ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

Τελικά, οι Λεβαντίνοι χάνουν τα πάντα: οι Κύπριοι ανίσχυροι να αντισταθούν κινδυνεύουν πολύ σύντομα να μετατραπούν σε Λεβαντινούς μιάς χρήσεως



Ο όρος «λεβαντίνος» συνυφαίνεται εννοιολογικά, με αλλοιωμένες και ρευστές συνειδήσεις, με εκφυλισμένες ιστορικές καταγωγές, με οπορτουνιστές εμπόρους, με πολιτικά δοσίλογους, με ικέτες αφεντών, με υπόδουλους και υποτελείς έναντι αντιτίμου ευζωίας, καλοπέρασης και πλουτισμού...
ethnographic_distribution_in_cyprus_1960

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΗΦΑΙΣΤΟΥ
17-11-2016

Εύκολα αλλάζουν την ιστορική τους μνήμη για να γίνουν αρεστοί στον ισχυρό αφέντη, συνειδητά υιοθετούν αυτό που ο κατακτητής θέλει και γίνονται χαμαιλέοντας για να προσαρμοστούν σε κάθε κατάσταση, κάθε αφέντη και στις συνθήκες κάθε εποχής. Θα «προσαρμοστούμε στα συμφέροντα του άλλου» για να...
επιβιώσουμε ή θα κάνουμε «έντιμους συμβιβασμούς», λένε όταν τα βρούνε σκούρα.



Στην οθωμανική Σμύρνη, λοιπόν, την κοσμοπολίτικη Σμύρνη των εμπόρων, των μικτών πληθυσμών και των ωφελιμιστικών συνυπάρξεων, είχαμε πολλούς λεβαντίνους, απομεινάρια της εδουάρδιας εποχής. Η συνέντευξη του Τζάιλς Μίλτον, Βρετανού ιστορικού και συγγραφέα, σε ελληνικό περιοδικό, είναι συγκλονιστική. Περιγράφει -το βιβλίο του «Χαμένος Παράδεισος Σμύρνη 1922» υποθέτω θα είναι ακόμη πιο συναρπαστικό- πώς οι λεβαντίνοι εξανεμίστηκαν. Εκδιώχθηκαν, σκοτώθηκαν, μετανάστευσαν στη Βρετανία, όπου όμως τους θεωρούσαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Παρά τους ευσεβείς τους πόθους πως θα μπορούσαν να προσαρμοστούν στους νεοτούρκους, έχασαν, τελικά, τα πάντα. Σταχυολογώ μερικές φράσεις του Μίλτον: Η Συνθήκη της Λωζάν(α)νης νομιμοποίησε τελικά την εθνοκάθαρση και τη μεταφορά πληθυσμών από το ένα μέρος στο άλλο.

Οι Αμερικανοί ξεκαθάρισαν πως αυτό που τους ενδιάφερε ήταν η θωράκιση των δικών τους συμφερόντων. «Οι Λεβαντίνοι δεν ενδιαφέρονταν ποιος κυβερνά τη Σμύρνη εφόσον οι ίδιοι μπορούσαν να συνεχίσουν να βγάζουν χρήματα».
Ακόμη πιο επίκαιρο: «Εκπλήσσομαι από τον κυνισμό των Βρετανών και των Αμερικανών. Το ενδιαφέρον τους επικεντρωνόταν μόνο στις οικονομικές προοπτικές των εδαφών και δεν νοιάζονταν για τους τοπικούς πληθυσμούς».
Τελικά, μας θυμίζει ο Μίλτον, «οι περισσότεροι Λεβαντίνοι έχασαν τις περιουσίες και τα σπίτια τους. Πολλοί από αυτούς δεν επέστρεψαν ποτέ και καταστράφηκαν μετά τον πόλεμο. Λίγοι από αυτούς επέστρεψαν, ειδικά αυτοί που είχαν καλές σχέσεις με την τουρκική διοίκηση. Οι περισσότεροι έχασαν τα πάντα».

Μας επιστρέφουν στο μέλλον όλα αυτά. Ενδιαφέρουν ζωτικά κάποιο ταλαίπωρο λαό της Ανατολικής Μεσογείου του οποίου οι ηγέτες βάλθηκαν να καταστείλουν την ιστορική μνήμη, να καταργήσουν τα σύμβολά του, να αποδομήσουν τους αγωνιστές της ελευθερίας του, να τον προσαρμόσουν στο βάρβαρο εισβολέα και να το μετατρέψουν, εν γένει, σε νέο-λεβαντίνο μίας χρήσεως.

Υστερόγραφο 14.2.2014. Η μετατροπή των κυπρίων σε λεβαντίνους μιας χρήσεως.


Μετά το ΟΧΙ των κυπρίων κατά του φασιστικού, ανελεύθερου, αντιδημοκρατικού και εθνοκτόνου σχεδίου Αναν το 2004 γράφαμε υποθετικά για το τι θα μπορούσε να σημαίνει μια απόφαση να επανέλθουμε στην ίδια πλατφόρμα. Υπήρχε ελπίδα μέχρι πρόσφατα ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία στην Κύπρο και Ελλάδα θα ζητούσε οι διαπραγματεύσεις εφεξής να γίνονται στην βάση της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας. Μετά το κοινό ανακοινωθέν άρχισε η αντίστροφη μέτρηση κατά αυτών που δεν σεβάστηκαν την ανελέητα αληθινή θέση ότι «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη [δηλαδή ισορροπία δυνάμεων] και όταν αυτό δεν συμβαίνει ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί και προσαρμόζεται» ή υποδουλώνεται, γίνεται αντικείμενο εθνοκάθαρσης (Ίμβρος, Τένεδος) και εξαφανίζεται. Η Κύπρος, συμβιβασμένη ως προς το ισχυρότερο μέχρι σήμερα νομικοπολιτικό της όπλο, δηλαδή την νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας που κατοχύρωνε το διεθνές δίκαιο, οι υψηλές αρχές του διεθνούς δικαίου και οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, θα υποστεί την μοίρα της. Εθελούσια ξαπλώνει πάνω στο τραπέζι του Προκρούστη και δρομολογεί την ένταξή της στον νέο-Οθωμανικό χώρο.

Ήδη, οι δηλώσεις πολλών θυμίζουν τους Λεβαντίνους, εξ ου και ο λόγος για τον οποίο ανασύρθηκε το άρθρο που γράψαμε πριν μερικά χρόνια. Λίγα μπορούν να γίνουν πια: 
α) Αυτός που κατέχει την θέση του προέδρου αποδεικνύεται ότι κυριολεκτικά κόχλαζε και ανυπομονούσε να επανέλθει στο κακό ανανικό παρελθόν του. Αυτός και η Ανανική παρέα του έχουν φαίνεται αποφασίσει πως θα έχουν την δυνατότητα μελλοντικά να επιβιώνουν ως Λεβαντίνοι σε ένα χώρο τουρκικής επικυριαρχίας. 
β) Όσοι δοκιμάσουν να αντισταθούν δεν μπορούν να ανταγωνιστούν ένα χείμαρρο μη κυβερνητικών δράσεων («“Μ”ΚΟ») που θυμίζουν έντονα αντίστοιχες περιπτώσεις του παρελθόντος ενώ αυτά που ακούμε για τις συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης θυμίζουν δεσποτικό μεσαίωνα. 
γ) Ακόμη ένας μεγαλύτερος χείμαρρος πέφτει, επίσης, πάνω στους Έλληνες. Είναι μαζική προπαγάνδα για δήθεν ύπαρξη «αναγκαιοτήτων», απουσία άλλων στρατηγικών επιλογών και ο κίνδυνος της … διχοτόμησης. Αποβλακωτικό αλλά αληθινό. 

Με το κοινό «ανακοινωθέν» ανακοινώνεται η επικείμενη κατάργηση της ΚΔ, η επιβολή διχοτόμησης και η συγκυριαρχία των τούρκων και αυτό στο όνομα αποφυγής της … διχοτόμησης. Τα ηλίθια επιχειρήματα είναι αήττητα, ιδιαίτερα όταν χείμαρροι προπαγάνδας πέφτουν πάνω στους ανίσχυρους πολίτες μη αφήνοντας περιθώρια για λογική και ορθολογιστική σκέψη. 
«Οι κύπριοι ανίσχυροι να αντισταθούν κινδυνεύουν πολύ σύντομα να μετατραπούν σε λεβαντίνους μιας χρήσεως!»


Υστερόγραφο 15.11.2016 
Είναι θλιβερό να εντοπίζεις κείμενά σου τα οποία επισήμαναν θανατηφόρες παθογένειες και να διαπιστώνεις πως για να περιγράψεις το σήμερα δεν χρειάζεται να αλλάξεις ούτε μια λέξη. Το μόνο ίσως που θα μπορούσε να προστεθεί είναι ότι η ασθένεια επιδεινώθηκε και ότι η δύσμοιρη Μεγαλόνησος της Ανατολικής Μεσογείου όπου κατοικούν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες 57 χρόνια μετά την Ζυρίχη διολίσθησε ξανά στα υψηλά βουνά της … Ελβετίας. Για να παραφράσουμε την γνωστή ρήση όσοι θέλουν να αυτοκτονήσουν πάνε στα βουνά της … Ελβετίας. Πιο σοβαρά, αυτό που συντελείται μπροστά στα μάτια μας είναι περίπου το εξής:

α) με προσχηματικούς τρόπους θα καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και θα δημιουργηθεί ένα δυσλειτουργικό μη βιώσιμο κρατίδιο εντός του οποίου θα υπάρχει ένα τουρκικό κράτος.

β) διαμέσου αυτού του τουρκικού «κράτους εντός  κρατιδίου» η Τουρκία καθίσταται πλέον ο κυρίαρχος και εποπτεύον παράγων της Μεγαλονήσου. Είτε έχουμε νεοισλαμιστές στην Άγκυρα είτε έχουμε Κεμαλικούς ή κάτι ενδιάμεσο και ανάμεικτο η Κύπρος με στρατηγικούς όρους εισέρχεται στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας και η κυπριακή  κοινωνία χάνει το κράτος της, δηλαδή την συλλογική της ελευθερία.

γ) οι Έλληνες της Κύπρου μετά από χιλιάδες χρόνια εκεί θα τραπούν σε φυγή για να διασώσουν την αξιοπρέπειά της και τις οικογένειές τους. Θα μείνουν όσοι έμειναν στην Τουρκία μετά το 1922 (παρά τις συμφωνίες) και όσοι έμειναν στην Ίμβρο ή την Τένεδο. Κάποιοι βέβαια θα γίνουν υπηρέτες των τουρκικών συμφερόντων, αξιοθρήνητοι λεβαντίνοι μιας χρήσεως.

δ) Ομηρεία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων στην Κύπρο, έχουμε γράψει ξανά και ξανά, σημαίνει θανάσιμη στρατηγική παγίδευση του «μητροπολιτικού» νεοελληνικού κράτους. Εκτός και αν υπάρχουν επικίνδυνοι άνθρωποι σε θέση ευθύνης στην Αθήνα οι οποίοι νομίζουν ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι αξιόπιστο και αποτρεπτικό ένα κράτος εάν εγκαταλείπει στην τύχη τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους του. Η απάντηση είναι ακαριαία και απορρέει από το Αλφαβητάριο της στρατηγικής θεωρίας, ότι δηλαδή, μεταξύ πολλών άλλων, αξιόπιστο είναι εκείνο το κράτος το οποίο θεωρεί πολύτιμο αγαθό όλα ανεξαιρέτως τα μέλη του έθνους του.

ε) Τέλος αλλά όχι το τελευταίο που θα μπορούσε να αναφερθεί λεβαντίνοι «κατασκευάζονται» πλέον και με άλλους τρόπους. Με τον «μεταμοντέρνο πόλεμο» για τον οποίο γράψαμε ξανά. Οι πολίτες των κρατών θυμάτων πλήττονται με μύριους τρόπους κυρίως χρηματοοικονομικούς από αδιαφανείς δρώντες του διεθνικού και ηγεμονικού παρασκηνίου. Και ενώ οι πολίτες ροκανίζονται, αποδυναμώνονται, μεταναστεύουν, πεθαίνουν από καρδιακά και καρκίνους, ναυαγούν οι ζωές τους και πατάσσονται με κάθε άλλο τρόπο, ένα τσούρμο εγχώριων λακέδων μετατρέπεται σε πρώτη φάση σε μεταμοντέρνους πραιτοριανούς. Σε δεύτερη φάση η χώρα υποδουλώνεται χάνοντας την ανεξαρτησία της και την πολιτική της κυριαρχία και οι πραιτοριανοί γίνονται λεβαντίνοι. Δεν κατανοούν οι δύσμοιροι και αξιοθρήνητοι άθλιοι  ότι οι λεβαντίνοι είτε τελικά άντε δύο ή μερικών ακόμη χρήσεων και μετά τους πετούν και αυτούς στα σκουπίδια.

Κοντεύοντας το τέλος του 2016 πάντως ο κατήφορος σε όλα τα ζητήματα επιταχύνεται και ενώ στην Αμερική στήνονται νέες δομές διακυβέρνησης αντί να οριστούν τα εθνικά συμφέροντα, να χαραχθούν κόκκινες γραμμές και να υπάρξει επικοινωνία με κάθε τρόπο με τις νέα διακυβέρνηση οι Έλληνες … χαριεντίζονται με τον απερχόμενο Ομπάμα. Την ίδια στιγμή που στην Κύπρο έπαθαν παράκρουση και μιλούν για το … εδαφικό. Καθότι εκεί πλέον εστιάζεται ο θανάσιμος κίνδυνος. Οι Τούρκοι εάν δώσουν κάποια εδάφη θα επιτύχουν κρατικές δομές που θα θέτουν όπως είπαμε πιο πάνω υπό πλήρη  και τελεσίδικο –και με νομική βούλα επικυρωμένο– τρόπο την Μεγαλόνησο στην σφαίρα της άμεσης κυριαρχίας τους (διαμέσου του τουρκικού κράτους εντός του μετεξελιγμένου κυπριακού κρατιδίου όπως θα καταντήσει η σημερινή ΚΔ).

Σημείωση. Το πρώτο μέρος πιο πάνω δημοσιεύτηκε στον «Φιλελεύθερο» στις 25 Σεπτεμβρίου 2008. Αναδημοσιεύτηκε πολλές φορές στο διαδίκτυο. Το 2014 βλ. με υστερόγραφο βλ.http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/02/blog-post_8615.html#more. Προστίθεται υστερόγραφο στις 15 Νοεμβρίου 2016

Π. Ήφαιστος – PIfestos

ΟΥΡΑ ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ


ΟΜΠΑΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟΑΠΟΙΚΙΑΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ







17-11-2016
Ντελίριο έχει ξεσπάσει για τον Ομπάμα απ' όλον τον αστικό δουλόφρονα μνημονιακόκόσμο της χώρας.
Ο Ομπάμα, απερχόμενος, έχει μετατραπεί αιφνιδίως σε μεγάλο φιλέλληνα, σε μεγάλο ήρωα (!) και ευεργέτη (!) αυτής της χώρας, σε παγκόσμιο προστάτη (!) της δημοκρατίας, σε σωτήρα των λαών!
Με καθυστέρηση ξεκίνησε η ομιλία του απερχόμενου Αμερικανού Προέδρου (πού αλλού;) στο Ίδρυμα του Στ. Νιάρχου εξαιτίας και της μεγάλης ουράς των επισήμων.
Για πρώτη φορά στην αποικία συνωστίζονται οι μεγαλοσχήμονες πολιτικοί υπάλληλοι των Αθηνών για μια θέση στην αίθουσα κάτω, από τον ήλιο του Ομπάμα.
Συλλέγω μερικά ονόματα από τη μεγάλη ουρά:
Νίκος ΔένδιαςΝότης ΜηταράκηςΕυάγγελος ΜεϊμαράκηςΑντρίκος ΠαπανδρέουΘεόδωρος ΦέσσαςΚωνσταντίνος Μίχαλος, ο Νικόλαος Γλίξμπουργκ με την Τατιάνα Μπλάτνικ, ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, αλλά και ο ηθοποιός Γιώργος Πυρπασόπουλος.
Αυτή η Ομπαμάνια της νεοαποικιακής μνημονιακής τάξης, των μίντια και της οικονομικής ολιγαρχίας στην αποικία έχει την εξήγησή της.
Ο Ομπάμα ήταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ που επί των ημερών του και με αφόρητη πίεση του, η Ελλάδα μπήκε σε μνημονιακό πρόγραμμα και στο πρόγραμμα αυτό συμμετείχε, επίσης, με αμερικανική πίεση και το ΔΝΤ, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου ότι το πρόγραμμα, χωρίς κούρεμα του χρέους και υποτίμηση του νομίσματοςδεν έβγαινε.
Ο Ομπάμα και όλο το λόμπυ του Δημοκρατικού κόμματος των ΗΠΑ (μεταξύ τους και ο Ελληνοαμερικανός νυν υπουργός Οικονομίας στη χώρα μας και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Levy, Δημ. Παπαδημητρίου) ήταν που έπαιξε σημαντικό, αν όχι και καθοριστικό, ρόλο στην “εξημέρωση” και τελικά την “μετάλλαξη” Τσίπρα.
Ο Ομπάμα, επίσης, έδωσε τη μεγάλη μάχη για την πάση θυσία παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, το οποίο αποτελεί ένα είδος θρησκείας για το ελληνικό κατεστημένο.
Τέλος, η ειρωνία είναι ότι οι ίδιοι οι θαυμαστές του Ομπάμα θεωρούν ότι μπορεί να γίνει ο συμβολικός θώρακας που θα ανακόψει την επέλαση του νεοσυντηρητισμού αλά Τραμπ στις ΗΠΑ, ενώ είναι ο Ομπάμα που, μαζί με την Χ. Κλίντον, διεύρυναν τις αβυσσαλέες ανισότητες και την φτώχεια στις ΗΠΑ, στρώνοντας τον δρόμο στη νίκη του νέου «αντισυμβατικού» Προέδρου των ΗΠΑ.
Ο Ομπάμα και οι δυνάμεις που εκπροσωπεί στις ΗΠΑ είναι οι δυνάμεις που προκάλεσαν την οικονομική κρίση, οι δυνάμεις των Soros και του χρηματιστικού κεφαλαίου, οι δυνάμεις του ευρώ και της παγκοσμιοποίησης, οι δυνάμεις των πολέμων και της νεοψυχροπολεμικήςστρατηγικής.
Οι δυνάμεις που έθαψαν την Ελλάδα και γέμισαν δυστυχίααίμα και προσφυγιά την περιοχή μας.
Αυτές οι δυνάμεις δεν μπορούν να ανακόψουν την ακροδεξιά, παρά μόνο να της ανοίγουν τον δρόμο.
Ο Ομπάμα φεύγει. Η μνημονιακή Ελλάδα μένει, όπως μένει και το δυσβάσταχτο χρέος της.
Νεοφιλελευθερισμός και ακροδεξιά θρέφουν ο ένα τον άλλον ενάντια στις κοινωνίες.
Αν η Ομπαμάνια είναι το καταφύγιο του ελληνικού μνημονιακού κατεστημένου, το καταφύγιο του λαού μας είναι η ανατροπή για μια αντιμνημονιακήλεύτερηκυρίαρχηδημοκρατικήανεξάρτητη και δίκαιη Ελλάδα.

Ανακοίνωση του Άρδην για το Πολυτεχνείο


Αυτοί που διεκδικούν τη συνέχεια του Πολυτεχνείου είναι η νέα μορφή της εθελόδουλης τυραννίας
Στις 17 Νοεμβρίου 1973, πραγματοποιήθηκε μια φοιτητική εξέγερση στην Αθήνα –μάλιστα ενάντια στη θέληση των μεγαλύτερων αριστερών αντιδικτατορικών οργανώσεων–, εξέγερση που προέτασσε την ανατροπή της δικτατορίας, τη δημοκρατία και την εθνική απελευθέρωση της χώρας. Η δικτατορία την κατέστειλε αιματηρά και ανατράπηκε μόνο όταν συντελέστηκε η εθνική καταστροφή της κυπριακής εισβολής και κατοχής.
Σήμερα, το κόμμα που διεκδικεί τις δάφνες του Πολυτεχνείου βρίσκεται στην κυβέρνηση. Και γιορτάζει  με τον Ομπάμα στην Αθήνα παραμονή της ιστορικής εξέγερσης, να έρχεται στη χώρα μας για να… «κλειδώσει» την συναίνεση μιας ανίκανης και ενδοτικής ελληνικής ηγεσίας στο ολοκληρωτικό ξεπούλημα της Κύπρου και σε μια νέα διευθέτηση που απαιτεί ο δικτάτορας Ερντογάν, για την αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάννης και την προώθηση του τουρκικού επεκτατισμού στη χώρα μας.
Την ίδια στιγμή, οι κυβερνώντες, ανενδοίαστοι, ολοκληρώνουν τις μνημονιακές πολιτικές και προχωρούν στη συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων και των συνταξιούχων· στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου της χώρας· στο τσάκισμα της μικρής ιδιοκτησίας μέσα από τη ληστρική φορολογία και τους πλειστηριασμούς· τη διαρπαγή των φυσικών και των ανθρώπινων πόρων μέσα από αρπακτικές ξένες επενδύσεις· και βέβαια τη φυγή των νέων στο εξωτερικό – την ίδια στιγμή που, σε συνεργασία με τις ΜΚΟ του Σόρος, θέλουν να μεταβάλουν τη χώρα σε ένα τεράστιο hotspot της γερμανικής Ευρώπης. Η Παιδεία, από αίτημα των εξεγερμένων του Πολυτεχνείου, έχει καταλήξει να κατακρεουργείται συστηματικά στον πάγκο των εθνομηδενιστών χασάπηδων του αρμόδιου υπουργείου.
Ένας κύκλος έχει κλείσει. Αυτοί που διεκδικούν τη συνέχεια της γενιάς του Πολυτεχνείου στη διακυβέρνηση της χώρας είναι η νέα εκδοχή της εθελόδουλης τυραννίας. Όπως το μετεμφυλιακό δεξιό καθεστώς εξαντλήθηκε μέσα στο άγος της δικτατορίας, έτσι και η μεταπολίτευση κλείνει την ιστορική διαδρομή της με την καταισχύνη των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ, με τη συκοφάντηση κάθε έννοιας πατριωτισμού και εθνικής ταυτότητας, κινδυνεύει να ανοίξει διάπλατα τον δρόμο στους κάθε είδους πατριδοκαπήλους, όπως η ναζιστική Χρυσή Αυγή.
Έτσι, λοιπόν, αντί για «ψωμί» ο ελληνικός λαός έχει φτάσει κυριολεκτικώς να λέει το «ψωμί-ψωμάκι», αντί για «παιδεία» βυθίζεται στην αμάθεια και την γενοκτονία της μνήμης, αντί για «ελευθερία», δεμένοι χειροπόδαρα από τους δυτικούς «εταίρους», παραδινόμαστε ως πρόβατον επί σφαγήν στους Οθωμανούς που επιστρέφουν.
Σήμερα απαιτείται ένα νέο «Πολυτεχνείο» που θα ανοίξει μια νέα ιστορική περίοδο για τη χώρα. Μια πραγματική επανάσταση που θα καταστήσει εφικτή μια νέα εναλλακτική για τον ελληνικό λαό, πέραν των φαντασμάτων της αριστεράς και της δεξιάς. Για την απελευθέρωση της Πατρίδας, την κοινωνική δικαιοσύνη, την οικολογία, την άμεση δημοκρατία και την πνευματική και παραγωγική αναγέννηση. Ο ελληνισμός ή θα προχωρήσει σε αυτήν, για να επιβιώσει με αξιοπρέπεια στον 21ο αιώνα, ή θα σβήσει ως ελεύθερο συλλογικό υποκείμενο μέσα σε αυτόν. Το ζήτημα έχει τεθεί και δεν παίρνει αναβολή ή αναστολή.
                                                                     Κίνημα Άρδην

Η έπαρση του Βερολίνου





Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 
17-11-2016
Οσο ωραία κι αν ακούγονται στα αυτιά μας οι ειλικρινείς και ξεκάθαρες θέσεις του Αμερικανού προέδρου Ομπάμα για το χρέος και τη λιτότητα, ειδικά δε όταν αυτές διατυπώνονται από την Αθήνα σε μία επίσκεψη πολύ υψηλών συμβολισμών, δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό το τελευταίο: ότι πρόκειται για συμβολισμούς που, όμως, δεν θα οδηγήσουν σε κάποιο πραγματικό αποτέλεσμα.

Για να συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε όλα αυτά να μπορούσαν να μετακινήσουν το Βερολίνο από την πολιτική του. Και, αυτό, πολύ απλά, αποκλείεται να συμβεί. 

Ηδη από χθες το απόγευμα η γερμανική κυβέρνηση έστειλε το γνωστό και χιλιοειπωμένο μήνυμά της: ότι ακούει αυτά που λέει ο Αμερικανός πρόεδρος και τα σέβεται, αλλά τα έχει ξανακούσει πολλές φορές, τα έχει σεβαστεί άλλες τόσες, αλλά δεν πρόκειται να την επηρεάσουν. Κι αυτό δεν αφορά μόνον τον υπουργό Σόιμπλε, αλλά ολόκληρη την γερμανική κυβέρνηση – η πολλάκις διατυπωμένη ιδέα ότι υπάρχει διάσταση στους κόλπους της με την καγκελάριο Μέρκελ να θέλει κάτι διαφορετικό αλλά να μην μπορεί να το «περάσει», στερείται παντελώς σοβαρότητας.

Η Γερμανία δεν πρόκειται να μετακινηθεί ούτε χιλιοστό από τις θέσεις της. Δεν το έκανε όταν ο πρόεδρος Ομπάμα έλεγε τα ίδια έχοντας μπροστά του χρόνια θητείας. Θα το κάνει τώρα που έχει εβδομάδες; Ασφαλώς όχι.

Το Βερολίνο φέρει τεράστια ευθύνη για τον κατακερματισμό της Ευρώπης, οι διαλυτικές τάσεις της οποίας είναι σήμερα ισχυρότερες από ποτέ. Η Γερμανία λέει ότι υπηρετεί μια κοινή ευρωπαϊκή ιδέα, αλλά, στην πραγματικότητα, υπηρετεί τα αμιγώς δικά της εθνικά ηγεμονικά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, στα οποία φοράει μία ευρωπαϊκή «προβιά» προκειμένου να μεγιστοποιήσει τα οφέλη και να ελαχιστοποιήσει τις δυσκολίες και την κριτική.

Το κάνει αυτό εδώ και χρόνια, χωρίς την παραμικρή έκπτωση. Και θα συνεχίσει να το κάνει όχι απλώς με τον ίδιο, αλλά, πιθανότατα και με πιο έντονο ακόμα τρόπο, καθώς αυτό που θεωρεί ότι διασφαλίζει είναι πολύ σημαντικό για την γερμανική πολιτική.

Ουδείς πρόκειται να τους πείσει να μετακινηθούν από τις απόψεις τους.

Το κακό, σε αυτή την υπόθεση είναι προφανές: η Ελλάδα δεν έχει ελπίδα να ανακάμψει.

Το καλό, είναι ότι η γερμανική Ευρώπη που έχουν οικοδομήσει, πολιτικά, θεσμικά και οικονομικά, καταρρέει πλέον από μέσα. Ομως στο Βερολίνο η εθνική έπαρση πίσω από τον δήθεν «ευρωπαϊσμό» του πολιτικού λόγου είναι τόσο μεγάλη, που απλώς αδυνατούν να αντιληφθούν πώς, τελικά, σκάβουν τον δικό τους λάκκο, ο οποίος δεν αργεί να φανεί… 

Πηγή "Το Βήμα"
https://3.bp.blogspot.com/-Y2pBsqwzc3I/V_BlYEt5FBI/AAAAAAAAAaM/sJSb_9e75von5dSB4qV56Zqf1SuDdkeYwCLcB/s1600/logo_ame.png

Ούτε που θέλει να ακούσει για το χρέος ο Σόιμπλε

Επίσκεψη Ομπάμα: Ο απόηχος και η «ανώμαλη προσγείωση» στην πραγματικότητα μέσω Βερολίνου


Σήμερα η συνάντηση Μέρκελ - Ομπάμα στο Βερολίνο - Το βρώμικο παιχνίδι του Γερμανού υπουργού Οικονομικών - Το «χαστούκι» της Κομισιόν στις χώρες - «κουμπαράδες» - «Παγωμένος» θρίαμβος για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ


Η επόμενη ημέρα μετά την ομιλία του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, στο Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», που έκλεισε πανηγυρικά με τη φράση «ζήτω η Ελλάς», βρίσκει την χώρα μας αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα του Μνημονίου και της εξίσου άτεγκτης γραμμής του Βερολίνου για την απαρέγκλιτη υλοποίηση όλων των μεταρρυθμίσεων.
Και μπορεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να έσπευσε το απόγευμα της Τετάρτης (16/11/2016), διά στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου, Δημήτρη Τζανακόπουλου, να θριαμβολογήσει για τη «γλυκιά γεύση» που άφησε η επίσκεψη του 44ου Αμερικανού προέδρου στην Ελλάδα και τα όσα είπε για την ανάγκη άρσης των πολιτικών λιτότητας, ωστόσο όλα κρίνονται στο τι θα συζητήσουν σήμερα, Πέμπτη (17/11/2016) ο κ. Ομπάμα με τη Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο.
Μένει να φανεί, δηλαδή, εάν και κατά πόσο το «γερμανικό άρμα» της ΕΕ θα δεχθεί τις παραινέσεις του απερχόμενου πλανητάρχη ή όχι.
Κατά τα λοιπά, η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας επιδίωξαν να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά τη διήμερη επίσκεψη του Ομπάμα στην Αθήνα. Και πράγματι μπορεί κάποιος καλή τη πίστη να δεχθεί πως τα όσα κολακευτικά είπε ο Αμερικανός πρόεδρος για τις «καλύτερες ημέρες που έρχονται για την Ελλάδα», καθώς και οι παρατήρησεις του σχετικά με το αδιέξοδο που προκαλούν οι πολιτικές λιτότητας δείχνουν ένα σαφή δρόμο.
Εντούτοις, έχει αποδειχθεί πολλάκις ότι η ευρωπαϊκή πραγματικότητα υπακούει τυφλά στη λογική του «ληστή με τον ένα νόμο»: Κι αυτός δεν είναι άλλος από τη Γερμανία.

Ούτε που θέλει να ακούσει για το χρέος ο Σόιμπλε

wolfgang schauble
Πάντως, μέχρι στιγμής, και ιδίως αν κρίνει κανείς από το ύφος των δηλώσεων του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τα γεγονότα προμηνύουν περισσότερο μια... πικρή επίγευση για το τι επακολουθεί με φόντο τη δεύτερη αξιολόγηση.
Μιλώντας στη γερμανική έκδοση «Passauer Neue Presse», ο κ. Σόιμπλε έσταξε «φαρμάκι», επικρίνοντας, εμμέσως πλην σαφώς, τον πρόεδρο Ομπάμα αναφορικά με τις παραινέσεις του για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. «Όποιος λέει ότι θα ελαφρύνουμε τα χρέη σας, προσφέρει κακή υπηρεσία στην Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά, διαμορφώνοντας, ουσιαστικά, το περίγραμμα μιας σκληρής τακτικής, την οποία αρέσκεται να εφαρμόζει κάθε φορά που πρόκειται να ασχοληθεί με το ελληνικό ζήτημα.
Η στάση του κρίνεται, ούτως ή άλλως, εξόχως εμμονική απέναντι στη χώρα μας. Άλλωστε, για τον ίδιο η Γερμανία πρέπει να είναι ο μεγάλος «κουμπαράς», ο υπερσυσσωρευτής πλεονασμάτων. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν αμφισβητήσεις για αυτό το - κατά γενική ομολογία - λανθασμένο μοντέλο που προωθεί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

«Θετική δημοσιονομική στάση» ζητάει η Κομισιόν

Σε αυτόν το μοντέλο του πλεονασματικού «κουμπαρά» που προωθεί ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έρχεται να απαντήσει η Κομισιόν, εκτιμώντας πως θα πρέπει να υπάρξει μια «δημοσιονομική επέκταση» ύψους 0,5% επί του συνολικού ΑΕΠ για την Ευρωζώνη το 2017, «η οποία θα προέλθει από την αύξηση των δαπανών στις χώρες που έχουν το δημοσιονομικό περιθώριο, αλλά και από τη συνέχιση της εφαρμογής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις χώρες με προβλήματα».
Όπως ανέφερε σε δήλωσή του ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί, «σε συνέχεια της δημοσιονομικής προσαρμογής που εφάρμοσαν τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια της κρίσης και η οποία επέφερε σημαντικά οφέλη καθώς συνολικά το έλλειμμα στην ευρωζώνη μειώθηκε από 6% το 2010 σε 1,5% το 2017, είναι η πρώτη φορά που προτείνουμε μια θετική συνεισφορά του συνολικού προϋπολογισμού».
 pierre moscovici
Ο κ. Μοσκοβισί έκανε λόγο για «σημαντική στιγμή στην εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης» καθώς, όπως είπε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λειτουργεί ως «υπουργός Οικονομικών της ευρωζώνης».
Εξέφρασε επίσης την ελπίδα για μία εποικοδομητική συζήτηση επί όλων αυτών στο Eurogroup και το Ecofin της 5ης και 6ης Δεκεμβρίου.
Με απλά λόγια, ο κ. Μοσκοβισί και κατ' επέκταση η Κομισιόν λένε πως το παιχνιδάκι της αυστηρής λιτότητας δεν μπορεί να συνεχιστεί και πως πρέπει η οικονομία της Ευρωζώνης να βγει μπροστά και να γίνει πιο «επιθετική». 
Άλλωστε, αυτό είναι κάτι που το επισήμανε και ο πρόεδρος Ομπάμα, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Δηλαδή, να υπάρξει απομάκρυνση από την λιτότητα και να γίνουν επενδύσεις σε οικονομικό αλλά και σε ανθρώπινο κεφάλαιο.

Σε κρίσιμη καμπή η κυβέρνηση Τσίπρα

tsipras provlimatismenos arxeiou
Όπως καθίσταται φανερό, τα περιθώρια θριάμβου για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι πλέον αμελητέα. Ιδίως από τη στιγμή που το ελληνικό χρέος βρίσκεται εγκλωβισμένο στις «Συμπληγάδες» του Βερολίνου και των Βρυξελλών.
Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τηρήσει στο ακέραιο τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο του «Μνημονίου 3», για τελειώσει με τη δεύτερη αξιολόγηση; «Η ελληνική κυβέρνηση πιστεύει ότι πρέπει να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα για να έχουμε θετικά αποτελέσματα ως το τέλος του χρόνου», ανέφερε στο απογευματινό briefing της Τετάρτης ο Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Όμως, με τι κοινωνικό κόστος θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση; Ήδη το κυβερνητικό αφήγημα περί δήθεν «κόκκινων γραμμών» στα εργασιακά καταρρέει, αφού, σύμφωνα με το αποκλειστικό ρεπορτάζ του Newsbomb.gr, κυβέρνηση και Θεσμοί τα είχαν συμφωνήσει προτού καν η Έφη Αχτσιόγλου παραλάβει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εργασίας από τον Γιώργο Κατρούγκαλο.
Όμως καθετί που στρέφεται στο εξής εναντίον της κοινωνίας, θα έχει αντικτύπους, ιδιαίτερα εάν θιγούν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Κι αυτό πρέπει να το αντιληφθεί εγκαίρως ο πρωθυπουργός. Γιατί, σε διαφορετική περίπτωση, ο λόγος του Μπαράκ Ομπάμα - όσο κι αν βρήκε, σε τελική ανάλυση, ευήκοα ώτα - και τα όσα είπε κόντρα στην λιτότητα, θα καταστούν «κενό γράμμα».


Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/746352/episkepsi-ompama-o-apoixos-kai-i-anomali-prosgeiosi-stin-pragmatikotita-meso-verolinoy#ixzz4QF797RuW

Η χαμένη συνέντευξη που ΔΕΝ θέλει να δείτε ο ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ!!!



16-11-2016

Η χαμένη συνέντευξη που ΔΕΝ θέλει να δείτε ο ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ!!!


ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ «ΘΑΜΕΝΗ» ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ Ο ΣΟΡΟΣ ΣΤΟ “60 Minutes” ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ…ΟΛΑ!!!
ΑΥΤΉΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΑΖΕΥΟΥΕ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΤΗ….ΑΪΤΗ!!!
Στην ακούλουθη συνέντευξη της γνωστής εκπομπής “60 Minutes” του καναλιού CBS που έλαβε χώρα τουλάχιστον πριν 10 χρόνια, ο Τζόρτζ Σόρος τα «ξερνάει» ΟΛΑ σχετικά με τα δικά του «νομιμοποιημένα» χρηματοοικονομικά…ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ που διαπράττει παντού σε αρκετές χώρες!…
-του Ιωάν. Κουντούρη
Απο αυτήν την συνέντευξη μαθαίνουμε ότι, τον Σόρος παρομοιάζουν με τους Ροκφέλερ, Carnegies και άλλες πλούσιες και ισχυρές προσωπικότητες του εικωστού αιώνος. Αυτός μπορεί να μετακινήσει παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές με μια απλή διατύπωση γνώμης ή να αποσταθερωποιήσει μια κυβέρνηση αγοράζοντας και πουλώντας το νόμισμά της.
Το παράδοξο εδώ είναι ότι πιστεύει ο ίδιος ότι το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα καταρρέει και ότι πρέπει να προστατεύεται απο τον…ΙΔΙΟΝ!
Χαρακτηριστά είναι μερικά απο τα σχόλια του Σόρος σε αυτήν την συνέντευξη όπου λέει τα εξής απίστευτα:
«Είμαι εδώ να κάνω λεφτά. Δεν μπορώ και δεν εστιάζω την προσοχή μου στις κοινωνικές επιπτωσεις του τι κάμνω εγώ.»
Ερωτηθείς για τις ενέργειές του εις βάρος του Ρωσικού νομίσματος πριν χρόνια, οπότε προσπάθησε ο ίδιος να παρεμβεί εις την κρίσιν του ρούβλιου:
Εγώ προσπαθεί να πράττω το σωστό και μερικές φορές τα πράγματα που κάμνω έχουν απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες.
Αν θυμάστε, εκείνη την εποχή, ο Σόρος ζήτησε $7 δις απο την Αμερική για την τόνωση του ρουβλίου. Αφού το αίτημά του έπεσε στα αζήτητα, έγραψε ο ίδιος επιστολήν προς την εφημερίδα The Financial Times του Λονδίνου λέγων πως το ρούβλιο έπρεπε να υποτιμηθεί το πολύ 25 τοις εκατόν. Τα λόγια του Σόρος προκάλεσε μεγάλο πανικό που πυροδότησε το τότε μεγάλο…ΚΡΑΧ στη Ρωσία!
Στην εν λόγω συνέντευξη θα μάθετε επίσης μια απίστευτα τεράστια ΑΠΟΚΑΛΥΞΗ για τους σχεδιασμούς/μηχανοραφίες του Σόρος, εν συνεργασία με την τότε πρώτη κυρία, την κα…ΧΙΛΑΡΙ ΚΛΙΝΤΟΝ, εις βάρος της χώρας της…ΑΪΤΗΣ!!! Θα θυμάστε ότι υπάρχει ακόμη ένα δεσπόζον σκάνδαλον που αιωρείται πάνω απο το κεφάλι των ΚΛΙΝΤΟΝ και το ίδρυμά τους, το ΙΔΡΥΜΑ ΚΛΙΝΤΟΝ, εν σχέσει με την μεγάλη…ΚΛΟΠΗ που έγινε πριν χρόνια στην Αϊτή σχετικά με το ταμείο ανθρωπιστικής βοήθειας έκτακτης ανάγκης που σχηματίστηκε το 2009, με τις δωρεές πάρα πολλών Αμερικανών και μη, μετά απο τον μεγάλο σεισμόν που ελαβε χώρα εκεί.
Εν ολίγοις, τα λεφτά τα…ΦΑΓΑΝΕ ΟΙ ΚΛΙΝΤΟΝ!!! Και εδώ βλέπουμε την κα Κλίντον στην Αϊτη, μαζι με τον ΣΟΡΟΣ, να προετοιμάζει το ΕΔΑΦΟΣ για το μεγάλο…ΕΓΚΛΗΜΑ που εμπόκειτο να διαπράξει αυτή σε συνεργασία με τον σύζηγό της τον ΜΠΙΛ!!! Μιλάμε για περίπου 5 με 6 χρόνια περίπου ΠΡΙΝ τον σεισμό που έγινε εκεί. Αλήθεια τι ήταν αυτό το κόλλημα που είχαν οι Κλίντον με την Αϊτη την δεκ. του ’90??? Και όλως τυχαίως, γίνεται ένας μεγάλος σεισμός εκεί το 2009 και μετά πάνε οι μεγάλοι ΑΕΤΟΙ για τη…ΛΕΙΑ!!!
http://grothia.gr/

ΣΥΡΙΖΑ: Χαράματα …ως κλέφτες …στο Πολυτεχνείο

ΤΕΤΆΡΤΗ, 16 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2016




Το κατάντημα είναι πολύ λίγο για να χαρακτηρίσει κάποιος τον εξευτελισμό του νεομνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ και των μεγαλο-στελεχών του. Χαράματα, ως κλέφτες, έσπευσαν σήμερα Τετάρτη (16/11) να καταθέσουν στεφάνι στο Πολυτεχνείο οι Βούτσης, Φίλης, Δρίτσας, Γαβρόγλου, Ρήγας και λοιποί καμπαλέρος της χαμερπούς νεοαποικίας με ισχυρή συνοδεία κομματικής περιφρούρησης.

Ο λόγος αυτής της πρωϊνιάτικης κατάθεσης ήταν να αποφύγουν οι νεομνημονιακοί αξιωματούχοι τα κακά συναπαντήματα, αν και πάλι δεν απέφυγαν τα “γιούχα” από τους λιγοστούς νέους και νέες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο Πολυτεχνείο. 

Την προηγούμενη μέρα οι ίδιοι αυτοί κυβερνο-κομματικοί αξιωματούχοι, καταργώντας το Σύνταγμα και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις δημοκρατικές λαϊκές ελευθερίες, απαγόρευαν κάθε συνάθροιση και πορεία στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας και συνέτρωγαν, λιβανίζοντας τον, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. 

Την προηγούμενη μέρα, λοιπόν, οι νεομνημονιακοί του ΣΥΡΙΖΑ με τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα ενάντια στους διαδηλωτές και την επόμενη, πρωί – πρωί, στεφάνι στους νεκρούς της αμερικανοκίνητης Χούντας και της αμερικανοκρατίας στη χώρα, μια χώρα που έχει καταντήσει σκέτη αποικία. 

Ποτέ πριν η υποκρισία δεν είχε ξεπεράσει κάθε όριο! 

Z.K 

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2016 

ΠΗΓΗ: 
http://www.iskra.gr/

Προέλαση Ρώσων και Σύρων στο Χαλέπι



ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΙΝΤΛΙΜΠ ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΧΤΥΠΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΣΙΚΟΥΣ KALIBR

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου



Σε «σκόνη και θρύψαλα» έχει μετατραπεί το ανατολικό Χαλέπι το οποίο μετά τις χθεσινές ρωσικές ομοβροντίες «σφυροκοπιέτιαι» ανηλεώς από την ρωσική και την συριακή Αεροπορία καθώς ο συριακός Στρατός με την υποστήριξη Ρώσων Spetsnaz διεισύουν στα ερείπια της πόλης.
 
Οι ισλαμιστές έχουν κατανοήσει ότι το «παιχνίδι» για αυτούς έχει χαθεί και έχουν ξεκινήσει ομαδικές εκτελέσεις καθώς παρατηρούνται έντονες τάσεις σε πολλούς μαχητές να επιχειρούν να παραδοθούν στα κυβερνητικά στρατεύματα.
 
Την ίδια στιγμή στο νοτιοδυτικό μέτωπο της πόλης ο συριακός Στρατός μαζί με την Hezbollah, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση καταλμβάνοντας το προάστιο  Aqrab το οποίο κατείχε η ισλαμιστική Jaysh Al-Fateh's (Army of Conquest)
 
Την επίθεση οδήγησαν οι επίλεκτες Tiger Forces, του συριακού Στρατού και εκατοντάδες μαχητές της Hezbollah. Διέσπασαν τις αμυντικές γραμμές της Jaysh Al-Fateh στον βόρειο άξονα της συνοικίας αναγκάζοντάς τους ισλαμιστές να υποχωρήσουν προς το Souq Al-Jabas το οποίο αργότερα καταλήφθηκε.
 
Οι ισλαμιστές απόδείχθηκαν ανήμποροι να αναλάβουν πρωτβουλία και αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν προς την έρημο για να αποκτήσουν μια καλύτερη αμυντική θέση στις παρυφές της πόλης.
 
Έτσι λοιπόν σήμερα πριν από λίγο επίσημα ο συριακός Στρατός ανακοίνωσε την αντιστροφή όλων των εποιτυχών αποτελεσμάτων που είχε η Jaysh Al-Fateh during κατά την μεγάλη επίθεσή της.
 
Ο συριακός Στρατός αναμένεται να εξαπολύσει μια μαζική επίθεση τις επόμενες ημέρες στοχεύοντας σε διάφορους άξονες μέσα και γύρω από το Χαλέπι και θα πρόκειται για την μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση σε όλη την διάρκεια του πολέμου που μπορεί να σημάνει το οριστικό τέλος της μάχης της πόλης.
 
Μετά θα ακολουθήσει το έτερο προπύργιο των ισλαμιστών η Ιντλίμπ ενώ η Ράκκα η «πρωτεύουσα» του Χαλιφάτου θεωρείται ότι θα πέσει σύντομα στα χέρια των Κούρδων SDF.
 
Παρατηρείται ότι οι ισλαμιστές δεν φαίνονται να λαμβάνουν πλέον βοήθειες από τον αμερικανικό παράγοντας ίσως εν αναμονή της στάσης που θα τηρήσει η νέα κυβέρνηση Τραμπ που αναμένεται να είναι τελείως διαφορετική από της προηγούμενης.

http://www.pronews.gr/portal
 

Πούτιν: “O κόσμος παρασύρεται προς μία εντελώς νέα διάσταση

 από την οποία δεν θα υπάρξει επιστροφή”



16-11-2016

Χωρίς περιστροφές, σε μια αδημοσίευτη στα Δυτικά ΜΜΕ συζήτηση, ο Ρώσος πρόεδρος αποκάλυψε σε ξένους δημοσιογράφους ότι η ρωσική τεχνολογία στα πυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς είναι κάποια χρόνια μπροστά από εκείνη των Αμερικανών και τους προειδοποίησε για τις ολέθριες συνέπειες της πρακτικής της απόκρυψης των αληθινών δεδομένων από τους πολίτες των χωρών τους.

Πηγή πρωτότυπου ρεπορτάζ στα αγγλικά: Fort Russ   
Απόδοση:  Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Στα πλαίσια του πιο πρόσφατου Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ, που έλαβε χώρα στην Αγία Πετρούπολη το καλοκαίρι, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε την ευκαιρία να συζητήσει με εκπροσώπους των διεθνών ΜΜΕ για κάποια θέματα, τα οποία ελάχιστα απασχόλησαν τα μέσα ενημέρωσης εκτός Ρωσίας. Στην συζήτηση αυτή, η οποία αγνοήθηκε συστηματικά από όλα σχεδόν τα Δυτικά μέσα, ο Ρώσος πρόεδρος ήταν ευθύς και αποκαλυπτικός, όσον αφορά το χάσμα που χωρίζει την χώρα του από τις χώρες του ΝΑΤΟ στον τομέα της πολεμικής τεχνολογίας. Προέτρεψε δε τους δημοσιογράφους να αλλάξουν στάση και να πουν στους πολίτες των χωρών τους την πραγματική αλήθεια για τους κινδύνους ενός επικείμενου πυρηνικού πολέμου, τους οποίους οι ηγέτες τους δείχνουν να αψηφούν, σε βαθμό που μπορεί να αποβεί εγκληματικός.

Ακολουθεί ένα πολύ σημαντικό απόσπασμα της ομιλίας του Πούτιν προς τους ξένους δημοσιογράφους, πριν από την έναρξη της συζήτησης:


“Ας μιλήσουμε στο σημείο αυτό για ένα θέμα που δείχνει να σας απασχολεί. Ας πούμε για τα πυραυλικά συστήματα, αν και αμφιβάλλω αν θα μεταφέρετε με ακρίβεια όλα όσα θα σας πω, στα μέσα ενημέρωσης στα οποία εργάζεστε.

Η «ιρανική απειλή», όπως αποδείχθηκε περίτρανα, δεν υφίσταται, αλλά παρ' όλα αυτά, αυτό δεν εμποδίζει τους Αμερικανούς από το να εξακολουθούν να επεκτείνουν το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνάς τους. Το εγκατέστησαν αρχικά στην Ρουμανία και εν συνεχεία το επέκτειναν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. 

Είχαμε δίκιο, επομένως, όταν λέγαμε ότι εξαπατούν τον κόσμο, προβάλλοντας ψευδείς δικαιολογίες για μια δήθεν «ιρανική απειλή». Η μόνη πυρηνική απειλή που υπάρχει βρίσκεται αλλού, και δεν είναι άλλη από το δικό τους σύστημα, στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή το σύστημα αυτό έχει στηθεί, λειτουργεί, και είναι φορτωμένο με πυραύλους. 

Όπως γνωρίζετε καλά εσείς οι δημοσιογράφοι, όλες οι κατηγορίες αυτών των πυραύλων παραδίδονται στα πλοία και τα υποβρύχια σε προστατευτικό “κέλυφος”: κάνιστρο για τα πλοία και κάψουλα για τα υποβρύχια. Η προστατευτική συσκευασία, που λειτουργεί και ως σωλήνας εκτόξευσης, περιέχει τον προωθητή στερεού καυσίμου και τον πύραυλο. Αυτά ισχύουν και στην περίπτωση των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς Τόμαχωκ, οι οποίοι μπορούν να πλήξουν στόχους σε απόσταση 500 χιλιομέτρων. 

Ωστόσο, όπως όλοι γνωρίζουμε, η τεχνολογία αυτών των πυραύλων συνεχώς εξελίσσεται. Είμαστε σε θέση να υπολογίζουμε ποιο ακριβώς έτος θα έχουν εξελίξει ένα μοντέλο τους οι Αμερικανοί, ώστε να έχουν δημιουργήσει ένα νέο είδος πυραύλου. Το νέο τους μοντέλο, λοιπόν, θα μπορεί να πλήξει στόχους μέχρι και σε 1.000χιλιόμετρα απόσταση, και το επόμενο θα φθάνει ακόμα μακρύτερα. Από εκείνο ακριβώς το σημείο, οι ΗΠΑ θα αρχίσουν να απειλούν ευθέως τις δυνατότητες των πυραυλικών συστημάτων της Ρωσίας.

Για όλα αυτά έχουμε πλήρη γνώση και παρακολουθούμε την εξέλιξή τους, χρονιά με τη χρονιά. Και εκείνοι γνωρίζουν ότι είμαστε γνώστες. Μόνο σε εσάς τους δημοσιογράφους πουλάνε ψέματα, κι εσείς τα πιστεύετε και τα διαδίδετε στους πολίτες των χωρών σας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι πολίτες των χωρών σας να μην έχουν ιδέα τι συμβαίνει και να μην συναισθάνονται τον κίνδυνο με τον οποίο θα βρεθούν αντιμέτωποι στο άμεσο μέλλον. 

Αυτό ακριβώς είναι που με ανησυχείΠώς είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεστε, ότι ο κόσμος παρασύρεται προς μία κατεύθυνση, μια εντελώς νέα διάσταση, από την οποία δεν θα υπάρξει επιστροφή; 

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Προσποιούνται ότι δεν συμβαίνει τίποτε, και δεν ξέρω πια με ποιον τρόπο να σας κάνω να τα αντιληφθείτε όλα αυτά”…


Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ομόλογα πολέμου


Κατερίνα Γκαράνη

16-11-2016

Για να κάνεις πόλεμο θέλεις λεφτά αλλά αυτοί που σχεδιάζουν πολέμους και κηρύττουν πολέμους κάποια στιγμή είδαν ότι ο πόλεμος είναι μία καλή ευκαιρία να κερδίζουν περισσότερα μέσω επιτοκίων. Ακόμη κι αν έχαναν τον πόλεμο, θα έβγαιναν κερδισμένοι ή τουλάχιστον δεν θα είχαν χάσει απολύτως τίποτε. Έτσι, εμπνεύστηκαν τα ομόλογα πολέμου. 
Το αμερικανικό κογκρέσο για την χρηματοδότηση του πολέμου του 1812, όταν οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στις αγγλικές επαρχίες του Καναδά, τα ομόλογα ήταν για έναν κλειστό κύκλο που τζόγαραν για τον "πατριωτισμό" και ο "πατριωτισμός" τους απέδιδε τα μέγιστα όταν ερχόταν η ειρήνη. Οι χρηματοδότες - παίκτες εκείνης της εποχής ήταν του επιπέδου γνωστών τραπεζιτών όπως της γνωστής γερμανικής οικογένειας,  Jakob Fugger και της επίσης γερμανικής οικογενείας του Nathan Rothschild. Μετέπειτα, ομόλογα για στενό κύκλο τραπεζιτών και κεφαλαιούχων εκδόθηκαν για τον πόλεμο της Κριμαίας και για τους Ναπολεόντειους πολέμους. 
Όμως ο Α' παγκόσμιος πόλεμος ήταν η αρχή του μεγάλου τζόγου, ήταν η αρχή της συμμετοχής όλων των πολιτών στα χρηματιστήρια των βιομηχανιών πολέμου και των τραπεζών. Ο πιο αιματηρός πόλεμος στην ιστορία δεν άλλαξε μόνο το χρηματοπιστωτικό σύστημα παγκοσμίως, άλλαξε και τη νοοτροπία των πολιτών που έμαθαν ότι "πατριωτικό καθήκον" είναι να ποντάρεις για να κερδίζεις ακόμη και στον θάνατο του ίδιου του παιδιού σου.

Αυστροουγγαρία και Γερμανία πουλάνε "πατριωτισμό"
Η Αυστροουγγαρία είδε ότι τα τραπεζικά αποθέματα ίσως να μην ήταν ικανά να της χορηγούν το πολεμικό υλικό που χρειαζόταν. Έτσι εκδίδουν ένα ομόλογο με καλό κέρδος (επιτόκιο 5%) για όσους ήθελαν να τζογάρουν "πατριωτικά" με ελάχιστη ονομαστική αξία της 100 κορώνες και 5ετή διάρκεια.
Το απίστευτο συνέβη στην Αυστρία. Η Αυστρία το 1915 έκανε κάτι πιο αποδοτικό για το πατριωτικό της τζογάρισμα. Εισέβαλε στα σχολεία πείθοντας τα παιδιά ότι μπορούσαν να βοηθήσουν την χώρα τους να κερδίσει τον πόλεμο. Εφόσον η ελάχιστη ονομαστική αξία του ομολόγου πολέμου ήταν 100 κορώνες έβαλαν τα παιδιά με το ελάχιστο χαρτζιλίκι τους να συμπληρώνουν τις 100 κορώνες που χρειαζόταν το κάθε ομόλογο που αγοραζόταν από έναν πολίτη. Με 6ετή διάρκεια του ομολόγου και με επιτόκιο που πήγε στο 6% μέσα σε τρία χρόνια η Αυστρία κέρδισε 13 εκατομμύρια κορώνες και ονόμασε το ομόλογο "ομόλογο του παιδιού" το οποίο διαφήμιζε ως ενθάρρυνση της πίστης προς το κράτος της αυστροουγγρικής νεολαίας!
Η Γερμανία με την έναρξη του Α' παγκοσμίου πολέμου είχε ένα μεγάλο πρόβλημα. Είχε αποκλειστεί ήδη από τις διεθνής αγορές και δεν μπορούσε να δανειστεί χρήμα τουλάχιστον με δανεισμούς ή χορηγίες πάνω από το τραπέζι. Έτσι λοιπόν, ο δανεισμός της για να πολεμήσει θα μπορούσε να γίνει μόνο με τον εσωτερικό "δανεισμό" και βέβαια με την προπαγάνδα:"Πατριωτικό καθήκον". 
Οι Γερμανοί έδειξαν τεράστιο πατριωτισμό αγοράζοντας ομόλογα πολέμου με  5% επιτόκιο αν και τα λεφτά τους όπως και τα κέρδη τους ήταν κλεισμένα για 10 ολόκληρα χρόνια. Εννέα ομόλογα  έβγαλε η Γερμανία στην διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου και ξεπούλησαν όλα. Εκτός από τους απλούς πολίτες που έκαναν το "πατριωτικό καθήκον" οι μεγάλοι τζογαδόροι μέσω ομολόγων ήταν οι γερμανικές βιομηχανίες, τοπικές τράπεζες, πανεπιστήμια και βέβαια τοπικές τράπεζες. 10 δις μάρκα σε ομόλογα μάζεψε η Γερμανία καταφέρνοντας να καλύψει τα 2/3 του κόστους του πολέμου που η ίδια κήρυξε. 
Οι τόκοι-κέρδος των ομολογιούχων πήγαν κι αυτοί υπέρ πίστεως και πατρίδος και έτσι οι Γερμανοί μετά την λήξη του πολέμου πήραν μαζί με την ήττα και ένα "πατριωτικό" φέσωμα από το ίδιο τους το κράτος.

Καναδάς και βασιλική οικογένεια για τη νίκη των ομολόγων
Ο Καναδάς με την συμμετοχή της βρετανικής βασιλικής οικογένειας δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από το "πατριωτικό καθήκον" να πολεμήσει εναντίον της Γερμανίας στον Α' παγκόσμιο πόλεμο. 
Η κυβέρνηση του Καναδά και οι τραπεζίτες πούλησαν το προϊόν, που παγκόσμια έσπαγε ταμεία από το 1914 μέχρι το 1917 ως "ομόλογο πολέμου". Το 1917 αλλάζουν την ετικέτα και το κάνουν "Ομόλογο Νίκης" κι αυτό γιατί σχεδίασαν ομόλογα που ακόμα κι αν ο πόλεμος θα έληγε οι ομολογιούχοι θα πόνταραν και βέβαια θα εισέπρατταν και εν καιρώ ειρήνης. Χαμηλότερη ονομαστική αξία 50 δολάρια ανά κάτοικο και οι τζογαδόροι είχαν να επιλέξουν σε 5ετους, 10ετούς αλλά και 20ετούς διάρκειας.  
Στον πρώτο κύκλο πώλησης ομολόγων η καναδική κυβέρνηση μάζεψε από όλα τα πορτοφόλια 380 εκατ. δολάρια αλλά το ρεκόρ το έσπασε με την πώληση των "Ομολόγων Νίκης"  όπου από το 1917 μέχρι το 1919 έβαλε στα ταμεία "υπέρ της πατριωτικής νίκης" 1,34 δισεκατομμύρια δολάρια. Επειδή όμως έπρεπε να μαζέψουν τα πάντα από τους πολίτες και δεν είχαν όλοι οι πολίτες λεφτά να ποντάρουν στην νίκη, ο Καναδάς άνοιξε παραμάγαζο με την ετικέτα "Πιστοποιητικό Αποταμίευσης Πολέμου" για να αρπάξουν μέχρι και το τελευταίο σεντ.
Με το τέλος του πολέμου και αφού το καναδικό Κράτος και η βρετανική βασιλική οικογένεια είχε πάρει και τα χρυσά δόντια των φτωχών πολιτών για εύκολο χρήμα στο χρηματιστήριο πολέμου, η κυβέρνηση ανταπέδωσε το κέρδος της προς τις κοινότητες που έδωσαν τα περισσότερα λεφτά. Όχι όμως με λεφτά αλλά με τιμητικό σήμα με τον τίτλο "Victory Loan Honour Flags" ή πιο γνωστό  Prince’s Flag αφού ο αυτός που το προμοτάριζε ήταν ο Βρετανός πρίγκηπας της Ουαλίας και μετέπειτα βασιλιάς Εδουάρδος ο 8ος. 
Το 1919 ο πρίγκηπας μίλησε στο καναδικό κοινοβούλιο και τόνισε ότι "εύχεται όλο και περισσότερες πόλεις και κοινότητες να τιμηθούν με την "Σημαία της Τιμής". Πολλές κοινότητες όπου η βρετανική αυτοκρατορία είχε στην κατοχή της τιμήθηκαν για τον οβολό των πολιτών. Πήραν εκτός από το σηματάκι του "πατριωτισμού" και τρόπαια των ηττημένων: Έντεκα κομμάτια βαρέως πυροβολικού και γερμανικά οβιδοβόλα. Αυτά πήραν οι κοκοινότητες των οποίων οι πολίτες ξεπαραδιάστηκαν για το "πατριωτικό καθήκον".  
Οι κοινότητες που τα μοιράστηκαν ήταν: Kamloops - British Columbia, Redcliffe-Alberta, Saltcoats-Saskatchewan, the Tuxedo Hospital Committee-Manitoba, South Oxford-Ontario, Temiskaming-Ontario,Argenteuil County-Quebec, Stanstead County-Quebec, Albert County-New Brunswick, Yarmouth-Nova Scotia, Prince County- Prince Edward Island. 

Ο πόλεμος κάνει την Αγγλία κράτος-τράπεζα 
Η Τράπεζα της δυνατής χώρας που πάντα ήταν με το μέρος των "καλών" της ιστορίας, τον Αύγουστο του 1914 έχει αποθεματικά μεταφρασμένα σε χρυσό, δηλαδή πραγματική αξία χρήματος, μόλις 9 εκατομμύρια λίρες. Σε τιμές του 2013 τα αποθεματικά αυτής της υπερδύναμης δεν ξεπερνούσαν τα 754 εκατ. λίρες. 
Οι τραπεζίτες φοβήθηκαν ότι με την κήρυξη πολέμου οι καταθέτες θα σήκωναν τα λεφτά τους κι έτσι η κυβέρνηση αποφασίζει να σώσει τις τράπεζες αλλά και να βάλει την Αγγλία σε μια νέα εποχή. Από την εποχή του χρυσού στην εποχή του χαρτιού. 
Η κυβέρνηση διατάσσει τριήμερη τραπεζική αργία και την δεύτερη ημέρα που κανείς δεν θα μπορούσε να κάνει ανάληψη των χρημάτων του από τράπεζα ψηφίζει νόμο όπου η Βρετανία εγκαταλείπει το πρότυπο χρήμα σημαίνει αποθεματικά χρυσού. 
Χωρίς την στήριξη του χρυσού η Τράπεζα της Αγγλίας τυπώνει τραπεζογραμμάτια αξίας 300 εκατομμυρίων λιρών μόνο και μόνο για να μπορούν να σωθούν οι τράπεζες. Σε πραγματικό πλούτο έλειπαν από τα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Αγγλίας 291 εκατομμύρια λίρες. 
Οι τράπεζες έδιναν στους πολίτες κυριολεκτικά αέρα και κράτησαν την πραγματική αξία, που ήταν ο χρυσός, για την πάρτη τους. Αυτό δεν ήταν απλά ομόλογο πολέμου αλλά νόμισμα πολέμου που ήθελες δεν ήθελες να ποντάρεις είχες ήδη μπει στον παιχνίδι με το νόμο. 
Η Μ. Βρετανία γιόρταζε τον πόλεμο πουλώντας ομόλογα πολέμου. Γύρισαν σε φέρετρο 908,000 στρατιώτες της.
Η Αγγλία όμως εκτός από τα λεφτά των πολιτών που τσέπωσε με τον φόβο του πολέμου, τρεις μήνες μετά την ψήφιση νόμισμα χωρίς αληθινό αντίκρυσμα, εκδίδει και τα ομόλογα πολέμου με 3,5% επιτόκιο και με δικαίωμα εξαργύρωσής τους το 1928. 
Το 1915 ανέβασαν το επιτόκιο στο 4,5%, μετά το έριξαν το επιτόκιο στο 2,5% και ενώ ο πόλεμος είχε τελειώσει στο χρηματιστήριο του Λονδίνου παίζονταν εκατομμύρια λίρες για ένα παιχνίδι τζογαδόρων που ξεκίνησε με πόλεμο, έκανε τις τράπεζες εν μέσω πολέμου άτρωτες και κατέληξε σε επιχειρηματικό τζογάρισμα χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα. Μόνο χρωματιστά λεφτά. 
Το πόσο μακρυά πήγε η βαλίτσα με την έκδοση και πώληση ομολόγων πολέμου στην Μ. Βρετανία φάνηκε το 2014 όπου η κυβέρνηση Κάμερον εξαγόρασε τα τελευταία πολεμικά ομόλογα που εκδόθηκαν το 1932 και αφορούσαν στον Α' παγκόσμιο πόλεμο. 120,000 ομολογιούχοι είχαν στα χέρια τους ομόλογα ονομαστικής αξίας 1,9 δις στερλίνες (2,42 δις ευρώ), τα οποία η κυβέρνηση δεν τα αποπλήρωσε αλλά τα αναχρηματοδότησε εκδίδοντας νέα ομόλογα με επιτόκιο 2,5% αναμένοντας να εξοικονομήσει 30 εκατ. ευρώ το χρόνο σε τοκοχρεολύσια. 
Το βρετανικό υπουργείο Οικονομικών υπολόγισε το 2014 ότι η εξυπηρέτηση των εν λόγω πολεμικών ομολόγων στοίχισε στους Βρετανούς φορολογουμένους 5,5 δισ. λίρες (7 δισ. ευρώ) από το 1917 μέχρι σήμερα. Αυτό όμως που δεν λέει φωναχτά το υπουργείο Οικονομικών της Μ. Βρετανίας είναι ότι με την ευκαιρία που της έδωσε ο Α' παγκόσμιος Πόλεμος ο χρυσός ως αντίκρυσμα καταργήθηκε κόβοντας μέχρι σήμερα χρήμα που δεν έχει πραγματικό αντίκρυσμα. 

ΗΠΑ: Η προπαγάνδα που ζήλεψε ο Γκέμπελς
Από τον τόπο που ξεκίνησαν τα ομόλογα πολέμου εκεί είχαν κατά τον Α' παγκόσμιο πόλεμο και την μεγαλύτερη ανταπόκριση. Το σύστημα έβαλε όλα τα καλά του προπαγανδιστικά υλικά για να κάνει τους Αμερικανούς πολίτες "πατριώτες" με το...αζημίωτο. 
Το 1917 εκδίδονται τα "Ομόλογα Ελευθερίας". Το υπουργείο Οικονομικών οργανώνει την μεγαλύτερη επικοινωνιακή καμπάνια που είχε γίνει μέχρι εκείνη την στιγμή και με Επιτροπή Δημόσιας Πληροφόρησης αρχίζει την πώληση του προϊόντος: Πόλεμος. 
Καλλιτέχνες όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, η Μαίρη Πίκφορντ, ο Αλ Τζόνσον και πολλοί άλλοι κάνουν σε όλη την χώρα δημόσιες εμφανίσεις πείθοντας τους θαυμαστές τους να αγοράσουν ομόλογα πολέμου. Μέχρι πρόσκοποι και προσκοπίνες βγήκαν στην γύρα όχι πουλώντας κουλούρια αλλά ομόλογα για τους Αμερικανούς στρατιώτες που πάλευαν για την "Ελευθερία" σε ευρωπαϊκό έδαφος. 
Οι συνδρομές των απλών πολιτών ήταν τεράστιες και το κράτος αναγκάστηκε να κάνει δεύτερη, τρίτη και τέταρτη έκδοση ομολόγων. Χρηματιστές, βιομήχανοι και τραπεζίτες έκαψαν τα  κοντέρ αφού είδαν ότι ο πόλεμος έχει μεγαλύτερη απόδοση από οποιαδήποτε άλλη επένδυση. 
Τα πραγματικά ποσά που εισέπραξε η αμερικανική κυβέρνηση από την πώληση πολέμου στους πολίτες της είναι άγνωστα. Κάνει όμως εντύπωση ότι ενώ οι συνολικές δαπάνες των ΗΠΑ ως ομοσπονδιακή κυβέρνηση το 1913 ήταν 970 εκατ. δολάρια, ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος στοίχισε στις ΗΠΑ 30 δις δολάρια. Από αυτά τα 21 δις τα έβαλε από την πώληση των "Ομολόγων Ελευθερίας". Δηλαδή, αν δεν πωλούσαν ομόλογα δεν θα συμμετείχαν στον Α' παγκόσμιο πόλεμο. 
Κι ενώ όλοι σχεδόν οι πολίτες έκαναν τις αποταμιεύσεις τους ομόλογα ποντάροντας στον πόλεμο αλλά με "πατριωτική" ευσυνειδησία,  οι οικονομολόγοι θεωρούν ότι η πώληση των ομολόγων δεν έφερε στην αμερικανική κυβέρνηση τα κέρδη που αναμενόταν. 

Η "Οδός της Νίκης" στη Νέα Υόρκη. Τα χωνιά ηχεία καλούσαν τον κόσμο να δουν τα ομόλογα που έγιναν "κεφάλια" της αντίπαλης πλευράς.
Πάντως, με αφορμή τα ομόλογα πολέμου οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που έστησε τέτοια επικοινωνιακή πολιτική προπαγανδίζοντας τόσο έντονα τον πόλεμο, την οποία αντέγραψε αργότερα η ναζιστική Γερμανία. 
Πέρα από τα ραδιόφωνα, τις αφίσες, τους καλλιτέχνες (μέχρι και ο Τσάπλιν έκανε ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Το ομόλογο") η προπαγάνδα της Αμερικής έφτασε στην κορυφή το 1919 κάνοντας την απίστευτη "Πυραμίδα Κεφαλών" έξω από τον κεντρικό σταθμό τρένων της Νέας Υόρκης, μεταξύ της 45ης και 50ης οδού. Ο χώρος που θεάματος που στήθηκε με τελικό θέαμα την Πυραμίδα ονομάστηκε "Οδός της Νίκης". 
Για το προμοτάρισμα του πέμπτου και τελευταίου ομολόγου που πλέον δεν ήταν Ελευθερίας αλλά "Ομόλογο Νίκης"  μεταφέρθηκαν ως υλικά "τέχνης" 12,000 κράνη Γερμανών αιχμαλώτων στρατιωτών και στήθηκε μία σουρεαλιστική πυραμίδα. 
Κατά μήκος της πολεμοπανήγυρης κρέμασαν καλώδια με δεκάδες χωνιά ως ηχεία όπου σε ζωντανή "μετάδοση" οι εκφωνητές καλούσαν τον κόσμο να θαυμάσει τα 12,000 κράνη τρόπαια από στρατιώτες και να αγοράσει κι άλλα ομόλογα. 
Τα ομόλογα αυτά δεν θα ήταν αυτή την φορά για να σκοτωθούν οι αντίπαλοι αλλά για να πληρωθεί το κόστος της μεταφοράς και οι ασφάλειες ζωής στους οικείους των 100,000 νεκρών στρατιωτών που έφυγαν από την Αμερική για να πολεμήσουν για τα ομόλογα της Ελευθερίας. 

http://www.stontoixo.com/

Να δώσουμε στον Ομπάμα την υποδοχή που του αξίζει

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ: 

16-11-2016
Είναι το λιγότερο προσβλητικό να υποδέχονται με δάφνες και τιμές τον σημερινό Πρόεδρο των ΗΠΑ. Είναι προσβλητικό διότι ένας εγκληματίας του βεληνεκούς του Ομπάμα, που στη θητεία του πρόλαβε να μακελέψει τον Λιβυκό και τον Συριακό λαό και να συνεχίζει να υποστηρίζει τις ήδη  υπάρχουσες αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις σε Ιράκ και Αφγανιστάν, αντί για κόκκινο χαλί και ακριβά δείπνα, θα έπρεπε να να διωχθεί για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος μαύρος σε αυτό το αξίωμα δεν έφερε (όπως ήταν αναμενόμενο) οποιαδήποτε βελτίωση των όρων διαβίωσης των μαύρων μειονοτήτων των γκέτο. Αντίθετα, σε ένα σύστημα στο οποίο η ιεραρχία αποτελεί αδιαχώριστο συστατικό, η βία από τα πάνω και τους έχοντες εξουσία στους  από  κάτω, οξύνθηκε.
Από τους πολέμους στην Μέση Ανατολή, και επεμβάσεις όπως στην Ουκρανία όπου υπηρέτησε σαν πιστός σκύλος τα συμφέροντα των αφεντικών του, των Πολυεθνικών, μέχρι το εσωτερικό της Αμερικής, της χώρας με τον τεράστιο πλούτο και, ταυτόχρονα, της τεράστιας ανισότητας, πρόσφερε αυτό ακριβώς που ήταν διατεταγμένος να εφαρμόσει: δηλαδή την ενσωμάτωση χωρών και λαών στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Την ενσωμάτωσή τους είτε με τη σφαγή μέσω των «ομαλών» θεσμών και μηχανισμών των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών (ΕΕ, ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΤΤΙΡ κλπ…) είτε με τη στρατιωτική σφαγή τους μέσω του ΝΑΤΟ, των μισθοφόρων που ονομάστηκαν «εξεγερμένοι» και προορίστηκαν για την ανατροπή καθεστώτων που διατηρούσαν και υπερασπίζονται μέχρι σήμερα την οικονομική και εθνική τους κυριαρχία..
Παρόλα αυτά το 2009 του πρόσφεραν το  Νόμπελ Ειρήνης. Ναι, εξωφρενικό κι όμως αληθινό. Ο σφαγέας της Μέσης Ανατολής τιμήθηκε για την προσφορά του στην Ειρήνη! Ένα γεγονός που θα αντιστοιχούσε στο σύμπαν που έχτισε ο Όργουελ στο «1984», όπου στο μότο του Κόμματος πέρα από το «Η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη» αντιστοιχούσε και το «Ο πόλεμος είναι ειρήνη». Δυστυχώς το 2016, κάτι τέτοιο δεν είναι μυθιστόρημα αλλά αληθινό γεγονός και φανερώνει την ουσία τέτοιων θεσμών που είναι η πλήρης διαστρέβλωση της ίδιας της πραγματικότητας προς όφελος της κυριαρχίας της Υπερεθνικής Ελίτ και των ελίτ που έχουν ταυτόσημα συμφέροντα με αυτήν...
Στα παρ'ημίν, βέβαια, η παρουσία Ομπάμα στην Αθήνα λαμβάνεται ως «θετικό» σημάδι για τις διαπραγματεύσεις και τις επενδύσεις. Δεν είναι τυχαίο, ούτε ξαφνικό κάτι τέτοιο, καθώς η παγκοσμιοποιητική «αριστερά» στην Ελλάδα εξυμνούσε κάθε πολιτικό υπηρετικό προσωπικό της Παγκοσμιοποίησης, από τον Ομπάμα και  την Χίλαρι, μέχρι σιωνιστές, αλλά και κάθε είδους εκφυλισμένη πολιτική προσωπικότητα από τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση. Και αυτό είναι «λογικό» για την νεοταξίτικη «αριστερά», όπου η πολιτική της επιλογή από την στιγμή της ίδρυσής της δεν ήταν άλλη από τον πλήρη αποπροσανατολισμό των λαϊκών στρωμάτων και την αναβάπτιση της στρατηγικής της Νέας Διεθνούς Τάξης, με αριστερίστικη γλώσσα προσαρμοσμένη στην ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης. Μια «γλώσσα» βγαλμένη κατ' ευθείαν από τα think tanks (δεξαμενές σκέψης) της παγκοσμιοποίησης, που στοχεύει στην οικονομική και πολιτική παγκόσμια διακυβέρνηση.
Η παγκοσμιοποιητική «αριστερά» φρόντιζε να παραπλανά επί δεκαετίες για την «καλή» και «δημοκρατική» ΕΕ, για το χρέος που δεν το αιτιολογούσε ποτέ ως συνέπεια της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΕ, συνυπέγραψε ακόμα και τυπικά το 1992 τη συνθήκη του Μάαστριχ για την εφαρμογή των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών στην Ελλάδα και εφάρμοσε κάθε συστημικό πρότζεκτ για τον έλεγχο του «εσωτερικού εχθρού», όπως οι πλατείες των «αγανακτισμένων», όπου τα πάντα ελέγχονταν από τις επιτροπές των Συριζαίων και των γνωστών πολιτικών του συγκοινωνούντων δοχείων. Ως κυβέρνηση, τώρα,  φρόντισε να οδηγήσει ένα ολόκληρο λαό στα δόντια της Υπερεθνικής Ελίτ και των ευρωπαϊκών ελίτ, αφού εκτέλεσε την μεγαλύτερη πολιτική εγκληματική απάτη από καταβολής ελληνικού κράτους, με την πλήρη διαστρέβλωση της εντολής του δημοψηφίσματος και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Το ξεπούλημα ολόκληρης της χώρας απ' άκρη σε άκρη με τον νόμο για το «υπέρ-ταμείο», όπου ουσιαστικά αφαιρείται ακόμα και ο τυπικός έλεγχος της κοινωνίας στη δημόσια περιουσία, ήταν και η πιο χαρακτηριστική πράξη των σημερινών «νέο»-δωσίλογων της Υπερεθνικής Ελίτ.
Αυτή είναι η «αριστερά» που κυβερνάει. Μία «αριστερά» που επιχείρησε να οικειοποιηθεί λαϊκούς αγώνες και εξεγέρσεις του Ελληνικού λαού (με συνθήματα όπως «έξω οι ΗΠΑ» και «έξω το ΝΑΤΟ») για να καλύψει τον σημερινό δωσιλογισμό της, ενώ  σήμερα καλωσορίζει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ σαν λυτρωτή και σωτήρα και βγάζουν δήθεν εθνικά λογύδρια για την αυτοδιάθεση του Κυπριακού λαού, ξεχνώντας ποια συμφέροντα εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί ο διαμελισμός της Κύπρου.
Από ότι φαίνεται, η παρουσία Ομπάμα στην Αθήνα είναι πολύ σημαντικό γεγονός για την ντόπια κοινοβουλευτική χούντα και τις παρασιτικές ελίτ της Ελλάδας. Τόσο σημαντικό, ώστε η εφαρμογή δικτατορικών μέτρων ελέγχου των συναθροίσεων του Ελληνικού λαού να θεωρείται αναγκαία. Αυτή είναι η «δημοκρατία» για την οποία κόπτονται τα τσιράκια του «πλανητάρχη».
Ο λαϊκός παράγοντας πρέπει να αφυπνιστεί και να αντιδράσει με αφορμή αυτές τις προσβολές. Είναι ώρα να δείξουμε ότι τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ και οι αποπροσανατολισμοί του συστήματος δεν περνάνε άλλο. Η ηχηρή ιαχή των Βρετανών ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, μαζί με τη νίκη των θυμάτων της (και όχι του Τραμπ) στις ΗΠΑ, πρέπει να εισακουστεί από τους Έλληνες καταπιεζόμενους. Ας δώσουμε στον μακελάρη Ομπάμα και σε κάθε προσκυνημένο στην παγκοσμιοποίηση και την Υπερεθνική Ελίτ την υποδοχή που του αξίζει, παρά τις απαγορεύσεις των πολιτικών καθαρμάτων του ΣΥΡΙΖΑ.
 
ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ
15/11/2016

ΠΗΓΗ: ΜΕΚΕΑ - ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ