Ελλάδα,Επικίνδυνη εξέλιξη


Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

  Οργανώνεται δόλια ο εποικισμός της χώρας - Ή θα τον αποτρέψουμε ή θα μας καταπιεί

Μετά και από τη χθεσινή εξέλιξη, τα πάντα είναι διαφορετικά, και μια νέα πολλαπλά επικίνδυνη γεωπολιτική σελίδα έχει ανοίξει και απειλεί να καταβροχθίσει τη χώρα… 


Το κεφάλαιο «λαθρομετανάστευση» χθες έκλεισε και τυπικά. Και το επικίνδυνο κεφάλαιο που λέγεται «Ισλαμικός εποικισμός» της χώρας έχει ήδη ανοίξει. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, δεν αντιμετωπίζεται πια η λαθρομετανάστευση αλλά οργανώνεται μεθοδικά και ύπουλα ο εποικισμός της.

Το λάθος της μέχρι χθες ανοχής μας στην...

κατευθυνόμενη εισβολή, το πληρώσαμε με το βαρύτατο τίμημα της χθεσινής απόφασης.
  • Αν δεν αφυπνιστούμε σαν κοινωνία μετά και τη χθεσινή απόφαση…
  • Αν δεν εγκαταλείψουμε τον ωχαδερφισμό και τη λαγνεία των απατηλών ιδεολογημάτων…
  • Αν δεν απαιτήσουμε την άμεση ανατροπή της επικίνδυνης νέας κατάστασης στην οποία από σήμερα περιέρχεται η χώρα…
Τότε το επόμενο τίμημα θα είναι ο εδαφικός διαμελισμός.

Κρατήστε αυτή την προειδοποίηση στο μυαλό σας και σύντομα θα πούμε περισσότερα επ αυτού. Ο όρος "εποικισμός" μπαίνει πλέον επικίνδυνα στη ζωή μας και οφείλουμε να λέμε τα πράγματα με τ όνομά τους, διότι πρέπει να καταδεικνύουμε αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Το δράμα μιας Ευρώπης χωρίς ηγέτες

Το δράμα μιας Ευρώπης χωρίς ηγέτες

ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ - ΠΩΣ Η ΠΡΟΣΦΥΓΙΗ ΚΡΙΣΗ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ – Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ «ΕΥΡΩΠΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ»

Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές έχουν ήδη μπει οι υπογραφές στη συμφωνία ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Τουρκία αναφορικά με την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, που έχει ήδη μετατρέψει τα εξωτερικά σύνορα του ευρωπαϊκού χώρου και ιδίως την Ελλάδα σε μια απέραντη «αποθήκη ψυχών». Το προσφυγικό, όμως, και από κοντά και τα δημοσιονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν αρκετές χώρες μέσα στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αναδεικνύουν την ένδεια που παρουσιάζει το «άρμα» της ΕΕ, να δώσει στοχευμένες λύσεις και απαντήσεις στις μείζονες προκλήσεις των καιρών.
Του Χρήστου Θ. Παναγόπουλου
AdTech Ad
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την εγκαθίδρυση εδώ και αρκετά χρόνια μιας ιδιόμορφης γερμανικής μονοκρατορίας μέσα στους κόλπους της και με το Βερολίνο να πολιτεύεται διαρκώς στη γραμμή του διαχωρισμού των οικονομιών σε αυτές του πλούσιου Βορρά και σε εκείνες του φτωχού Νότου, δημιούργησε, υπό το πρίσμα της προσφυγικής κρίσης, σοβαρότατες αντιθέσεις, τις οποίες ενδεχομένως να μην είχαν σκεφτεί ποτέ ο Ζαν Μονέ και ο Ρομπέρ Σουμάν, οι ιδρυτές του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Στην πραγματικότητα, εκείνο που ταλανίζει την ΕΕ είναι το λεγόμενο «εθνικό κύτταρο», το έθνος-κράτος ως οντότητα πολιτική και γεωγραφική. Κι ενώ κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 υπήρχαν ηγέτες με ισχυρές προσωπικότητες - ο Φρανσουά Μιτεράν, ο Χέλμουτ Κολ, ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ή ακόμη και η Μάργκαρετ Θάτσερ με τη σκληρή και πολλάκις αντιευρωπαϊκή επιχειρηματολογία της - που μπορούσαν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συζητήσουν μέχρις ότου να γεφυρώσουν τις διαφορές τους, δεν συμβαίνει το ίδιο και τώρα.
Η απουσία του ηγέτη από το κάδρο της «ευρωοικογένειας» είναι εμφανής, αφού κανένας από τους αρχηγούς και πρωθυπουργούς των χωρών-μελών της Ευρώπης των 28 δεν φαίνεται ικανός να χαράξει σαφείς γραμμές, να συζητήσει και το πιο σημαντικό: να έχει όραμα για την επόμενη ημέρα της ΕΕ.
Ο ισχυρός κύριος Σόιμπλε και το ξενοφοβικό μπλοκ
Αυτή την παθογένεια την επωμίζεται ακόμη και η κραταιά Γερμανία: είτε στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης, είτε στο πλαίσιο του προσφυγικού, ο ισχυρός άνθρωπος δεν είναι η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, αλλά ο υφιστάμενός της στο υπουργείο Οικονομικών, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Είναι ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στα κέντρα των αποφάσεων στις Βρυξέλλες, όπως για παράδειγμα το Eurogroup, ορίζοντας άτυπα «διευθυντήρια» τεχνοκρατών που έχουν, όπως είναι φυσικό κι επόμενο, δική τους ατζέντα και άποψη σχετικά με το προς τα πού πρέπει να πλέει το ευρωπαϊκό «καράβι».
Ταυτόχρονα, η έλλειψη του ηγέτη οδηγεί σε αποφάσεις που λαμβάνονται υπό όρους μονομέρειας, ενώ δίνουν πάτημα σε ακροδεξιά, ξενοφοβικά και μισαλλόδοξα κόμματα να εδραιώνονται αργά και σταθερά στα εθνικά κοινοβούλια, με την Ευρώπη να θυμίζει πλέον κάτι από τα χρόνια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Το κλείσιμο του «Βαλκανικού Διαδρόμου» για τους πρόσφυγες ανέδειξε με ζωηρό τρόπο αυτή την παθογένεια. Από τη μια πλευρά, η σκληρή ακροδεξιά διαλεκτική του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν και τον «δορυφόρων» του και από την άλλη μια Γερμανία, η οποία, αντί να θέσει τους όρους του «παιχνιδιού», αρκέστηκε σε μια πολιτική απλών συστάσεων και κατευνασμού, λέγοντας απλά πως «οι μονομερείς ενέργειες απειλούν την ευρωπαϊκή συνοχή».
Όμως αυτή ακριβώς η οπτική των πραγμάτων οδηγεί την ΕΕ σε μια εύθραυστη ισορροπία, αφού επιτρέπει την ανάπτυξη ενός επικίνδυνου δόγματος, το οποίο θέλει την ευημερία μίας και μόνο χώρας σε βάρος των υπολοίπων και αποκρυσταλλώνεται στη φράση «ας καεί το σπίτι του γείτονα, αρκεί να μην είναι το δικό μου».
Υπό το ίδιο πρίσμα υιοθετήθηκε η πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Άγκυρα και το καθεστώς Ερντογάν – Νταβούτογλου, μιας και η Τουρκία παραμένει ένας από τους πλέον σημαντικούς παράγοντες για την αντιμετώπιση του προσφυγικού.
Τα «μπαξίσια» προς τους εξ ανατολών γείτονες αποφασίστηκαν με κάποιες επιδερμικές ενστάσεις επί των θεμάτων λογοκρισίας του Τύπου που έχει γίνει καθημερινότητα στη χώρα αυτή. Αλλά σε κάθε περίπτωση αποφασίστηκαν και «κλείδωσαν», με τη χθεσινή συμφωνία στις Βρυξέλλες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παυλόπουλος: Οι ηγέτες των Σκοπιών παραβιάζουν απροκαλύπτως τις Ευρωπαϊκές αρχές και αξίες

Παυλόπουλος: Οι ηγέτες των Σκοπιών παραβιάζουν απροκαλύπτως τις Ευρωπαϊκές αρχές και αξίες

«Deutschland Uber Alles...»
Δυστυχώς, το ευρωπαϊκό όραμα έχει περιοριστεί στον επικίνδυνα στενόμυαλο νεοφιλελεύθερο ρεαλισμό των Γερμανών, οι οποίοι ορίζουν κατά πως θέλουν τις τύχες της Ευρώπης, παρέχοντας α λα καρτ αλληλεγγύη στα υπόλοιπα κράτη-μέλη.
Παράλληλα, το Βερολίνο, σε αγαστή συνεργασία με το ΔΝΤ επιδίδεται σε ένα άθλιο παιχνίδι υλοποίησης υφεσιακών πολιτικών διά του «Μνημονίου 3» στην Ελλάδα, ζητώντας νέα μέτρα που θα προβλέπουν σοβαρές περικοπές των συντάξεων, ξεπούλημα όλων των δανείων και περισσότερο «αίμα» από τους πολίτες της χώρας.
65 χρόνια μετά τη Συνθήκη των Παρισίων που οδήγησε στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) και 23 χρόνια μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση), η ΕΕ διανύει ίσως την πιο δύσκολη περίοδο του βίου της, καθώς βαθαίνουν τα χάσματα μεταξύ των χωρών-μελών, σε κάθε νέα πρόκληση που παρουσιάζεται.
Το δίπολο της μονοκρατορίας του ισχυρού και του «φτωχού συγγενή» οξύνει ακόμη περισσότερο τις αντιθέσεις και ερεθίζει τα πολιτικά πάθη, οδηγώντας τα ολοένα και περισσότερο προς τα άκρα.
Η ΕΕ του 21ου αιώνα δεν έχει ηγέτες, αλλά μικροπολιτικούς θεράποντες και δεινούς κερδοσκόπους. Εάν μονίμως «η Γερμανία παραμένει πέρα και πάνω από όλα», τότε τίποτε δεν θα μπορέσει να εγγυηθεί ακόμη και στο άμεσο μέλλον τη σταθερότητα της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Η ΕΕ δεν έχει όραμα, ή αν είχε κάποτε, πλέον μοιάζει το έχει απωλέσει. Συνεπώς, αλλαγή πολιτικής ρότας σε επίπεδο Ένωσης θεωρείται πλέον πιο επιβεβλημένη από ποτέ.


Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/680125/to-drama-mias-eyropis-xoris-igetes#ixzz43M64pdya

Ραγιάς της Ευρώπης η Ελλάδα

Ξενοφώντας Ερμείδης
Η Ε.Ε συμπεριφέρεται στην Τουρκία σαν να είναι κράτος-μέλος της ενώ συμπεριφέρεται
 στα μέλη της, Ελλάδα και Κύπρο, ως παρενθετικές ζώνες μεταξύ της Τουρκίας και 
της Ευρώπης. Η ελληνική κυβέρνηση αν συμφωνήσει να αποδεχθεί τουλάχιστον έναν από 
τους όρους που επιβάλλει η Ε.Ε θα έχει παραδώσει και τυπικά όλες τις εξουσίες για την
 εξωτερική πολιτική της και για την εθνική κυριαρχία της χώρας στην "κυβέρνηση των 
Βρυξελλών". 
Ειδικά για την "αριστεροπατριωτική κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ αυτό θα είναι και το τελειωτικό 
ξεβράκωμά τους που καλύπτεται με δήθεν συμπαράσταση από τους "αριστερούς" στο 
αριστερό κόμμα της Τουρκίας που ο Ερντογάν είναι έτοιμος να το χαρακτηρίσει τρομοκρατικό
 αλλά και με πατριωτικά σόου,  όπως ημέρα μνήμης των πεσόντων των Ιμιών, που οι ΑΝΕΛ 
χρησιμοποιούν για την δήθεν "πατριωτική" τους υστερία. 

Σύμφωνα με το Reuters στην νέα πρόταση της Κομισιόν που θα παρουσιαστεί σήμερα 
η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να αποδεχθούν το σχέδιο το οποίο προβλέπει τα εξής:

-Το άνοιγμα πέντε νέων «κεφαλαίων» στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με
 την ΕΕ να γίνει «υπό όρους». Αυτό γίνεται για να κάμψει την απειλή του προέδρου 
της Κύπρου Ν. Αναστασιάδη να μπλοκάρει τη συμφωνία. Ο αξιωματούχος που μίλησε 
στο Reuters, δεν διευκρινίζει πάντως τους όρους αυτούς. Υπενθυμίζεται ότι η Λευκωσία
 έχει έχει πει ότι δεν θα άρει το βέτο.

-Να κηρύξει η Ελλάδα την Τουρκία ως τρίτη ασφαλή χώρα, ώστε να επιταχυνθούν
 οι επιστροφές προσφύγων-μεταναστών στην Τουρκία. Κάτι που έχει πάντως, ήδη,
 πράξει δημόσια η κυβέρνηση της Ελλάδα με δηλώσεις αξιωματούχων της. Ωστόσο, όπως
 διευκρινίζει το Reuters, στο σχέδιο θα προβλέπεται ότι οι ελληνικές αρχές θα εξακολουθήσουν
 να εξετάζουν κατά περίπτωση τις αιτήσεις για παροχή ασύλου, όλων των προσφύγων
 που θα φτάνουν στα νησιά της χώρας, κατ΄ εφαρμογή των διεθνών συνθηκών.

-Να απελευθερωθεί η βίζα για τους Τούρκους πολίτες εντός ΕΕ μέχρι τον Ιούλιο.
Εδώ το εμπόδιο είναι οι σφοδρές αντιδράσεις της γαλλικής πλευρά, η οποία ζητά
 προηγουμένως να εκπληρωθούν 72 προϋποθέσεις από την Άγκυρα πριν επιτραπεί 
στα 80 εκατομμύριω Τούρκων να ταξιδεύουν χωρίς βίζα στα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ. 
Η Κομισιόν, προτείνει συμβιβαστικά να συμπεριληφθεί στο κείμενο συμφωνίας 
ο όρος εφαρμογής μιας «κρίσιμης μάζας» (ενός μεγάλου μέρους) των προϋποθέσεων,
 όπως στο δικαστικό σύστημα, χωρίς να αναφέρεται ο ακριβής αριθμός.
Όπως αναφέρει το Reuters, οι ηγέτες της ΕΕ ελπίζουν να συμφωνήσουν σε πολιτικό 
και νομικό επίπεδο, γι' αυτό το ακανθώδες θέμα, στη σύνοδο κορυφής την Πέμπτη και
 την Παρασκευή. Επίσης, στη Σύνοδο Κορυφής θα κληθούν να διευκρινίσουν 
οι ηγέτες των 28 πόσα περισσότερα χρήματα είναι πρόθυμοι να δαπανήσουν 
για να βοηθήσουν τους πρόσφυγες στην Τουρκία, από το αρχικώς συμφωνηθέν ποσό
 των 3 δισ.ευρώ.

στον Τοίχο

Μέλη της "συμμορίας της δραχμής" οι διαπρεπέστεροι διεθνείς οικονομολόγοι


18/03/2016 

Το κατοχικό μιντιακό σύστημα της χώρας συνεχίζει να προβάλλει καταστροφολογικά σενάρια ενάντια στην πολύ πιθανή μετάβαση στη δραχμή, η οποία σύμφωνα με τους δημοσιογραφικούς Φιρφιρίκους, θα  καταστρέψει τη χώρα οδηγώντας μας στην καταστροφή, στα βράχια, στην αγκαλιά του Βελζεβούλ.! Πρωτοστάτες στον αναλεήτο αυτό βομβαρδισμό της κοινής γνώμης είναι διάφοροι βαρύγδουποι δήθεν οικονομολόγοι-αναλυτές τύπου Μπάμπη Παπαδημητρίου και ΣΙΑ, τους οποίους κακώς-κάκιστα ανέχονται ουκ ολίγοι ευκολόπιστοι τηλεθεατές.
Οι Μπάμπηδες και ΣΙΑ, συνεπικουρούνται στο θεάρεστο έργο τους από επιφανείς οσφυοκάμπτες- τηλεψώνια, που παριστάνουν τους οικονομικούς αναλυτές.Μαζί τους συνυπάρχουν και τα τρωκτικά του τραπεζικού συστήματος, οι διάφοροι Στουρνάρηδες που αποτελούν στυγνούς εντολοδόχους του στρατού  κατοχής της χώρας.
Σε αντίθεση με την κουστωδία των αργυρώνυτων Κουϊσλιγκ των ΜΜΕ, το σύνολο σχεδόν των διαπρεπέστερων οικονομολόγων διεθνώς, όλων των τάσεων, που δεν αμείβονται από τα τριάκοντα αργύρια των Ελλήνων μιντιαρχών, καταγγέλλουν την ακραία πολιτική της λιτότητας που έχει επιβάλλει το Βερολίνο των Μέρκελ και Σόϊμπλε σε συνδυασμό με το καταστροφικό ευρώ.

Στη συμμορία της δραχμής ( The drachma gag) λοιπόν, ανήκουν οι διαπρεπέστεροι οικονομολόγοι όλων των τάσεων, Κεϋνσιανιστές, Νεοφιλελεύθεροι, Ριζοσπάστες, κλπ., όπως, μεταξύ πολλών άλλων οι ακόλουθοι : 

Paul Krugman ( Nombel prize), Josef Stiglitz,( Nombel prize), Hans Werner Sinn, ( iFo,Institute of Economic Research Kenneth Rogoff, ( Harvard), Noam Chomski, ( MIT ),),Simon Johnson ( MIT),Martin Felstein ( Harvard),

John Hekman ( FTI, Harvard, MIT), Nurel Rubini ( Global Economics),   Marcello de Cecco,(Parma University, Italy), Jayati Ghosh, ( Nehru University, India), 

Ross McLeod ( National Australian University), Otmar Ising, ( economist, European CentralBank), Zoao Ferreira do Amaral, (University of Lisbon, Portugal), 

Alexander Dilger ( university of Munster), Alain Parguez, (Université de Franche ) Joachim Starbatty ( University of Koln|), Helmut Schlesinger, ( ex President Budesbang), Naomi Klein, ( writer, USA), Michael Fooks ( economic analyst), 

Stefan Xompourg, ( ex Bundesatag), Nouriel John Weeks ( SOAS, London University), Lothar Mayer ( University of Harbourg),Simon Drake and George Friedman ( StatforrInstitute), Jürgen Kaizer ( economic analist, USA), Lisa Mittendrein ( Attac, Austria), Alan Sked ( L.S.E., England ),

Dirk Muller ( economic analyst, writer, Berlin), Lucke ( University of Humburg )Mark Roche ( economic analyst ), François Asselineau  ( UPR, France), Opa Kapijimpanga ( AFRODAD), Francisco La Manna ( Italian economist), Bernd, Gerd Robanus( economist, AfD),

Konrad Adam ( economic analyst, AfD ), Johan Van Overtveldt, ( economist, writer), Zack Sapir ( economic analyst, France), Greg Palast ( economic analyst, Observer), GeorgeFreedman ( Statfort Institute), Rotzer Bootle ( economist, Wolfson prize, G. Briain), etcκλπ.

Οι ευρωλάγνοι, οι οσφυοκάμπτες, οι  παραπλανημένοι, ή και ανόητοι που ομνύουν στο ευρώ, καλό θα ήταν να μας αναφέρουν συγκεκριμένα ονόματα με  κάποιους ανάλογου μεγέθους διαπρεπείς διεθνείς οικονομολόγους που να υποστηρίζουν τις δικές τους απόψεις, της συμμορίας του ευρώ δηλαδή. Όχι Μπέμπηδες, Φιρφιρίκους, Ναιναίκους και ΣΙΑ, αλλά πραγματικούς, σοβαρούς, ανεξάρτητους, διαπρεπείς διεθνούς οικονομολόγους. Εδώ σας θέλω λεβέντες μου. Ιδού η Ρόδος.

- See more at: http://www.drachmi5.gr/oikonomia/meli-tis-symmorias-tis-drahmis-oi-diaprepesteroi-diethneis-oikonomologoi#sthash.lJdsKkzj.dpuf

Ο Μουζάλας- ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ!

18-3-2016

Ο Πάνος Καμμένος εφόσον ζήτησε την παραίτηση Μουζάλα πρέπει και να την έχει. Διαφορετικά, ακόμα και να το θέλει, θα υποχρεωθεί να αποσύρει την εμπιστοσύνη του προς την κυβέρνηση...

του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Ωστόσο, είναι εντελώς αδύνατον ο πρωθυπουργός να αποδεχθεί την απομάκρυνση Μουζάλα, πρώτον διότι θα καταστεί πρωθυπουργός υπό κηδεμονία και δεύτερον, διότι ο Σύριζα απαιτεί την παραμονή του υπουργού, αφενός διότι συμφωνεί εν πολλοίς με τις απόψεις του και αφετέρου διότι δεν συμφωνεί με τις απόψεις του Καμμένου. Αδιέξοδο. 

Εκλογές εν όψει; 
Πως λύνεται ένα πολιτικό αδιέξοδο; Με δύο τρόπους. Είτε με άμεσες εκλογές, είτε με μια νέα κυβέρνηση από την ίδια Βουλή. Ωστόσο, και οι δύο λύσεις θα έχουν μεγάλο κόστος για τον Συριζα. Η πρώτη θα οδηγήσει σε κυβέρνηση ΝΔ. Η δεύτερη θα οδηγήσει σε νέα κεντροαριστερή πλέον συμμαχική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα ο Σύριζα να ταυτιστεί πλέον και επισήμως με τον νεοφιλελευθερισμό, τον μερκελισμό και το μνημόνιο, πράγμα που...
θα σημάνει και το ουσιαστικό τέλος της ηγεμονίας του. Η πτώση του θα είναι πλέον θέμα χρόνου. Κυβέρνηση Συριζα- ΠΑΣΟΚ θα είναι θνησιγενής και ταυτόχρονα εξαιρετικά αντιδημοφιλής. Εφόσον όλες αυτές οι λύσεις είναι είτε αδιέξοδες είτε έχουν μεγάλο κόστος τι μένει; Ο συμβιβασμός, μέσω ενός γενικού ανασχηματισμού. Αλλά αυτός ο συμβιβασμός ενώ ούτε το γόητρο του πρωθυπουργού θα σώσει, θα έχει θέσει πλέον, de facto, και ζήτημα κυβερνητικής σταθερότητας. 

Τα σχέδια του Πάνου 
Όλοι πλέον έχουν καταλάβει πως οι ΑΝΕΛ δεν θα στηρίζουν για πολύ ακόμα την κυβέρνηση. Ούτε οι ευρωπαίοι τους θέλουν, ούτε οι ίδιοι έχουν συμφέρον από την παραμονή τους στην κυβέρνηση. Ήλπιζαν ενδεχομένως σε μια καλή αξιολόγηση. Δεν θα την έχουν. Και αποπάνω έχουν τις επιθέσεις υπουργών στην εκκλησία και τον Μουζάλα με τον Συριζα να καλοσωρίζουν τις μεταναστευτικές ροές, πράγμα που είναι καταστροφικό για την εκλογική τους επιρροή. Επομένως, ο Πάνος έχει σχεδιάσει απόσυρση της εμπιστοσύνης, στο αμέσως προσεχές διάστημα. Ο δρόμος για την συνεργασία του με την νέα ηγεσία της ΝΔ, με την οποία έχει τις καλύτερες προσωπικές σχέσεις, είναι ανοιχτός. 

Τι θα γίνει; 
Επί της ουσίας: οι ευρωπαίοι δεν θέλουν εκλογές και πιθανόν να κάμψουν τις αντιστάσεις της Φώφης, του Σταύρου, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού. Αλλά δεν είναι βέβαιον ότι θα κάμψουν και τις αντιστάσεις των κομμάτων τους, που δεν θέλουν φυσικά να αυτοκτονήσουν πολιτικά, συμμετέχοντας σε ένα σχήμα που δεν έχει καθόλου καλές προοπτικές. Όλα αυτά βεβαίως, απαιτούν και ένα συμπέρασμα: Ο κ. Μουζάλας ώφειλε να παραιτηθεί και να επιμείνει στην παραίτησή του. Πρώτον για να διευκολύνει την κυβέρνηση να κερδίσει πολιτικό χρόνο και δεύτερον διότι απέτυχε παταγωδώς στην διαχείριση του ζητήματος. Οι καλές προθέσεις δεν αρκούν. Το αποτέλεσμα μετράει στην πολιτική και το αποτέλεσμα είναι τραγικό. Βεβαίως δεν φταίει μόνον αυτός για την τραγωδία του προσφυγικού. Φταίει η ίδια η λογική των συνιστωσών του Σύριζα περί ανοιχτών συνόρων, που έμπλεξε άσχημα την κυβέρνηση και την έφερε σε σύγκρουση με τον θεσμικό της ρόλο. 

Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, αυτό που μένει είναι είτε ένας συμβιβασμός με κόστος τεράστιο για τους ΑΝΕΛ είτε οι άμεσες εκλογές. Που πιθανόν να είναι και προαποφασισμένες, τουλάχιστον για έναν εκ των δύο κυβερνητικών εταίρων... Τι συμφέρει τη χώρα; Νομίζω, πως σε κάθε περίπτωση, όταν έχουμε πολιτική κρίση, πάντα οι εκλογές εκτονώνουν την ένταση και ανοίγουν νέες δυνατότητες. Η παράταση μιας κρίσης οδηγεί πάντα σε μεγαλύτερα αδιέξοδα. Το μάθημα του 1965 θα πρέπει να μας έχει γίνει μάθημα.

Ο «λογαριασμός» στη Μέρκελ και στους Μερκελιστές



merkel
18-3-2015
Συμπεράσματα από τις περιφερειακές εκλογές της Γερμανίας
του Βασίλη Στοϊλόπουλου
Μετά τον «πολιτικό σεισμό» που προκάλεσε η απρόσμενα μεγάλη εκλογική νίκη του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) στις προχθεσινές εκλογές σε τρία ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας, φαίνεται πως για την καγκελάριο Μέρκελ «ο λυπητερός λογαριασμός» θα είναι και αυτός πολύ μεγαλύτερος του αναμενόμενου. Μπορεί η συντηρητική FAZ να θεωρεί ότι «είναι πολύ πιο εύκολο να περάσει μια καμήλα από μια τρύπα βελόνας, παρά ν’ αλλάξει η Μέρκελ τη γραμμή της στη προσφυγική πολιτική», όμως ήδη, μια μόλις ημέρα μετά τις καταστροφικές εκλογές γι’ αυτήν και για όλο το παραδοσιακό γερμανικό κομματικό σύστημα, η ρητορική της καγκελαρίου για το προσφυγικό, που όντως καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα, αρχίζει και αλλάζει. Μπορεί η ίδια να μιλά ακόμα για «ευρωπαϊκή λύση» με μια ούτως ή άλλως αναβαθμισμένη Τουρκία, όμως, αντιμέτωπη με τη «μεγαλύτερη πρόκληση στην πολιτική της καριέρα», η Γερμανίδα καγκελάριος δεν καταδικάζει πλέον απερίφραστα την εφαρμογή εθνικών μέτρων παρεμπόδισης της ανεξέλεγκτης εισόδου εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών-προσφύγων από την Ασία και Αφρική στην Ευρώπη. Και γιατί να το κάνει άλλωστε, όταν η ίδια παραδέχεται πλέον ότι η μείωση τελευταία των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών προς τη Γερμανία αναμφιβόλως «συνδέεται με το κλείσιμο των συνόρων Ελλάδας- ΠΓΔΜ»; Το ποιος βέβαια έχει κληθεί να επωμισθεί το άγος από το σφράγισμα των συνόρων είναι πασιφανές.
Πολλοί αναλυτές «έγκυρων» ΜΜΕ της Γερμανίας, όντας σοκαρισμένοι κι εκνευρισμένοι από το αναπάντεχο εκλογικό αποτέλεσμα, προσπάθησαν, αμέσως μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, να υποβαθμίσουν, να λοιδορήσουν και να σχετικοποιήσουν τον ξεκάθαρο θρίαμβο του «αντισυστημικού», «αντιευρωπαϊκού» και «αντιδημοκρατικού» AfD, που ακολούθησε μια όντως δυναμική ξενοφοβική εκλογική εκστρατεία. Όμως, όπως επισημαίνει και η φιλοατλαντική dieZeit «η άνοδος του AfD είναι κάτι περισσότερο από αποτύπωση της στιγμής και κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα πραγματικό πρόβλημα για το γερμανικό πολιτικό σύστημα», αλλά και για την καγκελάριο προσωπικά. Η αλλοπρόσαλλη συμμαχία CDU-SPD-Gruene-Linke-ΜΜΕ-Εκκλησίας-Τραπεζών-Βιομηχάνων στο μεταναστευτικό και στην πολιτική «των ανοικτών θυρών» (Willkommenskultur) ήταν η ευκαιρία για το AfD, ένα νέο κόμμα που δεν έχει προλάβει να εκπονήσει ούτε το εκλογικό του πρόγραμμα, να αμφισβητήσει συνολικά και δυναμικά το γερμανικό κατεστημένο και τις παγκοσμιοποιημένες γερμανικές ελίτ. Κάτι που αποτυπώνει εύστοχα και η αριστερήFrankfurter Rundschau: «στο μέχρι τώρα κομματικό σύστημα κανείς δεν βρήκε μια δημοκρατική και φιλελεύθερη απάντηση σε αυτήν την αποστροφή των πολιτών από το (υφιστάμενο) πολιτικό σύστημα. Η πολιτική, όπως τη γνωρίζουμε, άφησε τους απογοητευμένους στην αντιδημοκρατική “Εναλλακτική”, γιατί η ίδια (η πολιτική) δεν είχε να προσφέρει καμία εναλλακτική λύση». Γι αυτό άλλωστε και το AfD αντιστάθηκε με επιτυχία, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, τη μετωπική και λυσσαλέα επίθεση δαιμονοποίησής του, που εξαπέλυσαν εναντίον του όλα τα «έγκυρα» ΜΜΕ, τα οποία με υπερβολική ευκολία εκλαμβάνουν πλέον οποιαδήποτε κριτική εναντία στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων στην πολωμένη Γερμανία ως ρατσισμό, ναζισμό, ξενοφοβία, εθνικισμό, ισλαμοφοβία, κ.ο.κ.
Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η «εξτρεμιστική Δεξιά», έχοντας ένα εκλογικό δυναμικό που απαρτίζεται από άτομα νεαρής ηλικίας, άρρενες και απογοητευμένους, παρουσιάζοντας μια πολύ μεγάλη διεισδυτικότητα στα εργατικά στρώματα και στους άνεργους, και κυρίως κινητοποιώντας μαζικά ψηφοφόρους που απείχαν διαχρονικά από τις εκλογές, θα έχει σίγουρα και ισχυρή παρουσία στη επόμενη γερμανική βουλή, σε ενάμιση χρόνο. Μετά την «τεκτονική μετατόπιση του πολιτικού τοπίου», που έκανε την FAZ να αναρωτηθεί αν αυτό το αποτέλεσμα προδικάζει «μια άλλη Δημοκρατία», πολύ δεξιότερη, η ελπίδα των παραδοσιακών κόμματων είναι ότι, αφού απέτυχαν να αποτελειώσουν το AfD στα στημένα τοκ-σόου, στα προκλητικά πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στις «βαθυστόχαστες» αναλύσεις καθεστωτικών δημοσιογράφων, θα «ξεσκεπάσουν το ναζιστικό προσωπείο» του στις μελλοντικές πολιτικές αναμετρήσεις στο κοινοβούλιο του Βερολίνου. Μέχρι τότε είναι βέβαιο όμως ότι το AfD θα καθορίζει την ημερήσια πολιτική ατζέντα, προβάλλοντας δυναμικά, πέρα από το προσφυγικό, θέματα όπως η επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία, ή το «τερατούργημα» της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης, ενώ σ’ ένα μήνα αναμένεται να δημοσιοποιηθεί και το εκλογικό του πρόγραμμα.
Σε αντίθεση πάντως με μια σειρά από γερμανικές εφημερίδες, που προσπαθούν να «απαλύνουν» την προσωπική ήττα της Μέρκελ, για τη βρετανική Times η νίκη του AfD αποτελεί ένα «συντριπτικό χτύπημα στη Μέρκελ» και μάλιστα ενόψει της Ευρωπαϊκής Συνόδου την ερχόμενη Πέμπτη. Είναι σαφές ότι η πρώην «σιδηρά καγκελάριος» θα προσέλθει ενώπιον των 27 Ευρωπαίων ηγετών και του Νταβούτογλου αποδυναμωμένη πολιτικά – στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Το ρήγμα που προκάλεσε η ίδια στο εσωτερικό της Ευρώπης θα γίνει πολύ βαθύτερο, ιδιαίτερα αν συνεχίσει να λειτουργεί μονομερώς, σφυρηλατώντας το νέο Άξονα Βερολίνου-Άγκυρας –με την Αθήνα σε ρόλο εντολοδόχου παρατηρητή. Η οποιαδήποτε συμφωνία-ντηλ για το μεταναστευτικό –παράνομη κατά τον ΟΗΕ και πολλούς ειδικούς του θέματος– επιτευχθεί με την Τουρκία, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι και αυτή κερδισμένη των εκλογών και θα εξακολουθήσει σε βάθος χρόνου να αντιμετωπίζει τους «μετανάστες ως όπλο», θα είναι σε βάρος κυρίως της Ελλάδας και της Κύπρου. Κι αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο και αν οι ανεκδιήγητοι ΣΙΡΙΖΑΝΕΛ προσπαθήσουν –για μια ακόμη φορά– να παραπλανήσουν τον ελληνικό λαό, με επικοινωνιακά ψεύδη, ηθικολογικά προτάγματα άνευ αντικειμένου και ουσίας αλλά και υποτιμητικές μεμψιμοιρίες και ύβρεις κατά των λοιπών Ευρωπαίων, που ασφαλώς και φροντίζουν για το συμφέρον τους.
Εν κατακλείδι, το ουσιαστικότερο για την Ελλάδα συμπέρασμα από αυτές τις εκλογές, όσο και αν κάποιοι «ανθρωπιστές» του γλυκού νερού δεν θέλουν να το παραδεχτούν, είναι ότι η μεσσιανική μερκελική πολιτική των «ανοιχτών συνόρων», που πρώτος εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ, κατέρρευσε εν μία νυχτί. Αυτό που απομένει είναι να το παραδεχτεί κάποια στιγμή δημοσίως και η ίδια, όπως και οι ακόλουθοί της στην Αθήνα, οι οποίοι, είναι  βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα χάσουν και τυπικά το τελευταίο τους στήριγμα, τη Μέρκελ, ενώ θα έχουν ήδη μετατρέψει, με αποκλειστική τους ευθύνη, την Ελλάδα «σε αποθήκη ψυχών». Με χαρακτηριστικό δείγμα το «όνειδος της Ειδομένης», όπως το διαχειρίζονται οι κατά τ’ άλλα «ανθρωπιστές» του περιθωριοποιημένου Τσίπρα.
Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη

Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΣΕ ΑΜΟΚ, ΓΙΑΤΙ Η ΡΩΣΙΑ ΠΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016



O ΠΟΥΤΙΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ROTHSCHILDS NA ΠΑΡΑΜΙΛΑΝΕ! Ο JACOB ROTHSCHILD ΣΕ ΡΟΛΟ ΚΑΦΕΤΖΟΥΣ "ΒΛΕΠΕΙ" ΟΤΙ Η ΡΩΣΙΑ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ! 


ΒΙΝΤΕΟ 





Τρέμουν οι ηγέτες της Παγκόσμιας Τραπεζοπιστωτικής Εξουσίας (ΠΤΕ) οι μέντορες της Νέας Τάξης Πραγμάτων οι ρυπαροί τραπεζίτες Rothschilds, τρέμουν την ισχύ της Ρωσίας που μυστικά όλα αυτά τα χρόνια αύξησε την επιρροή της στον κόσμο και γιγάντωσε την στρατιωτική ισχύ της με ηγέτη τον Β. Πούτιν!


 Έχοντας σχεδιάσει την παγκόσμια κρίση έβαλαν τον "πατριάρχη" της οικονομικά ισχυρότερης οικογένειας του πλανήτη τον Jacob Rothschild να κάνει την καφετζού και να προβλέψει ότι :"Έρχεται οικονομική κατάρρευση μέσα στο 2016". Ο Jacob Rothschild δεν έχει πλέον τα ηνία της οικογένειας αν και φέρεται ακόμα ως πρόεδρος του κολοσσού RIT Capital Partners plc, Διευθύνων Σύμβουλος της Blackstone και πρόεδρος του Institute for Jewish Policy Research. 

Head of the family: It is rumoured that David de Rothschild had a hand in the downfall of his cousin NathanialΟ ηγέτης της οικογένειας είναι πλέον ο  David de Rothschild (φωτο δεξιά) ο οποίος πραξικοπηματικά πήρε την ηγεσία από τον ξάδελφο του και υιό του Jacob Rothschild, Nathaniel Philip Rothschild... 

Η παρέμβαση των Rothschilds που αναγγέλλουν  ότι έρχεται  μια μεγάλη οικονομική κατάρρευση  εντός του 2016, προκάλεσε όπως ήταν αναμενόμενο, ταραχή στις παγκόσμιες αγορές, τις οποίες άλλωστε ελέγχουν.

 Ο Jacob Rothschild  έστειλε ανοιχτή επιστολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αναφέροντας ότι «το 2016, η κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία και στις χρηματοπιστωτικές αγορές συνεχίζει να επιδεινώνεται, και το πιο δύσκολο έργο έχουν οι χώρες που εξαρτώνται από τις τιμές των εμπορευμάτων» υπονοώντας μέσα σε αυτές και την "ενοχλητική" για τους Αμερικανούς, Ρωσία...

Και συνεχίζει ο Jacob Rothschild: «Κατά τα τελευταία χρόνια, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν συσσωρεύσει ταχύτατα τεράστιο χρέος σε ξένο νόμισμα. Τώρα θα πρέπει να αποπληρώσουν τα δάνεια, τα οποία αυξήθηκαν σημαντικά λόγω της αύξησης του δολαρίου και της κατάρρευσης των τιμών των βασικών εμπορευμάτων. Χώρες όπως η Βραζιλία, η Ρωσία, η Νιγηρία, η Ουκρανία και το Καζακστάν αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες»... 

Τσουβαλιάζει την Ρωσία με σαφώς υποδεέστερες έως και ασήμαντες χώρες όπως  η Ουκρανία...
Αλλά ο πανικός της οικογένειας φαίνεται από το μέγεθος του ψεύδους:«Κατά τα τελευταία χρόνια, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν συσσωρεύσει ταχύτατα τεράστιο χρέος σε ξένο νόμισμα».

Οι Rothschild σπάνια βγαίνουν στο "φως" για να πραγματοποιήσουν τέτοιες "βαριές" δημόσιες δηλώσεις και ακόμα πιο σπάνια δίνουν συνεντεύξεις, άρα βρίσκονται σε πανικό λέγοντας μάλιστα φρικτά ψέμματα.

Η αλήθεια είναι ότι  τ
ον Φεβρουάριο του 2016 , η επικεφαλής του ρωσικού Επιμελητηρίου Tatania Golikova δήλωσε στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ότι το εξωτερικό δημόσιο χρέος της Ρωσίας μειώθηκε κατά 4,4 δισεκατομμύρια, στα 45,6 δισεκατομμύρια  από 50 δισεκατομμύρια δολάρια που ήταν το 2015.


Επίσης το χρέος του μη τραπεζικού τομέα μειώθηκε κατά 9,26% , στα 340 δισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο μετά από αυτούς θετικούς δείκτες για την ρωσική οικονομία ανέλαβαν δράση οι Rothschilds  και έριξαν τιμές του πετρελαίου, δίνοντας "βοήθεια" στις ΗΠΑ.

Πολύ θετική λοιπόν η είδηση ότι ο ο "πατριάρχης" της οικογένειας  Jacob Rothschild αναγκάστηκε να κάνει την καφετζού και να πει τόσο χοντρά ψέμματα, αυτό δείχνει σε τι δύσκολη θέση τους έχει φέρει ο Πούτιν...

Ας δούμε όμως και για ποια κοράκια μιλάμε...

Η οικογένεια των Rothschilds, μετρά ήδη πάνω από διακόσια χρόνια παγκόσμιας οικονομικής εξουσίας πίσω από τα παρασκήνια και κανείς σώφρων άνθρωπος στον πλανήτη δεν τους χωνεύει, όπως και την έτερη τέως πανίσχυρη οικογένεια των Rockfellers.


Οι Rothschild φέρεται να είναι αυτοί που έλεγχαν και εξακολουθούν να ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας του πλανήτη από τις αρχές του 19ο αιώνα.

Η οικογένεια Rothschild, κινείται στο παρασκήνιο σχεδόν ολόκληρου του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος , συμπεριλαμβανομένης της αμερικανικής τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), της Τραπέζης της Αγγλίας, καθώς και μια σειρά από εμπορικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο συμπεριλαμβανομένης της διαβόητης Goldman Sachs και θεωρείται το μεγαλύτερο "κράτος" του πλανήτη σύμφωνα με την ρωσική stoletie.ru.

Στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσει κάποιος όλες τους τις οικονομικές επενδύσεις, ενώ η ίδια η οικογένεια έχει "παρακλάδια" σε Γερμανία (όπου ξεκίνησαν), Βρετανία, Ελβετία, Γαλλία και Ιταλία και φυσικά στις ΗΠΑ

Το οικόσημο των Ρότσιλντ δείχνει πέντε βέλη τα οποία κατά πολλούς συμβολίζουν τους πέντε γιούς του ιδρυτή της δυναστείας Mayer Rothschild. 

Είναι ένα κατεξοχήν πολεμικό σύμβολο και οι αντίπαλοί τους λένε ότι συμβολίζει την κυριαρχία τους στις πέντε ηπείρους, την οποία κινδυνεύουν τώρα να χάσουν μετά από τόσους αιώνες...

Ας ακούσουμε μιαν ειδήμονα από το άλλο στρατόπεδο να μας μιλάει γι αυτούς:


Tatyana Gracheva is a political scientist, Candidate of 
  Pedagogical Sciences, Associate Professor, Head of the 
  Department of 'Russian and foreign languages' of the Military 
  Academy of the General Staff of Armed ForcesH Tatyana Gracheva, επικεφαλής της Στρατιωτικής Ακαδημίας του Γενικού Επιτελείου των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων γράφει στο βιβλίο της "Invisible Khazaria": "Το είδωλο των Ρότσιλντ ήταν πάντα το χρυσό μοσχάρι, το οποίο λάτρευαν ως θρησκεία. ( Βλέπε την ίδια φράση για τους σιωνιστές και στο άρθρο του Γ. Βολουδάκη:   ΕΛΛΑΔΑ Ο ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ)

Με την βοήθεια του χρήματος και με δωροδοκίες έθεσαν υπό τον έλεγχό τους πολλές κυβερνήσεις και έχουν καταλάβει τη πολιτική εξουσία. Αυτό τον στόχο έχουν κυνηγήσει από αιώνες χρησιμοποιώντας τις καταστρεπτικές μεθόδους τους, και συνδυάζοντάς τες σε μια μεγάλη στρατηγική της οποίας ο χρονικός σχηματισμός αναδύεται από τον καιρό της ίδρυσης της φατρίας. Το 1815, οι πέντε αδελφοί Rothschild εργάστηκαν σκληρά για να προμηθεύσουν με χρυσό τον στρατό του Wellington(διαμέσου του Nathan στην Αγγλία) και του Ναπολέοντα(διαμέσου του Jacob στην Γαλλία) και ξεκίνησαν την πολιτική της ενίσχυσης και των δύο πλευρών στον πόλεμο.\


Invisible Khazaria by Tatyana Gracheva - book cover

Αυτό επαναλήφθηκε σε κάθε πόλεμο, ακόμα και στον αμερικανικό Εμφύλιο, όπου και χρηματοδότησαν ταυτόχρονα και τον Στρατό του Νότου όπως και εκείνου του Βορά, αλλά και τον ρωσικό Εμφύλιο του 1917 όταν χρηματοδότησαν τον Λευκό και τον Ερυθρό Στρατό, όπως και τον Β' ΠΠ, όταν χρηματοδότησαν τον Α.Χίτλερ αλλά και τον αντιναζιστικό συνασπισμό"


Οι Rothschilds θεωρούνται ύποπτοι ακόμα και για εμπλοκή στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, και σε ό, τι συνέβη πρόσφατα στην Ουκρανία. 


Ο Jacob Rothschild δε μίλησε τυχαία. Η φράση του αυτή θα φέρει εξελίξεις. Εξελίξεις που θα προκαλέσουν ταραχή στις ζωές όλων όπου κι αν βρίσκονται. Ο πλανήτης πλέον είναι πολύ μικρός και κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί από αυτά που έρχονται.


ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
Χαρακτηριστική η φράση με την οποία αρχίζει το βίντεο: "Το χρήμα είναι ο θεός της εποχής μας και οι Rothschilds είναι οι προφήτες του"...



Γερμανοί και τραπεζίτες αρχίζουν το σαφάρι


Τα λουκέτα σε βιομηχανίες ξένων συμφερόντων προαναγγέλλουν τα νέα σκλαβοπάζαρα - Η Γερμανία αναλαμβάνει την οικονομία της Ελλάδας.

18-3-2016


Όσο και να θέλει η ελληνική κυβέρνηση να χρυσώσει το χάπι της ανάπτυξης με επιχειρήσεις ξένων συμφερόντων που θα μπουν στην αγορά και θα ανοίξουν θέσεις εργασίας η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Μετά από τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα μικρομεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων ελληνικών συμφερόντων ο κλάδος της βιομηχανίας συνεχίζει να πλήττεται και οι ξένοι επιχειρηματίες βάζουν λουκέτο όταν τα έσοδα δεν είναι υψηλά και δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να πετάνε στον δρόμο εργαζομένους χωρίς καμία νομοθεσία να μπορεί να τους σταματήσει.
Ένα από τα παραδείγματα είναι και η εταιρεία ΙΜΑΣ Α.Ε γερμανικών συμφερόντων του Ομίλου Contitech  με έδρα τον Βόλο και με 43 χρόνια λειτουργίας . Μία από τις πιο ισχυρές βιομηχανίες στον τομέα της στην Ευρώπη παράγοντας συρματοταινίες, μεταφορικές ταινίες με λινά και άλλα προϊόντα που απευθύνονταν κυρίως στην βιομηχανία της εξόρυξης. Δημιουργήθηκε ως αποκλειστικός προμηθευτής ταινιοδρόμων και ιμάντων της ΔΕΗ και ως το 2014 ήταν ο αποκλειστικός ανάδοχος των έργων της επιχείρησης ηλεκτρισμού. 

Οι υποσχέσεις της "αριστεράς" έκαψαν τους εργαζόμενους
Παρά την αποκλειστικότητα που είχε με την μονοπωλιακή ΔΕΗ οι Γερμανοί απλά αποφάσισαν να βάλουν λουκέτο και να πετάξουν στον δρόμο 138 εργαζομένους από τους οποίους η εταιρεία ζητά οικειοθελή αποχώρηση αν θέλουν να πάρουν 40,000 ευρώ επιπλέον της νόμιμης αποζημίωσής τους.
Η αφορμή για το λουκέτο της εταιρείας ήταν όταν η ΔΕΗ πέρσι κατακύρωσε διαγωνισμό ύψους 70 εκατ. ευρώ σε πολωνική εταιρεία, την ίδια ώρα που είχαν μειωθεί και οι παραγγελίες από τον ιδιωτικό τομέα.  Οι εργαζόμενοι πίστεψαν την νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστεράς" και σε συνάντηση που είχαν με τους υπουργούς Λαφαζάνη και Σκουρλέτη θεώρησαν ότι η εταιρεία δεν θα κλείσει αλλά θα κρατικοποιηθεί αφού ο υπουργός Σκουρλέτης αποδέχθηκε το αίτημα των εργαζομένων. Για να βάλουν πάγο στο λουκέτο οι υπουργοί έκαναν παρέμβαση και  δόθηκε παραγγελία ύψους 20 εκατ. ευρώ στο εργοστάσιο της ΙΜΑΣ στον Βόλο. Οι εργαζόμενοι πιστεύοντας ότι θα έχουν δουλειά ακόμη και αν ο ιδιώτης έφευγε, αφού η εταιρεία θα κρατικοποιούνταν, έκαναν απεργιακές κινητοποιήσεις για απολύσεις συναδέλφων τους.
Η γερμανική εταιρεία αφού πήρε την δουλειά που έκλεισε για αυτούς η κυβέρνηση της "αριστεράς" άφησε τους εργαζόμενους να κάνουν απεργία και έδωσε την δουλειά στο εργοστάσιο δικών της συμφερόντων που εδρεύουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Η Ελλάδα ακόμη δεν συμφέρει τους επενδυτές
Η κυβέρνηση της δεύτερης φοράς "αριστερά" έπρεπε να καθησυχάσει τους εργαζομένους που από την Καθαρά Δευτέρα είναι απολυμένοι και κάλεσε την διοίκηση της εταιρείας  να προσέλθει στην τριμερή συμφιλιωτική συνάντηση εργαζόμενοι-εργοδότης- υπουργείο. Στην συνάντηση πήγαν όλοι: Γ.Γ υπουργείου Εργασίας, Ανδρέας Νεφελούδης,η υφυπουργός Μεταφορών- Υποδομών - Δικτύων Μαρίνα Χρυσοβελώνη, ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κωνσταντίνος Αγοραστός, πέντε βουλευτές του νομού Μαγνησίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ και το ΚΚΕ, ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδας και εκπρόσωποι του Εργατικού Κέντρου Βόλου. 
Δεν πήγε όμως η εταιρεία κλείνοντας την πόρτα στα μούτρα όχι μόνο στους εργαζομένους και στους θεσμικούς εκπροσώπους τους, αλλά και στην ίδια την κυβέρνηση.
Ο κ. Κατρούγκαλος έγινε έξαλλος με την απουσία της διοίκησης της εταιρείας και για άλλη μια φορά υποσχέθηκε ότι θα αναλάβει όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες, ώστε να ακυρωθεί η απόφαση της εταιρείας για την διακοπή της λειτουργίας της, που "πετάει στην ανεργία 138 εργαζόμενους και στην δυστυχία τις οικογένειες τους".
Αυτό που θα καταφέρει η κυβέρνηση θα είναι ότι ακριβώς κατάφερε και με το λουκέτο του εργοστασίου της Softex θυγατρική της ιταλικής Bolton Group. Η τριμερής συνάντηση κυβέρνησης-εργαζόμενοι-εργοδότης έγινε πριν λίγες ημέρες και η απάντηση της εταιρείας ήταν οριστική διακοπή της εταιρείας και απόλυση των περίπου 200 εργαζομένων.

Κέρδος και εργασιακό νομοσχέδιο
Τα μεγάλα λόγια για επενδύσεις, βιομηχανίες και επανεκκίνηση της ανάπτυξης στην χώρα πατάνε σε πολύ σαθρό έδαφος και το χειρότερο ακόμη δεν έχει έρθει για τους νυν και μελλοντικούς εργαζομένους που δεν είναι άλλο από  την ψήφιση του νέου εργασιακού το οποίο θα ωφελήσει αποκλειστικά τους εργοδότες-επιχειρηματίες για να κάνουν τις επενδύσεις τους στην Ελλάδα. Το φορολογικό είναι αυτό που νομίζουν όλοι ότι θα κάψει τους Έλληνες αλλά το εργασιακό είναι αυτό που πραγματικά θα τους κάνει προσανάμματα για την πυρκαγιά ξένων συμφερόντων που θα έχει  διάρκεια δεκαετιών στην χώρα.
Πέρα όμως από τις απολύσεις που έκανε η ContiTech ΙΜΑΣ Α.Ε. βγήκε και ακόμη μία είδηση. Ο Hannes Friederichsen, Επικεφαλής της Επιχειρηματικής Μονάδας Conveyor Belt Group (μητρικής της ContiTech) δήλωσε για το λουκέτο της εταιρείας :"Η εξορυκτική βιομηχανία βρίσκεται σε οικονομική ύφεση εδώ και πολλούς μήνες, πρωτίστως λόγω της μειούμενης ζήτησης για τα παραγόμενα προϊόντα, αλλά και της συμπίεσης των τιμών για τα βασικά είδη της. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ιδίως οι εταιρείες εξόρυξης λιγνίτη, καθώς και οι εταιρείες παραγωγής τσιμέντου και χάλυβα αλλά και άλλες βιομηχανικές εταιρείες, έχουν σταματήσει να κάνουν τις επενδύσεις που έκαναν πριν από μερικά χρόνια"
Αυτή η δήλωση είναι ένας προάγγελος για το τι θα συμβεί όχι μόνο σε βιομηχανίες που φτιάχνουν τον εξοπλισμό μεταφοράς και επεξεργασίας της πρώτης ύλης αλλά και για όσους εργάζονται στις εταιρείες εξόρυξης λιγνίτη ή σε βιομηχανίες τσιμέντου, χάλυβα κ.α. Οι ξένοι επενδυτές γνωρίζουν την αγορά και την ζήτηση καλύτερα από κάθε πολιτικό και τα πλάνα που φτιάχνουν δεν πηγαίνουν σύμφωνα με τις υποσχέσεις της κάθε κυβέρνηση αλλά σε βάθος τουλάχιστον 20ετίας. Σε αυτή την περίοδο θα πρέπει όχι μόνο να είναι σίγουροι για την επένδυσή τους βάση ζήτησης των προϊόντων αλλά θα πρέπει να είναι σίγουροι ότι το κόστος των εργαζομένων να είναι τέτοιο, που ακόμη και συμβόλαιο με το κράτος να υπογράψουν ως στρατηγικοί επενδυτές,  να μην βρίσκονται ποτέ στον ετήσιο ισολογισμό τους με μικρότερο κέρδος από τα αρχικά τους πλάνα. 

  Βιομήχανοι και τραπεζίτες στήνουν την νέα Ελλάδα
Η συνάντηση που είχε ο πρόεδρος των Ελλήνων Βιομηχάνων, κ. Φέσσας με τον υπουργό Οικονομικών, κ. Σόιμπλε, στο Βερολίνο πρόσφατα, σίγουρα δεν ήταν για τα συμφέροντα των εργαζομένων και αυτό φάνηκε σε ένα από τα αποτελέσματα των συζητήσεων: Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας είναι άμεσα συνδεδεμένη με την προσέλκυση επενδύσεων και την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων για ένα πιο ανταγωνιστικό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα. Όπου ανταγωνιστικό σημαίνει καλύτερο φορολογικό καθεστώς για τους επενδυτές, χαμηλότερα μεροκάματα και ελαχιστοποίηση των δικαιωμάτωνγια τους εργαζομένους. 
Στον χορό προσέλκυσης Γερμανών επενδυτών (ακόμη κι αν έδειξαν το πρόσωπό τους με το λουκέτο στην ΙΜΑΣ) ζήτησε ο διοικητής της Τράπεζας Πειραιώς   σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Borsen Zeitung. "Ενδιαφερόμαστε για Γερμανούς επενδυτές σε ελληνικές επιχειρήσεις!", τόνισε ο κ. Σάλλας.
Μάλιστα μάς ενημέρωσε πριν από την κυβέρνηση για το πού θα χτυπήσουν οι Γερμανοί επενδυτές την ελληνική οικονομία παίρνοντας το ψωμί από τους Έλληνες επιχειρηματίες αλλά και και σε ποιους κλάδους το νέο εργασιακό σκλαβοπάζαρο θα λάβει χώρα. Οι σημαντικότεροι τομείς που μπορούν να προσελκύσουν επενδύσεις από Γερμανία, σύμφωνα με τον κ. Σάλλα, είναι η επεξεργασία αγροτικών προϊόντων, τα ακίνητα, το εμπόριο και κυρίως ο τουρισμός.  
Έρχεται λοιπόν, η ώρα για να συμπληρωθεί το παζλ τόσο για την αλλαγή στον αγροτικό τομέα, τόσο για τα "πράσινα" και "κόκκινα" δάνεια ελληνικών επιχειρήσεων και τουριστικώνκαταλυμάτων που θα πουλιούνται σε "κοράκια-επενδυτές", όσο και για τα ακίνητα που με ρυθμούς εφιαλτικούς θα κατάσχονται μόλις ξεκλειδώσει η συμφωνία για την πώλησή τους σε ξένα funds. 

στον Τοίχο

25η Μαρτίου 1821-25η Μαρτίου 2016, βίοι παράλληλοι

by 17-3-2016
newego_LARGE_t_1101_54600119
Του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη φ. 121
Στις αρχές του 19ου αιώνα, λίγο πριν την Επανάσταση του ’21, ο Ιωάννης Καποδίστριαςκαι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σε δύο υπομνήματα, ο πρώτος προς τον τσάρο το 1811 και ο δεύτερος προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το 1820, υπολόγιζαν τον αριθμό των Ελλήνων σε 7 έως 9 εκατομ., ανάλογο με εκείνον των Τούρκων και με τα 9 εκατ. της κοσμοκράτειρας Αγγλίας την ίδια εποχή.
Οι Σέρβοι, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι δεν ξεπερνούσαν, μαζί, τα 3 εκατ. Κατανοούμε έτσι γιατί, από τον Ρήγα ως την Φιλική Εταιρεία, το όραμα των Ελλήνων για το μελλοντικό τους κράτος, είχε βυζαντινές διαστάσεις – εξ ου και η επανάσταση στη Μολδοβλαχία, παράλληλα με την Πελοπόννησο και τα σχέδια για μια επαναστατική εξέγερση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Αυτός ο ελληνισμός, που έσφυζε από ζωτικότητα και πρωτοστατούσε στην οικονομική και πνευματική ζωή της ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης –από την Οδησσό και τον Πόντο έως τη Βιέννη–, υπήρξε και ο πρωταγωνιστής της μεγαλύτερης επανάστασης των αρχών του 19ου αιώνα που συντάραξε την Ευρώπη και τον κόσμο.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρισκόταν σε κρίση τουλάχιστον έναν αιώνα πριν, από τις απαρχές του 18ου αιώνα, και παρ’ ότι σκωληκόβρωτη συντηρούνταν ακριβώς γιατί Εγγλέζοι, Γάλλοι και Αυστριακοί, επιθυμούσαν την επιβίωσή της. Τόσο απέναντι στον ρωσικό κίνδυνο, όσο και απέναντι στην πιθανότητα ανασυγκρότησης ενός ελληνικού κράτους, στα όρια του ύστερου Βυζαντίου, που θα αποτελούσε ισχυρό ανταγωνιστή τους στην ανατολική Μεσόγειο.
Έτσι η επανάσταση δεν αντιμετώπιζε μόνον την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και τις δυτικές δυνάμεις, που μέχρι το 1824 συντάσσονταν ανοιχτά με τους Οθωμανούς μαζί με την Αυστρία του Μέττερνιχ· τέλος είχαν να αντιμετωπίσουν την εσωτερική διχόνοια και τις διαμάχες ενός λαού διάσπαρτου σε μια τεράστια περιοχή. Οι Έλληνες μόνοι τους (διότι και η Ρωσία, πιστή στην Ιερά Συμμαχία, είχε εγκαταλείψει τους Έλληνες στην τύχη τους και στα χέρια των Εγγλέζων) έπρεπε να αντιμετωπίσουν αυτούς τους τρεις δαίμονες που έχουν σφραγίσει τη νεότερη ιστορία μας. («Αραπιάς άτι, Γάλλου νους, βόλι Τουρκιάς, τοπ’ Άγγλου, πέλαγο μέγα πολεμά, βαρεί το καλυβάκι», γράφει με απαράμιλλη ενάργεια και πυκνότητα ο Σολωμός).
Παρ’ ότι επί εκατό ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1922, οι Έλληνες δοκιμάζουν με αναρίθμητες προσπάθειες να απελευθερώσουν το μεγαλύτερο μέρος των κατοικούμενων από Έλληνες περιοχών, θα αφήσουν αυτό το έργο ημιτελές, με αποφασιστική συμβολή των εμφυλίων πολέμων που κατέτρωγαν το εσωτερικό μέτωπο. Ταυτόχρονα θα επιτρέψουν στους Οθωμανούς να ανασυγκροτηθούν μετά το 1922, να εκδιώξουν και να σφαγιάσουν τους χριστιανικούς πληθυσμούς (Αρμένιους, Πόντιους, ανατολικοθρακιώτες, Μικρασιάτες) και να αρχίσουν, από το ’22 και μετά, μια πορεία ανασυγκρότησης ενός ισχυρού κράτους στη Μ. Ασία και την Κωνσταντινούπολη.
Έκτοτε, η πορεία των δύο νέων εθνικών κρατών, της Ελλάδας και της Τουρκίας, ακολουθεί αποκλίνουσες κατευθύνσεις. Σε μας διχόνοια, διαμάχες, Κατοχή και εμφύλιοι θα αποδυναμώσουν ακόμα περισσότερο το ήδη συρρικνωμένο γεωγραφικά και πληθυσμιακά εθνικό σώμα (εκατομμύρια εξάλλου χάθηκαν από τις αρχές μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα σε αλλεπάλληλα μεταναστευτικά κύματα). Η Τουρκία, παρ’ ότι ξεκινούσε από πολύ χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης και συνοχής, ακολουθεί με αυταρχικό και ολοκληρωτικό τρόπο μια πορεία εθνικής οικοδόμησης.
Σήμερα, σχεδόν διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση του ’21 και εκατό χρόνια μετά το ’22, οι συσχετισμοί έχουν ανατραπεί δραματικά. Η Τουρκία, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, κυρίως εξαιτίας του κουρδικού, είναι πλέον μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη με πληθυσμό εφτά φορές μεγαλύτερο από της Ελλάδας –το 1922 ήταν μόλις διπλάσιος–, με ισχυρή αυτοκινητοβιομηχανία (παρήγαγε,1.4 εκατομ. αυτοκίνητα το 2015), έχει μια διαρκώς ενισχυόμενη πολεμική βιομηχανία και είναι μέλος του κλαμπ των είκοσι ισχυρότερων χωρών του κόσμου. Έχει πρόεδρο τον Ερντογάν που επιχειρεί να τεθεί επικεφαλής ενάμιση δισεκατομμυρίων μουσουλμάνων και πρωθυπουργό τον εμπνευστή του νεοθωμανικού δόγματος Νταβούτογλου. Απέναντί της, η Ελλάδα έχει μεταβληθεί στο κλοτσοσκούφι των Ευρωπαίων, έχει αποβιομηχανοποιηθεί σχεδόν ολοκληρωτικά, έχει ως πρόεδρο τον Προκόπη Παυλόπουλο και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Έναν πρωθυπουργό που δεν διαθέτει ούτε ίχνος εθνικής στρατηγικής, μια και το μυαλό του, όπως εκείνο των συριζαίων γενικότερα, έχει καταστραφεί από υπερβολικές δόσεις εθνομηδενισμού.
Αυτές οι δύο χώρες βρίσκονται αντιμέτωπες στο Αιγαίο σήμερα. Έσχατο, η Τουρκία, με σύστημα, μεταβάλλει την καταστροφή που προκάλεσε στη Συρία, με την ενίσχυση των τζιχαντιστών σε όπλο για την οριστική καθυπόταξη της Ελλάδας, μέσω των προσφύγων και των μεταναστών.
Η Τουρκία πιστεύει πως βρίσκεται πολύ κοντά στον στόχο της μεταβολής της Ελλάδας και της Κύπρου σε νεοθωμανικό προτεκτοράτο. Εξάλλου, παρά τα casus beli και την παρουσία πενήντα χιλιάδων στρατού στην Κύπρο, η ελληνική κυβέρνηση πειθήνια πραγματοποιεί ήδη κοινές συνεδριάσεις των υπουργικών συμβουλίων με εκείνους που την απειλούν (ενώ βέβαια δεν κάνει τίποτα ανάλογο με την Κύπρο).
Φθάσαμε λοιπόν στο τέλος του παιχνιδιού; Και μετά από διακόσια χρόνια είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε μια νέα υποταγή στους Οθωμανούς; Τα σημάδια μιας τέτοιας εξέλιξης την αναδεικνύουν σε μια πιθανή εκδοχή. Και είναι πολλά. Οι δήμαρχοι των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, αλλά και ο πολύς Γιάννης Μπουτάρης, θεωρούν ως σωτηρία της οικονομίας την προνομιακή διασύνδεση με την Τουρκία. Οι ιεράρχες της Κρήτης έχουν αποκτήσει την τουρκική υπηκοότητα, ενώ ορισμένοι αστέρες-ιεράρχες της Θράκης υποστηρίζουν ήδη την ανάγκη η Β. Ελλάδα να ενταχθεί σε κοινό κράτος με την Κωνσταντινούπολη και τη Δυτική Μικρά Ασία! Δεν έχει διαλύσει επί ματαίω την ενότητα της ελλαδικής Εκκλησίας ο τουρκολάτρης πατριάρχης.
Και, δυστυχώς, τα πλήγματα δεν έρχονται μόνο από τα πάνω, από τις ελίτ. Δεν έρχονται μόνο από τον Σόρος, τον Λιάκο και τη Σία Αναγνωστοπούλου. Εκφράζουν, εν πολλοίς, το ήθος και την ιδεολογία ενός σημαντικού μέρους του ελληνικού λαού – κατεξοχήν των μεσοστρωμάτων των πόλεων, δυστυχώς, ίσως και του μεγαλύτερου μέρους της νεολαίας. Σε έναν λαό που δεν ενοχλείται από τα τουρκικά σήριαλ, όπου ο συμφεροντολογικός ατομικισμός έχει διαλύσει κάθε συλλογικό αίσθημα ταυτότητας, είναι απολύτως φυσιολογικό να κυριαρχούν ο ΓΑΠ και ο Τσίπρας.
Εκεί ακριβώς εντοπίζεται το μεγάλο πρόβλημα: Ότι ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, «κουράστηκε». Πολιορκημένος από ανατολή και δύση, βαθιά αλλοτριωμένος πολιτιστικά από κανάλια, πανεπιστημιακούς και υπουργεία, πίστεψε και πιστεύει εν πολλοίς ακόμα πως, με τη λογική του κατευνασμού και του στρουθοκαμηλισμού, μπορεί να επιβιώσει χωρίς μεγάλες προσπάθειες και κυρίως χωρίς συλλογικούς αγώνες. Γι’ αυτό και άφησε τις Ρεπούση να κυριαρχούν στην παιδεία, γι’ αυτό και υπερψήφισε τέσσερις φορές τον αγράμματο νεαρό (ελπίζοντας πως θα αποφύγει τις δόσεις στην εφορία) και παριστάνει και τον τσάμπα ανθρωπιστή μαζί με τον Οικονομέα.
Το μόνο πρόβλημα όμως είναι πως, σε αυτόν τον τόπο, η ειρηνική παραίτηση του ραγιά είναι αδύνατη. Γιατί, σε αυτήν τη γεωγραφική περιοχή, όποιος δεν αντιστέκεται, υποτάσσεται, πεθαίνει. Σε αυτή την περιοχή έχουν διεξαχθεί όλοι οι μεγάλοι πόλεμοι των τελευταίων εβδομήντα χρόνων. Εδώ, από την αρχαιότητα, οι εισβολές και οι επιδρομές υπήρξαν αναρίθμητες. Αρκεί να δει κανείς τι συμβαίνει στη Συρία, στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη. Αρκεί να δει κανείς τι συνέβη στη Β. Ήπειρο, τι συνέβη στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, τι συμβαίνει σήμερα στην Κύπρο.
Έτσι λοιπόν, και να θέλουν οι Έλληνες να γίνουν εθελόδουλοι –εκτός ίσως από τους πολιτικούς και όσους κερδίζουν από αυτό–, είναι υποχρεωμένοι να αφυπνιστούν. Εκτός εάν μεταναστεύσουν όλοι από τη χώρα. Εμείς– όσοι θα μείνουμε και είμαστε πολλοί–, παρ’ ότι η ιστορία «γύρισε στραβά» θα υποχρεωθούμε να αντιδράσουμε. Και όχι μόνο με τη μορφή εξανθημάτων στο εθνικό σώμα, όπως συνέβη με τη Χ.ρυσή Αυγή,. αλλά και ως ρεαλιστική πρόταση αντίστασης και ανάταξης της χώρας. Εκατόν ενενήντα πέντε χρόνια μετά το 1821:
Τὸ ζήτημα πιὰ ἔχει τεθεῖ:
Ἢ θὰ ἐξακολουθοῦμε νὰ γονατίζουμε
ὅπως αὐτὸς ὁ δραπέτης
ἢ θὰ σηκώσουμε ἄλλον πύργο ἀτίθασο
ἀπέναντί τους.
Μιχάλης Κατσαρός. (Ὁ Δοῦλος)
Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη