για ποια επόμενη μέρα, λοιπόν, έχουν το θράσος και την υποκρισία οι δήθεν σώφρονες να μιλούν; 

Στο βιβλίο Δεν υπάρχουν παιδιά εδώ (There Αre no Children Here,) που περιγράφει τη ζωή σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά του Σικάγου, ο συγγραφέας (ο Άλεξ Κόλτογουιτς) ρωτά ένα εννιάχρονο μαύρο αγοράκι τι θα γίνει όταν μεγαλώσει. Και η απάντηση του παιδιού είναι: «Αν μεγαλώσω, θα γίνω οδηγός σε λεωφορείο». 

΄Ετσι και στην Ελλάδα. Ο νεοφιλελευθερισμός μετέτρεψε το σίγουρο«όταν» σε ένα αβέβαιο «αν». 

Όμως αυτοί που πράγματι τρέμουν την επόμενη μέρα δεν είναι οι ζημιωμένοι, οι αδικημένοι του σήμερα, αλλά εκείνοι που τους λεηλατούν. 

πηγή: prin.gr
 
Το διαβάσαμε εδώ: 
http://www.klassikoperiptosi.blogspot.gr/2015/06/blog-post_51.html

Τσίπρας: Εκβιάζουν το λαό – Δεν θα τους περάσει


Τσίπρας: Εκβιάζουν το λαό – Δεν θα τους περάσει
Νέο αίτημα για παράταση του ελληνικού προγράμματος υπέβαλε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, αυτή τη φορά προς τους ηγέτες των κρατών - μελών της Ευρωζώνης.
Ο κ. Τσίπρας, σε διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό το απόγευμα της Κυριακής (28/06/2015), διαβεβαίωσε πως είναι απολύτως διασφαλισμένες οι καταθέσεις των πολιτών και η καταβολή μισθών και συντάξεων και ζήτησε να κυριαρχήσει νηφαλιότητα και υπομονή.
«Η απόφαση του Eurogroup να μη δώσει μία ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος αποτελεί μία πρωτοφανή απόφαση αμφισβήτησης στα δικαιώματα του ελληνικού λαού. Η απόφαση της ΕΚΤ για μη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών ανάγκασε την ΤτΕ να εισηγηθεί τραπεζική αργία», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.
«Αυτή η απόφαση έχει στόχο να εκβιάσει τη βούληση του ελληνικού λαού. Δε θα τα καταφέρουν. Οι κινήσεις αυτές θα πεισμώσουν τον ελληνικό λαό για να απορρίψει τους εκβιασμούς», πρόσθεσε.
Ολόκληρη η δήλωση του πρωθυπουργού:
«Η χθεσινή απόφαση του EG, να μην εγκρίνει το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος ώστε να αποφανθεί ο λαός με δημοψήφισμα για το τελεσίγραφο των δανειστών, αποτελεί μια πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα πράξη αμφισβήτησης του δικαιώματος ενός κυρίαρχου λαού στη δημοκρατική επιλογή. Στο ύψιστο και ιερό δικαίωμα έκφρασης γνώμης.
Η απόφαση αυτή οδήγησε σήμερα την ΕΚΤ να μην αυξήσει τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών και ανάγκασε τη Τράπεζα της Ελλάδας να εισηγηθεί την ενεργοποίηση μέτρων τραπεζικής αργίας και περιορισμού στις τραπεζικές αναλήψεις. Είναι πλέον περισσότερο από σαφές, ότι αυτή η απόφαση δεν έχει κανέναν άλλο στόχο πέρα από το να εκβιάσει τη βούληση του ελληνικού λαού και να παρεμποδίσει την ομαλή δημοκρατική διαδικασία του δημοψηφίσματος.
Δεν θα τα καταφέρουν. Οι κινήσεις αυτές θα επιφέρουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Θα πεισμώσουν ακόμη περισσότερο τον ελληνικό λαό στην επιλογή του να απορρίψει τις απαράδεκτες μνημονιακές προτάσεις και τα τελεσίγραφα των δανειστών.
Ένα πράγμα όμως παραμένει βέβαιο: η άρνηση της ολιγοήμερης παράτασης και η απόπειρα ακύρωσης μιας κορυφαίας δημοκρατικής διαδικασίας, αποτελεί πράξη προσβολής και μέγιστη ντροπή για τη δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης.
Για το λόγο αυτό έστειλα σήμερα εκ νέου το αίτημα σύντομης παράτασης, αυτή τη φορά στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και στους 18 αρχηγούς των κρατών της Ευρωζώνης, καθώς και στους επικεφαλής της ΕΚΤ, της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αναμένω την άμεση αντίδρασή τους σε ένα στοιχειώδες αίτημα δημοκρατίας.
Είναι οι μόνοι που μπορούν το συντομότερο δυνατόν, ακόμα και απόψε το βράδυ, να ανατρέψουν την απόφαση του EG και να δώσουν τη δυνατότητα στην ΕΚΤ να αποκαταστήσει τη ροή της ρευστότητας των τραπεζών. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, αυτό που απαιτείται τις επόμενες μέρες είναι νηφαλιότητα και υπομονή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δημοψήφισμα - Μαξίμου: Κοροϊδία από την πλευρά Γιούνκερ

Δημοψήφισμα - Μαξίμου: Κοροϊδία από την πλευρά Γιούνκερ

Οι καταθέσεις των πολιτών στις ελληνικές τράπεζες είναι απολύτως διασφαλισμένες.
Το ίδιο διασφαλισμένη είναι και η καταβολή των μισθών και των συντάξεων.
Οι όποιες δυσκολίες εμφανιστούν πρέπει να αντιμετωπισθούν με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
Όσο πιο ψύχραιμα αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, τόσο πιο σύντομα θα τις ξεπεράσουμε και τόσο πιο ήπιες θα είναι οι συνέπειές τους.
Έχουμε σήμερα την ευκαιρία να αποδείξουμε στους εαυτούς μας και στον κόσμο ολόκληρο ότι το δίκιο μπορεί να κερδίσει. Έχουμε για άλλη μια φορά την ιστορική ευκαιρία να στείλουμε στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο μήνυμα ελπίδας και αξιοπρέπειας.
Και να θυμάστε : τούτες τις κρίσιμες ώρες, που αναμετρόμαστε όλοι με το ανάστημα της ιστορίας μας, ο μόνος μας φόβος είναι ο φόβος. Δε θα τον αφήσουμε να μας κερδίσει.
Θα τα καταφέρουμε.
Η αξιοπρέπεια των Ελλήνων απέναντι στους εκβιασμούς και στο άδικο, θα στείλει μήνυμα ελπίδας και περηφάνειας σε ολόκληρη την Ευρώπη»



Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/601223/ektakto-tsipras-ekviazoyn-to-lao-den-tha-toys-perasei#ixzz3eNodQFFk


ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ


15:20
28/06/2015
Tην συνέχιση της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών αποφάσισε η ΕΚΤ διαψεύδοντας όλες τις κασσάνδρες και τα ελληνικά πεμπτοφαλαγγίτικα και τα ξένα αργυρώνυτα ΜΜΕ που προπαγάνδιζαν capital controls και κελιστές τράπεζες αύριο
 
Η διατήρηση του ELA για τις ελληνικές τράπεζες, θα είναι στα επίπεδα της περασμένης Παρασκευής αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε μία δραματική συνεδρίαση, όπου η Γαλλία και η Ιταλία στήριξαν τις ελληνικές θέσεις με τον Μ.Ντράγκι να προειδοποιεί ότι "Δεν μπορούμε να επιβάλουμε στην Ελλάδα κάτι τέτοιο χωρίς συνέπειες για ολόκληρη την ευρωζώνη".
 
Η ΕΚΤ εξετάζει να διατηρήσει τον ELA τη Δευτέρα για τις ελληνικές τράπεζες, αλλά να επιβάλει μεγαλύτερο «κούρεμα» στις ελληνικές εγγυήσεις που προσφέρονται σε αντάλλαγμα για τη χρηματοδότηση, σύμφωνα με πηγή που επικαλείται το ειδησεογραφικό πρακτορείο.
Ενωρίτερα η κυβέρνηση είναι προεδιοποιήσει με άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών και με πλάνο εξόδου από την ευρωζώνη.
Περισσότερα σε λίγο
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Κρούγκμαν: Ο Τσίπρας είχε δίκιο για το δημοψήφισμα



 | 28 Ιουν. 2015

Μέχρι τώρα, κάθε προειδοποίηση για επικείμενη διάλυση του ευρώ έχει αποδειχθεί λάθος. Οι κυβερνήσεις ότι κι αν λένε κατά τη διάρκεια των εκλογών, ενδίδουν στις απαιτήσεις της τρόικας. Στο μεταξύ, η ΕΚΤ παρεμβαίνει για να καθησυχάσει τις αγορές. Αυτή η διαδικασία έχει συντηρήσει το κοινό νόμισμα αλλά έχει επίσης διαιωνίσει την βαθιά καταστροφική λιτότητα. Δεν πρέπει να αφήσουμε μερικά τρίμηνα μέτριας ανάπτυξης των οφειλετών να επισκιάσουν το τεράστιο κόστος πέντε χρόνων μαζικής ανεργίας. 
Αναφορικά με το πολιτικό ζήτημα, οι μεγάλοι χαμένοι από αυτή τη διαδικασία είναι τα κόμματα της κεντροαριστεράς των οποίων η συναίνεση στην σκληρή λιτότητα - και η εγκατάλειψη κατά συνέπεια των όσων υποτίθεται ότι πρέσβευαν - τους έκανε πολύ μεγαλύτερη ζημιά από ότι κάνουν παρόμοιες πολιτικές στα κεντροδεξιά κόμματα. 
Μου φαίνεται ότι η τρόικα - νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μπει τέλος στο πρόσχημα ότι κάτι άλλαξε και να πάρει πίσω το παλιό της όνομα - αναμένεται ή τουλάχιστον θα ήλπιζε ότι η Ελλάδα θα επαναλάβει αυτή την ιστορία. Είτε ο Τσίπρας θα έκανε το συνηθισμένο, εγκαταλείποντας ένα μεγάλο μέρος του συνασπισμού του - και ίσως εξαναγκαζόταν σε μια συμμαχία με την κεντροδεξιά - είτε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έπεφτε. Και αυτό ακόμη μπορεί να συμβεί. 
Αλλά τουλάχιστον ο Τσίπρας έως τώρα δείχνει απρόθυμος να αυτοκτονήσει. Αντί αυτού και όντας αντιμέτωπος με το τελεσίγραφο της τρόικας, ανακοίνωσε ένα δημοψήφισμα για το αν θα το δεχτεί. Αυτό οδηγεί σε πολλή κριτική - ότι είναι ανεύθυνος - αλλά στην πραγματικότητα κάνει το σωστό. Για δυο λόγους. 
Πρώτον, αν κερδίσει το δημοψήφισμα, η ελληνική κυβέρνηση θα ενδυναμωθεί από τη δημοκρατική νομιμότητα, που ακόμη, πιστεύω, σημαίνει κάτι στην Ευρώπη. (Κι αν όχι, θα πρέπει κι αυτό να το ξέρουμε, επίσης).
Δεύτερον, μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε δύσκολη θέση πολιτικά, με τους ψηφοφόρους έξαλλους με τις ολοένα και μεγαλύτερες απαιτήσεις για λιτότητα αλλά απρόθυμους να εγκαταλείψουν το ευρώ. Ήταν πάντα δύσκολο να σκεφτούμε πως αυτές οι επιθυμίες θα μπορούσαν να συμφιλιωθούν. Είναι ακόμη πιο δύσκολο τώρα. Το δημοψήφισμα, στην πραγματικότητα, ρωτά τους ψηφοφόρους ποια είναι η προτεραιότητά τους και δίνει στον Τσίπρα την εντολή να κάνει αυτό που πρέπει, εφόσον η τρόικα συνεχίζει να πιέζει. 
Αν με ρωτάτε, ήταν μια πράξη τερατωδώς ανόητη εκ μέρους των κυβερνήσεων, των πιστωτών και των θεσμικών οργάνων το να σπρώξουν τα πράγματα έως αυτό το σημείο. Αλλά το έκαναν. Και δεν μπορώ να κατηγορήσω τον Τσίπρα επειδή στρέφεται στους ψηφοφόρους αντί να στραφεί κατά των ψηφοφόρων. 

ΠΗΓΗ Tags 

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΚΡΑΤΑΙΑ DEUTSCHE BANK "ΤΡΕΜΕΙ" ΓΙΑΤΙ ΑΥΡΙΟ "ΨΗΦΙΖΟΥΝ" ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ



28/06/2015
Με την συνεδρίαση της ΕΚΤ να είναι προ των πυλών, καθώς σήμερα στις 12 θα αποφασιστεί η επέκταση του ELA, νέα δεδομένα έρχονται στην επιφάνεια για το τι μπορεί να σημάνει για τις διεθνείς αγορές μια μη πληρωμή του ΔΝΤ από μέρους της Ελλάδας.
 
Ενώ στην Ελλάδα, μετά την ανακοίνωση του Δημοψηφίσματος, η συζήτηση περιστρέφεται στην επιβολή capital controls και στη δυνατότητα λειτουργίας των τραπεζών, παγκοσμίως αναλυτές, traders και επενδυτικοί οίκοι προετοιμάζονται για τον Αρμαγεδδώνα. «Τη Δευτέρα ψηφίζουν οι αγορές» έλεγε κορυφαίος, ενώ υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ, που μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, είπε χαρακτηριστικά ότι «το όπλο είναι στον κρόταφο του Σόιμπλε και έχει τα δακτυλικά αποτυπώματα του Τσίπρα».
 
Σε αυτό το πλαίσιο η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται ότι μπορεί τώρα να χρησιμοποιήσει τις αγορές ως μοχλό πίεσης στην παρασκηνιακά συνεχιζόμενη διαπραγμάτευση.
 
Αν και αρκετοί οίκοι είχαν γράψει κατά καιρούς στις εκθέσεις τους για το ενδεχόμενο Δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, κανείς δεν ήταν σε θέση να προδικάσει τον τρόπο, τη συγκυρία και το ύφος του Δημοψηφίσματος που ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας.
 
"Το ευρώ ήδη κατρακυλά και θα βρεθεί στο ναδίρ έναντι του δολαρίου, προκαλώντας παρεμβάσεις σε όλα τα επίπεδα, ανησυχία και νέες πιέσεις από τις ΗΠΑ. Το sell off στις μετοχές θα προκαλέσει βίαιη μετατόπιση κεφαλαίων, σε ασφαλή καταφύγια όπως ο χρυσός και τα ομόλογα των ΗΠΑ. Τα ομόλογα των χωρών της περιφέρειας θα γκρεμιστούν, αυξάνοντας τις πιθανότητες μετάδοσης της κρίσης και αναζωπύρωσης της."
 
"Η ΕΚΤ θα αναγκαστεί ντε φάκτο να παρέμβει διοχετεύοντας πακτωλούς κεφαλαίων για τη στήριξη της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, αλλά αυτό θα σώσει μόνο τα ομόλογα. Οι επενδυτές θα φύγουν, οι προοπτικές ανάκαμψης θα επιδεινωθούν άμεσα, η δυναμική εξέλιξης του Δημοσίου χρέους θα αλλάξει και η βιωσιμότητά του θα τεθεί υπό αμφισβήτηση"
 
Στο τραπέζι βρίσκεται όμως και η χρεοκοπία της Ελλάδας, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, η αποσταθεροποίηση του ελληνικού και ευρωπαϊκού  τραπεζικού συστήματος καθώς και η πλήρης αναδιάρθρωση θέσεων από τους επενδυτές σε ομόλογα, μετοχές, εμπορεύματα.
Πρόκειται για ένα τσουνάμι ανασφάλειας που θα πλήξει την Ευρωζώνη. Οι επενδυτές δεν θα ρευστοποιήσουν μόνο μετοχές, θα ανοίξουν διαδικασία αναθεώρησης του πολιτικού και συστημικού ρίσκου της οικονομικής και νομισματικής ένωσης.
Το sell off στις μετοχές και το bungee jumping στα ομόλογα δεν θα είναι παρά μόνο η αρχή μιας γενικευμένης οικονομικής και χρηματιστηριακής αναταραχής, η προέκταση της οποίας ακουμπά άμεσα την επιχειρηματική ζωή, τις οικονομικές προοπτικές και οδηγεί σε εκ βάθρων αναθεώρηση ισορροπιών.
Ήδη, από σήμερα το βράδυ αναμένονται νότες διεθνών οίκων που θα υποβαθμίζουν την Ελλάδα, θα προειδοποιούν για υποβάθμιση του ESM-EFSF, ενώ θα θέτουν σε διαδικασία επανεξέτασης τις προοπτικές της Ευρωζώνης και το αξιόχρεο της Γερμανίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών.
Οι οικονομικές προοπτικές και το κλίμα επιδεινώνονται άρδην, το οικοδόμημα της Ευρωζώνης βρίσκεται πλέον σε κατάσταση σοκ, αναγκάζοντας επενδυτές και κεφάλαια να αναθεωρήσουν.
H τροπή που έχουν λάβει τα γεγονότα είναι ιδιαίτερα αρνητική για τις αγορές, δηλώνει υψηλόβαθμο στέλεχος της Deutsche Bank.
Η μη πληρωμή του ΔΝΤ φέρνει σε τεράστιο δίλλημα και την Ευρώπη. Το πότε και το αν η Λαγκάρντ ειδοποιήσει το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου σε περίπτωση μη πληρωμής, αυτό θα προκαλέσει cross-default για τα δάνεια του EFSF και το διοικητικό συμβούλιο του EFSF (οι υπουργοί Οικονομικών) θα έχουν τη δυνατότητα, αλλά όχι την υποχρέωση, να κρίνουν αυτά τα δάνεια ληξιπρόθεσμα και απαιτητά.
Έτσι η ελληνική στάση πληρωμών στο ΔΝΤ στις 30 Ιουνίου μπορεί να πυροδοτήσει διασταυρούμενα πυρά ενεργοποιώντας σε «ρήτρες χρεοκοπίας» στα 130,9 δισ. ευρώ του EFSF, αναφέρει ευρω-αξιωματούχος σύμφωνα με το Bloomberg.
H Barclays δείχνει το περίπλοκο αυτό πλέγμα... ντόμινο
Αυτή η επίπτωση χτυπά καμπανάκια στις αγορές που ανοίγουν ανήσυχες με το δάκτυλο στη σκανδάλη τη Δευτέρα. 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

Δημοψήφισμα: Την Κυριακή 5 Ιουλίου «μιλάει» ο λαός!


Δημοψήφισμα: Την Κυριακή 5 Ιουλίου «μιλάει» ο λαός!

Ή ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Η Βουλή αποφάσισε: Την επόμενη Κυριακή, ο ελληνικός λαός αποφασίζει για το μέλλον των παιδιών του και το μέλλον των επόμενων γενεών.
Αποφασίζει για την εθνική ανεξαρτησία, την εθνική κυριαρχία, το δικαίωμα η χώρα να αποφασίζει μόνη της για την δημοσιονομική πολιτική της, για τα ζητήματα της Υγείας, της Παιδείας, της κοινωνικής Πρόνοιας.
Τα ψευτοδιλήμματα «ευρώ ή δραχμή», «μέσα ή έξω από την Ε.Ε.», δεν πείθουν πλέον κανέναν.
Μέχρι σήμερα δεν μας ταΐζει κανένας, ούτε η γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, ούτε το ΔΝΤ. Αντίθετα μας έχουν στραγγίξει οικονομικά και εξακολουθούν να επιθυμούν την αποστέωση μας.
Εδώ που φτάσαμε πρέπει να πούμε την αλήθεια. Το πραγματικό δίλημμα του δημοψηφίσματος είναι: «Πατριώτης ή προδότης».
Κάθε πολίτης πρέπει να αναλογιστεί το βάρος των ευθυνών του. Να πάρει ο καθένας ξεκάθαρη θέση χωρίς μετέωρες αοριστολογίες και μεσοβέζικες λύσεις.
Ή θα προστατεύσουμε ο καθένας από το δικό του μετερίζι τη χώρα των πατέρων μας και τον τόπο που θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας αξιοπρεπώς ή θα την εγκαταλείψουμε οριστικά και θα τη χαρίσουμε στους τοκογλύφους των Βρυξελλώνδημιουργώντας ένα ακόμα προτεκτοράτο στη λεκάνη της Μεσογείου.
Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο από την παγκόσμια Ιστορία πως τίποτα δεν άλλαξε με την εθελοδουλία και με τα «ΝΑΙ».
Το ρολόι της Ιστορίας γύριζε με τα «ΟΧΙ» των λαών. Με τον πόνο, το αίμα και τα βάσανα των πολιτών.
Ο ελληνικός λαός στο πέρασμα της Ιστορίας απέδειξε ότι όχι μόνο ξέρει να λέει «ΟΧΙ», αλλά και να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων με το κεφάλι ψηλά.
Στις 25 Ιανουαρίου οι πολίτες ήξεραν τι έκαναν, όπως ξέρουν και τι θα κάνουν στις 5 Ιουλίου.
Ο ελληνικός λαός θα πει και πάλι περήφανα το ΟΧΙ που θα αλλάξει την ιστορία του έθνους μας...

ΠΗΓΗ Russian


Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/600989/dimopsifisma-tin-kyriaki-5-ioylioy-milaei-o-laos#ixzz3eKrA6l00

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ


Εκτύπωση
ΚΥΡΙΑΚΗ 28-6-2015
Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
Η μάχη του δημοψηφίσματος δεν είναι ναι ή όχι στο ευρώ. Αυτό το δίλημμα θέτουν οι αντίπαλοι, εγχώριοι,Σαμαροβενιζέλοι και Ποταμίσιοι, και ξένοι, Βρυξελλιώτες και Βερολινέζοι. Με την ελπίδα ότι θα φοβίσουν τον κόσμο. Το Δημοψήφισμα γίνεται για να απορριφθούν οι επαχθείς όροι της συμφωνίας που προτείνουν οι Δανειστές και να επιδιωχθεί μια νέα συμφωνία. Αρχίζοντας από μηδενική βάση. Είναι (πολύ) πιθανόν ότι τα πράγματα θα οδηγηθούν στο να τεθεί το δίλημμα εντός/εκτός του ευρώ. Αλλά όχι τώρα. Θα τεθεί αν ή όταν οι Δανειστές επιμείνουν στη στάση τους και μετά το Δημοψήφισμα και τη νίκη του όχι. Που οφείλει να είναι συντριπτική, και θα είναι. Η μάχη είναι μακρά, επαναλαμβάνω. Ένα-ένα τα βήματα, η πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας να ακολουθεί, να μην κυριαρχεί η επιθυμία κάποιας αυτόκλητης, υποτιθέμενης, πρωτοπορίας, μειοψηφικής.
Η γενναία απόφαση για Δημοψήφισμα έπιασε, ως φαίνεται, τους πάντες στον ύπνο. Τα γερμανικά και άλλα διεθνή ΜΜΕ, όπως δείχνουν οι πρώτες αντιδράσεις τους, υποδηλώνουν αμηχανία και εκνευρισμό. Η κυβέρνηση αποδεικνύεται πιο σκληρό καρύδι από ότι περίμεναν. Αναμφίβολα κάποιοι χαίρονται, στο Βερολίνο οΣόϋμπλε ίσως πανηγυρίζει. Ελπίζοντας ότι επιτέλους θα γίνει το πρώτο βήμα για να ξεφορτωθεί τη Νότια Ευρώπη, αρχίζοντας από την Ελλάδα. Ο Σόϋμπλε και οι δυνάμεις που τον έχουν προμετωπίδα θέλουν μια Ένωση συμπαγή, υπό την Γερμανία, με κοινά σύνορα και κοινή πολιτική, ισοδύναμη με τους άλλους γίγαντες της Δύσης, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Οι ΗΠΑ δεν το θέλουν, άλλες δυνάμεις στη Γερμανία και στην Ευρώπη δεν το θέλουν επίσης. Οι αντιθέσεις εντός του Δυτικού χώρου αναμένεται να οξυνθούν.

Στη χώρα μας τα κόμματα της αντιπολίτευσης, από τα δεξιά ως τα αριστερά, είναι πλήρως απαξιωμένα και το Δημοψήφισμα τα καταρρακώνει. Ή θα συρθούν στο όχι ή θα εκτεθούν, αυτή τη φορά ανεπανόρθωτα, υποστηρίζοντας τη συμφωνία που προτείνουν οι Δανειστές.
Το Δημοψήφισμα δεν αλλάζει τους βασικούς και μακροχρόνιους συσχετισμούς ισχύος της Ελλάδας έναντι των Δανειστών. Αλλάζει, όμως, την πολιτική συγκυρία. Στόχος δεν είναι να νικήσουμε τη Γερμανία. Αλλά να την υποχρεώσουμε τη συγκεκριμένη στιγμή να πάρει αποφάσεις που δεν θα ήθελε. Και που ίσως, μετά τις Ισπανικές και αργότερα τις γαλλικές εκλογές αλλάξουν το σκηνικό στην ΕΕ. Εμείς θα ψηφίζουμε για μια νέα συμφωνία. Βρυξέλλες και Βερολίνο θα σκέπτονται τι θα γίνει με το GREXIT, τι πραγματικά σημαίνει γι’ αυτούς, πόσο μεγάλη θα είναι η οικονομική και κυρίως η γεωπολιτική ζημιά που θα υποστούν. Το Δημοψήφισμα στέλνει την μπάλα σ’ αυτούς.
Η διαπραγμάτευση και τελικά το Δημοψήφισμα αποτελούν τμήμα της μακράς μάχης για την Ανεξαρτησία της χώρας. Ωστόσο και εδώ δεν χωρούν μεγαλοστομίες και αυταπάτες. Η Ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική στο πλαίσιο του Δυτικού Κόσμου βασίζεται σε ένα άρρητο περιορισμό: ότι κάθε χώρα-μέλος δεν αμφισβητεί τη γενική στρατηγική και την ενότητα του χώρου. Θεσμοί της ΕΕ και οι ΗΠΑ, ως ηγέτιδα Δύναμη, παρεμβαίνουν αποτελεσματικά όταν υπάρχει παρέκκλιση. Για την Ελλάδα ισχύει ένας επί πλέον παράγοντας. Η ελληνική κρατική οντότητα γεννήθηκε ως προτεκτοράτο, ως προτεκτοράτο εκστράτευσε στη Μ. Ασία και παραμένει προτεκτοράτο μετά τον Β΄Πόλεμο, μας αρέσει, δεν μας αρέσει.
Όταν στην Ελλάδα μιλάμε για Ανεξαρτησία μιλάμε για κάτι που δεν έχουμε και πρέπει να κατακτήσουμε και όχι για κάτι που πρέπει να υπερασπίσουμε επειδή μπορεί να το χάσουμε. Κεντρικό ζητούμενο παραμένει η Ανεξαρτησία. Το νόμισμα, ο ΦΠΑ κλπ είναι εργαλεία, δεν είναι σκοπός. Ωστόσο για την πλειοψηφία που κυβερνά τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση η Ανεξαρτησία δεν είναι μίτος της Αριάδνης ούτε για τη συγκρότηση συνεκτικού εσωτερικού εθνικού/κοινωνικού μετώπου ούτε στην οπτική τους κατά την διαπραγμάτευση. Αν και είναι σαφές ότι τμήματα της κυρίαρχης ελίτ έχουν δείξει από καιρό διάθεση, άλλοτε πιο τολμηρή άλλοτε διστακτική, να απεγκλωβιστούν από τον ασφυκτικό κλοιό των επικυρίαρχων και των εγχώριων συνεργατών τους.
Η ειρωνεία της Ιστορίας θέλησε ένας πολιτικός σχηματισμός, καταδικασμένος να φυτοζωεί, να βρει, ουρανοκατέβατο, ένα νεαρό ηγέτη ικανό να τον ανεβάσει στην κυβέρνηση, αξιοποιώντας την ευνοϊκή συγκυρία. Αλλά τότε κυριάρχησαν «τα παιδιά του Κύρκου» και τα «παιδιά του Μπλερ», ο νεκρός ευρωκομμουνισμός και η αγγλοσαξωνική εκδοχή περί σοσιαλδημοκρατίας. Δεν είναι ωστόσο η στιγμή για κριτική αυτού του ζητήματος, του πιο σημαντικού για την περαιτέρω πορεία.
Η απόφαση για Δημοψήφισμα είναι τολμηρή αλλά και ενωτική. Συσπειρώνει την (δια)κομματική κοινοβουλευτική πλειοψηφία αλλά και τον κόσμο, τον συγκροτεί σε λαό επειδή τον καλεί, ενώπιον συγκεκριμένου στόχου, να αναλάβει τις ευθύνες του. Στην πραγματικότητα αλλάζει ριζικά το ερώτημα αν η Αριστερά θα είναι παρένθεση. Επιχειρεί να απαντήσει στην πράξη στο ερώτημα αν η ιστορική Αριστερά (το συγκεκριμένο τμήμα της) μπορεί να αποδείξει ότι δεν επέζησε ως παράδοξη όσο και αδιέξοδη επιβίωση μιας άλλης, ηρωικής, εποχής, οριστικά ξεπερασμένης. Αλλά ότι με ικανή ηγεσία μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες και απαιτήσεις. Η απόφαση για Δημοψήφισμα έχει στρατηγικό ορίζοντα.
ΠΗΓΗ ΙΣΚΡΑ